III SAB/Wa 31/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa (sprawozdawca), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 maja 2011 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej w przedmiocie skargi na prowadzone postępowanie odwoławcze oraz kontrolne postanawia odrzucić skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wydał decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. ustalającą dla J. P. – zwanego dalej "Skarżącym", wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r., od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Od decyzji tej Skarżący wniósł odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w K.. W związku z prowadzonym postępowaniem odwoławczym, na podstawie art. 229 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Skarbowej w K. pismem z dnia 23 marca 2010 r. zlecił Dyrektorowi UKS w K. uzupełnienie dowodów i materiałów w sprawie. W dniu 25 października 2010 r. Dyrektor UKS w K. zakończył postępowanie uzupełniające i przekazał akta sprawy do Dyrektora Izby Skarbowej w K.. W dniu 17 marca 2009 r. Dyrektor UKS K. wszczął wobec Skarżącego postępowanie kontrolne w zakresie źródeł pochodzenia majątku za lata 2004-2007, które zostało zakończone w dniu 19 listopada 2010 r. wydaniem przez Dyrektora UKS w K. decyzji za 2004 r. oraz wyniku kontroli za lata 2005-2007. Pismem z dnia 14 września 2010 r., Skarżący wniósł w trybie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) – powoływanej dalej "Kpa", skierowaną do Ministra Finansów, skargę na sposób prowadzenia ww. postępowań. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej, do którego zostało przekazane zgodnie z właściwością ww. pismo, przekazał, jako organ wyższego stopnia nad dyrektorami urzędów kontroli skarbowej, pismami z dnia 24 września 2010 r. skargę, w części dotyczącej prowadzonego postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora UKS K. z dnia [...] grudnia 2009 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w K., zaś w zakresie odnoszącym się do zarzutów podniesionych w związku z toczącym się postępowaniem kontrolnym do Dyrektora UKS w K., celem załatwienia zgodnie z właściwością informując o tym Skarżącego pismem z dnia 24 września 2010 r. Wskazał, że zgodnie z art. 234 pkt 1 Kpa, w sprawie, w której toczy się postępowanie Sygn. akt III SAB/Wa 31/10 administracyjne, skarga złożona przez stronę podlega rozpatrzeniu w toku postępowania, zgodnie z przepisami tej ustawy. Organem właściwym do rozpatrzenia skargi, w myśl art. 236 Kpa jest organ, przed którym toczy się postępowanie. Pismem z dnia 16 listopada 2010 r., nadanym w urzędzie pocztowym w tym samym dniu, Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Finansów, w sprawie ze skargi na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w K., wskazując jako przedmiot zaskarżenia pismo GIKS z dnia [...] września 2010 r. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności Ministra Finansów w sprawie, zobowiązanie Ministra Finansów do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego w terminie trzech dni liczonych od dnia otrzymania akt sprawy oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Skarżący w uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że pismem z dnia 17 sierpnia 2010 roku skierowanym do Ministra Finansów wskazał, iż przed Dyrektorem UKS w K. prowadzone są wobec niego dwa postępowania kontrolne, a to w zakresie ustalenia wysokości nieujawnionych źródeł przychodu za rok 2003 oraz lata 2004 - 2007. Prowadzący postępowanie inspektorzy w trakcie prowadzonego postępowania dopuszczają się szeregu nieprawidłowości, czym w oczywisty sposób nie dość że godzą w jego imię, to jeszcze ich bezprawne zachowanie szkodzi prowadzonej przeze niego działalności zawodowej. Taka ocena sposobu podejmowania czynności procesowych przez Dyrektora UKS w K. zakończonej decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. została już wstępnie stwierdzona w piśmie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 23 marca 2010 roku, w którym to Dyrektor stwierdził, iż działania podejmowane przez inspektorów kontroli skarbowej noszą cechy dowolności i nie mają wiele wspólnego z zasadą swobodnej oceny dowodów, co przejawiło się przede wszystkim w arbitralnym odrzuceniem wszelkich dowodów zgłaszanych na etapie postępowania przed organem I instancji, a to z jednej strony bez uprzedniego stwierdzenia że dowody te są fałszywe lub też