III SAB/Wa 32/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w zakresie dokonania zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2014 r. postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić E. z o.o. z siedzibą w Warszawie ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych). E. sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, pismem z 14 czerwca 2018 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] w zakresie dokonania zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2014 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 lipca 2018 r., pismem z 18 września 2018 r., pełnomocnik Skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. W wezwaniu pouczono, że nieuzupełnienie ww. braków formalnych w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik Skarżącej przesłał uwierzytelnioną kopię pełnomocnictwa udzielonego doradcy podatkowemu J. P. z 12 czerwca 2018r. i odpis aktualny z rejestru przedsiębiorców według stanu na 2 października 2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sąd stwierdził bowiem, że pełnomocnik Skarżącej nie uzupełnił w terminie braku formalnego skargi - nie nadesłał do Sądu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa, do reprezentacji Skarżącej w dacie udzielenia pełnomocnictwa - 12 czerwca 2018r. Sąd podkreśla, że za prawidłowe uzupełnienie braku formalnego skargi nie można było uznać przesłanego przez pełnomocnika Skarżącej odpisu KRS aktualnego na 2 października 2018r. Na nadesłanym do Sądu pełnomocnictwie do reprezentowania Skarżącej widnieje: 12 czerwca 2018r. i na ten dzień należało wykazać uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa. Pełnomocnik Skarżącej przesłał natomiast odpis KRS aktualny na niecałe cztery miesiące po udzieleniu pełnomocnictwa - na 2 października 2018 r. Sąd nie miał więc podstaw do przyjęcia, iż odpis ten potwierdza reprezentację Skarżącej na 12 czerwca 2018r. Od tego dnia mogło zajść bowiem szereg zmian w zakresie reprezentacji Skarżącej. Z tego właśnie względu konieczne było przedłożenie w Sądzie odpisu aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa. Odpis przedłożony przez pełnomocnika Skarżącej za taki nie mógł zostać uznany. Sąd stwierdza ponadto, iż wystosowane do pełnomocnika Skarżącej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi było jasne i nie mogło pozostawiać wątpliwości, co do sposobu prawidłowego jego wykonania. Wyraźnie wskazano w nim, że uzupełnienie braku powinno nastąpić przez złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji Skarżącej w dacie jego udzielenia. Pełnomocnik Skarżącej nie uzupełnił więc braku formalnego skargi w sposób wskazany w ww. wezwaniu. Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."), odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi ma formę postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd w tym stanie rzeczy, działając na podstawie ww. przepisów postanowił, jak w sentencji.