III SAB/Wa 30/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na przewlekłość postępowania Ministra Finansów w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie oddalające skargę na czynności egzekucyjne postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. prowadząc postępowanie egzekucyjne wobec W. W. (dalej jako: “Skarżący") na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] i nr [...] z 19 września 2011 r. obejmujących należności z tytułu podatku od towarów i usług za listopad 2005 r., zawiadomieniem z 10 listopada 2011 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego Skarżącego w M. Bank S.A. w W.. Pismem z 25 listopada 2011 r. Skarżący wniósł skargę, uzupełnioną pismem z 8 grudnia 2011 r., na niniejszą czynność egzekucyjną. Postanowieniem z [...] lutego 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. oddalił ww. skargę nie dopatrując się wadliwości w dokonanej przez organ egzekucyjny czynności zajęcia rachunku bankowego. Pismem z 20 lutego 2012 r. Skarżący wniósł do Ministra Finansów zażalenie na postanowienie oddalające skargę na czynności egzekucyjne. Następnie, pismem z 4 lipca 2012 r. Skarżący wniósł na Ministra Finansów skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w przedmiocie przewlekłości postępowania w rozpoznaniu ww. zażalenia. Postanowieniem z [...] lipca 2012 r. Minister Finansów na skutek rozpatrzenia przedmiotowego zażalenia utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lutego 2012 r. Powyższe postanowienie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 24 lipca 2012 r. W odpowiedzi na skargę z 30 lipca 2012 r. Minister Finansów wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako: "P.p.s.a.", kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a P.p.s.a., a więc m. in. w sprawach, gdy organ pozostaje w bezczynności w wydaniu postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; (art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 161 § 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu, postępowanie sądowoadministracyjne w rozpoznawanej sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z wydaniem przez Ministra Finansów postanowienia z 17 lipca 2012 r. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (opubl. w ONSAiWSA 2009/4/63), art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. - organ wyda akt, co do którego pozostawał w bezczynności. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wobec wydania aktu przez organ, stanowiącego o bezprzedmiotowości postępowania oznacza, że przegraną stroną procesu jest organ, który w wyniku wniesienia skargi przez stronę usunął stan niezgodności z prawem. W takiej sytuacji Sąd nie może uwzględnić skargi na podstawie art. 149 P.p.s.a. przez nakazanie określonego działania, gdyż organ nie jest już bezczynny. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.