mają jedynie potwierdzić fakty ustalone w toku postępowania, z drugiej zaś przy braku wskazania jakiejkolwiek podstawy pozwalającej na uznanie za zasadne stanowiska zajętego przez stronę postępowania. W związku z tymi licznymi uchybieniami organ odwoławczy przekazał w trybie art. 229 Ordynacji podatkowej Sygn. akt III SAB/Wa 31/10 Dyrektorowi UKS w K. akta postępowania celem uzupełnienia. Skarżący, pomimo wielokrotnych próśb kierowanych do UKS w K., nie doczekał się od sześciu miesięcy przedstawienia pytań do materii sprawy nurtujących gospodarza postępowania. Skarżący powtórzył, że organy prowadzące postępowanie w jego sprawie dopuszczają się szeregu nieprawidłowości zmierzających ku wydaniu decyzji, niekoniecznie odpowiadającej porządkowi prawnemu oraz stanowi prawnemu zgodnemu z rzeczywistością, w szczególności naruszenia te związane są z ich opieszałością oraz przewlekłym prowadzeniem postępowania. Nie sposób zatem stwierdzić, że organa dokonują czynności w sposób rzetelny, prawidłowy oraz w zgodzie i z poszanowaniem reguł proceduralnych. W szczególności dziwi Skarżącego rażąca przewlekłość postępowania, skoro Dyrektor UKS w K. prowadząc postępowanie kontrolne nie potrafi przez dwa lata wydać decyzji. Co więcej, wskutek złożonego odwołania Dyrektor Izby Skarbowej w K. nie potrafił rozpatrzyć złożonego przeze mnie odwołania przez okres ponad siedmiu miesięcy. Przewlekłość tego postępowania, jak i postępowania prowadzonego przez Dyrektora UKS w K. budzi moje najgłębsze obawy. W nawiązaniu do takiego stanu rzeczy Skarżący stwierdził, że pismem z dnia 17 sierpnia 2010 r. skarga złożona przez niego do Ministra Finansów winna zostać rozpatrzona zgodnie z literalnym brzmieniem uzasadnienia, a nie tylko wyrażonego w części głównej żądania. Jak bowiem wynika z treści złożonego pisma jednym z głównych merytorycznych zarzutów była przewlekłość postępowania. Niestety, pomimo upływu okresu ponad dwumiesięcznego Minister Finansów nie uczynił zadość żadnemu z żądań złożonej przez Skarżącego skargi, przede wszystkim wyrażonych w opisie sposobu postępowania organu podległego Ministrowi Finansów. W takim stanie rzeczy zdaniem Skarżącego postępowanie organu, a raczej brak jakiegokolwiek postępowania, należy uznać za bezzasadną zwłokę w załatwieniu sprawy wynikłej złożeniem środka zaskarżenia przewłoki w postępowaniu kontrolnym. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej w odpowiedzi na skargę wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "bezczynność Ministra Finansów w sprawie ze skargi na bezczynność Sygn. akt III SAB/Wa 31/10 Dyrektora Izby Skarbowej w K.". Z uzasadnienia skargi wynika natomiast, że dotyczy ona pisma Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z dnia [...] września 2010 r., w którym to GIKS poinformował Skarżącego o przekazaniu jego skargi z dnia [...] września 2010 r., w części dotyczącej prowadzonego postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora UKS K. z dnia [...] grudnia 2009 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w K., zaś w zakresie odnoszącym się do zarzutów podniesionych w związku z toczącym się postępowaniem kontrolnym do Dyrektora UKS w K., celem załatwienia zgodnie z właściwością. Tak więc, sprawa na tym jej etapie, toczyła się przed organami administracyjnymi wyłącznie w trybie przepisów działu VIII Kpa zatytułowanego "skargi i wnioski". Środek dyscyplinujący organy administracji publicznej w zakresie terminowego załatwiania spraw administracyjnych w postaci skargi na bezczynność organu do sądu administracyjnego powiązany jest z kompetencjami tego sądu do rozstrzygania skarg na określone akty i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. Tak więc, zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na pomocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, aktów i czynności. Skargą do sądu nie jest objęte uproszczone, jednoinstancyjne postępowanie o charakterze administracyjnym dotyczące skarg i wniosków, uregulowane w dziale VIII k.p.a. W takim postępowaniu organy administracyjne nie wydają rozstrzygnięć, a jedynie zawiadamiają skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Działania, czynności i akty podejmowane w tym trybie nie są aktami lub czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Konsekwencją tego jest, że w postępowaniu tym nie przysługuje również skarga na bezczynność do sądu. Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak na wstępie.