III SAB/Wa 32/15

Dnia 25 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Sobocha, po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. i Z. T. , (reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego J. T. ) na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o umorzenie zaległości podatkowych postanawia: odrzucić skargę Skarżące – J.T. i Z. T. (reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego J. T. ), wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o umorzenie zaległości podatkowych. Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 28 maja 2015 r., Prezydenta W. wezwano do wskazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, czy w toku postępowania Skarżące składały wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub ponaglenie do organu wyższego stopnia. W odpowiedzi organ administracji publicznej wskazał, że Skarżące nie składały w toku postępowania wezwań do usunięcia naruszenia prawa, ani ponagleń do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) -dalej "p.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia p.p.s.a. rozumie sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie jednak z art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym strona skarżąca dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Prezydenta W. jako organu podatkowego, a zatem Skarżącym przysługiwało prawo do wniesienia ponaglenia na podstawie art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) – dalej "O.p.". Wniesienie ponaglenia o którym mowa powyżej było także warunkiem dopuszczalności wniesienia późniejszej skargi do sądu administracyjnego – stosownie do art. 52 § 3 p.p.s.a. Jak zaś wynika z akt sprawy – ten warunek nie został w sprawie spełniony. W konsekwencji skarga podlega odrzuceniu z uwagi na niespełnienie przez Skarżące wymogu formalnego, warunkującego skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.