III SAB/Wa 3/25

PostanowienieWSA w Warszawie2025-04-09

Skład orzekający: Asesor sądowy Tomasz Grzybowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu może zostać rozpoznana, jeśli strona nie uzupełniła braków formalnych dotyczących umocowania osoby reprezentującej spółkę?
Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę na bezczynność organu, jeśli strona nie uzupełniła braków formalnych skargi, w szczególności nie wykazała umocowania osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentacji spółki, mimo wezwania do uzupełnienia tych braków. Domniemanie prawdziwości wpisów w Krajowym Rejestrze Sądowym pozostaje nieobalone, co skutkuje brakiem podstaw do uznania pełnomocnictwa za skuteczne.
Stan faktyczny
W. spółka komandytowa z siedzibą w W. złożyła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. dotyczącą rozpoznania zażalenia na postanowienie w sprawie skargi na czynności egzekucyjne. Sąd wezwał spółkę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez dostarczenie dokumentów potwierdzających umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa. Spółka przedłożyła dokumenty, które nie obaliły domniemania prawdziwości wpisu w KRS wskazującego na zakaz reprezentacji przez osobę podpisującą pełnomocnictwo. Wobec braku uzupełnienia braków formalnych skarga została odrzucona.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę i zwrócił stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor sądowy Tomasz Grzybowski po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. spółki komandytowej z siedzibą w W. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w zakresie rozpoznania zażalenia na postanowienie w sprawie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (słownie: stu) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Na podstawie zarządzenia z 3 lutego 2025 r. skarżącą wezwano do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie oryginału lub wierzytelnej kopii (odpisu) dokumentu, z którego wynika upoważnienie osoby udzielającej pełnomocnictwa, do reprezentacji spółki. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, przy piśmie z 13 lutego 2025 r. nadesłano odpisy postanowień Sądu Apelacyjnego w W. z [...] lutego i [...] listopada 2015 r., kopię pisma Sądu Rejonowego W. z 29 grudnia 2022 r., a także kopię skargi złożonej przez spółkę w sprawie wpisu do rejestru KRS. Jak zauważono w treści odpowiedzi, z rejestru przedsiębiorców wynika, że p. J.W. , będąca komplementariuszem w spółce, nie może jej reprezentować. Jednakże domniemanie prawdziwości danych wpisanych do rejestru może zostać obalone, na co pozwalają w przedmiotowym przypadku ww. dokumenty. Wskazać wobec tego należy, że jak spostrzegła sama strona (vide s. 2 odpowiedzi) i znajduje to potwierdzenie w treści wpisu do rejestru przedsiębiorców, p. J.W. (komplementariusz spółki), która podpisała pełnomocnictwo w niniejszej sprawie (k. 7 akt sąd.) "ma od dnia 16.12.2022 r. zakaz wykonywania prawa do reprezentacji". Jak zauważył pełnomocnik w odpowiedzi na wezwanie (tamże) informacja ta korzysta z domniemania prawdziwości (art. 17 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym). Wbrew jednak jego przekonaniu, domniemania tego nie podważają załączone do odpowiedzi kopie dokumentów. Z kopii ww. postanowień Sądu Apelacyjnego w W. wynika, że brak było podstaw do pozbawienia komplementariusza (w trybie zabezpieczenia roszczenia) prawa do reprezentowania spółki w latach 2014-2015. Orzeczenia te w żaden sposób nie dowodzą więc wadliwości wpisu w ww. zakresie dokonanego 1 lutego 2023 r., a odnoszącego się do obecnego zakazu reprezentacji spółki przez p. W. (por. odpis z rejestru przedsiębiorców KRS w aktach adm. sprawy). Nie obala wskazanego domniemania również pismo Sądu Rejonowego W. z 29 grudnia 2022 r., które jak zauważono też w odpowiedzi, odnosi się do kwestii prawomocności postanowienia o zastosowaniu środka zapobiegawczego (a nie jego skuteczności, tzn. pozostawania w obrocie prawnym). Podobnie skarga na postanowienie referendarza sądowego w ww. sądzie rejonowym potwierdza jedynie, że wskazany wpis dotyczący zakazu wykonywania prawa do reprezentacji jest w ocenie skarżącej sporny. Z żadnej z przedłożonych kopii dokumentów nie wynika natomiast, by wpis ten został zmieniony. Przeciwnie, jak zaważono w odpowiedzi (s. 2 in fine), "de facto brak oparcia wpisu w istniejącym stanie prawnym", zaś "spółka podjęła działania, aby zapisy widoczne w KRS odpowiadały rzeczywistemu stanowi prawnemu". Tym samym w istocie potwierdzono, że w czasie udzielania pełnomocnictwa wskazany wpis wywierał skutki prawne, tj. że p. W. nie była upoważniona do reprezentowania spółki (nawet, jeżeli stan ów nie był prawomocny). Strona nie przedłożyła jednak, jak zauważono, żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, że omawiany wpis jest niezgodny ze stanem faktycznym i prawnym, tj. potwierdzającego umocowanie p. W. do reprezentacji spółki, np. kopii orzeczenia zmieniającego ww. wpis. Zatem w ramach odpowiedzi na wezwanie tut. Sądu nie tyle podważono domniemanie płynące z treści wpisu w rejestrze przedsiębiorców KRS (który pozostał bez zmian na dzień 23 stycznia 2025 r., wg znajdującego się w aktach adm. wyciągu), jak i wynikające zeń konsekwencje (że p. W. nie mogła skutecznie udzielić pełnomocnictwa w niniejszej sprawie), ile wyrażono oczekiwanie, że tut. Sąd będzie odczytywał, czy wręcz domniemywał stanu prawnego w sposób zgodny z pożądanym przez spółkę wynikiem postępowania mającym na celu wzruszenie ww. wpisu. Uznać wobec tego należy, że nie uzupełniono przedmiotowego braku formalnego skargi w postaci wykazania umocowania osoby podpisującej pełnomocnictwo do występowania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, w rozumieniu art. 29 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W szczególności nie przedłożono odpisu z rejestru przedsiębiorców KRS, bądź dokumentu który podważałby zapisy w tym rejestrze widniejące. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z przepisów tych wynika, że sąd odrzuca, na posiedzeniu niejawnym, postanowieniem skargę, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (k. 18 akt sąd.) postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło