III SAB/Wa 30/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi A. P. na bezczynność w sprawie skargi z [...] lutego 2005 r. i [...] marca 2005 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia odrzucić skargę Pismem z [...] lutego 2005 r., na podstawie art. 221 § 3 i art. 35 § 1, art. 36 § 1 i § 2, art.. 37 § 1 oraz art. 139 do 143 kpa A. P. złożył skargę na działanie organów podatkowych. Zawiadomieniem z [...] marca 2005 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. poinformował stronę, że postępowanie spadkowe zostało zakończone wydaniem [...] stycznia 2005 r. decyzji doręczonej następnie w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Pismem z [...] marca 2005 r., na podstawie art. 221 § 1 – 3 i art. 227 w zw. z art. 238 § 1 kpa Anatol Pieńkowski zarzucił Dyrektorowi Izby Skarbowej, że zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie zawiera wymaganego uzasadnienia i potwierdza naruszenie dyspozycji wynikającej z art. 234 w zw. z art. 121 kpa. Dyrektor Izby Skarbowej w piśmie z [...] kwietnia 2005 r. stwierdził, że decyzja z [...] stycznia 2005 r. została prawidłowo doręczona skarżącemu w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej. Ponadto organ podatkowy poinformował, że fakt przewlekłości postępowania został potwierdzony i – na skutek tego – zostały podjęte działania w celu wyeliminowania tego rodzaju uchybień z pracy urzędu. We wniosku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwrócił się, na podstawie art. 3, art. 13, art. 14, art. 64 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o: -rozpoznanie sprawy Nr [...] - uchylenie decyzji US [...] Nr [...] - nakazanie organom podatkowym przyjęcia nowych dowodów w sprawie oraz wydania żądanych dokumentów z akt sprawy , - nakazanie wydania nowej decyzji uwzględniającej ulgę podatkową, o której mowa w art. 16 ustawy o podatku od spadków i darowizn, Po rozpoznaniu sprawy Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako u.p.p.s.a. - kontrolą działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zgodnie z art. 52 § 1 u.p.p.s.a. skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Na żaden z przywołanych przez skarżącego w treści skargi aktów nie przysługuje skarga do Sądu. Postanowienie z [...] listopada 2004 r. Nr [...] w sprawie wyznaczenia siedmiodniowego terminu do wypowiedzenia się, jest niezaskarżalne i nie rozstrzyga sprawy, co do istoty, czyli na postanowienie to nie przysługuje skarga do Sądu. Decyzja z [...] stycznia 2005 r. Nr [...] jest decyzją, w której nie został wyczerpany tryb instancyjny w administracyjnym toku instancji, a zatem wniesienie skargi na nią ze względu na niespełnienie wymogu z art. 52 § 1 u.p.p.s.a., było niedopuszczalne. Kognicji Sądu Administracyjnego nie podlega ponadto ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII kpa i – tym samym – Sąd nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na rozstrzygnięcia podjęte w zakresie skargi powszechnej wniesionej w trybie działu VIII kpa, czy też na bezczynność organów podatkowych w tym zakresie (por. postanowienia z 17 września 2001 r. sygn. SAB/Wr 17/01, z 9 grudnia 1999 r. III SAB 7/99, 16 stycznia 2002 r. SAB/Sz 64/01, 26 marca 2002 r. SAB/Rz 50/01), ponieważ skarga na działanie (lub bezczynność) w sprawach skarg z działu VIII kpa nie została wymieniona w żadnym przepisie określającym właściwość Sadu Administracyjnego. W tych warunkach skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 u.p.p.s.a..