III SAB/Wa 34/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. w przedmiocie bezczynności Dyrektora Izby Celnej w W. w sprawie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 15 czerwca 2009 r. Skarżący M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W.w przedmiocie podatku akcyzowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona bez wyczerpania wszystkich środków zaskarżenia. Z akt administracyjnych wynika, iż w przedmiotowej sprawie Skarżący nie wniósł ponaglenia w trybie art. 141 § 1 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa z dnia 29 sierpnia 1997 r. na niezałatwienie przez Dyrektora Izby Celnej w W. sprawy wszczętej wnioskiem Skarżącego z dnia 22 stycznia 2008 r., a tym samym nie wykorzystał przysługującego mu środka prawnego przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego. Stosownie do postanowień art. 52 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu w postępowaniu podatkowym można wnieść dopiero po załatwieniu przez właściwy organ ponaglenia przewidzianego przez art. 141 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa. Nie można zatem twierdzić, że wyczerpane zostały wszystkie przysługujące Skarżącemu prawem przewidziane środki zaskarżenia. Ponieważ ponaglenie nie zostało złożone, skarga jest przedwczesna, a tym samym niedopuszczalna. Jak wynika z akt sprawy w dniu 15 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 682/07) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] maja 2005 r. Biorąc pod uwagę ocenę prawną zawartą w ww. wyroku Naczelnik Urzędu Celnego w S. decyzją z dnia [...] stycznia 2008 r. określił rezydualny podatek akcyzowy. Pismem z dnia 22 stycznia 2008 r. Skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w S.. Naczelnik Urzędu Celnego nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania i stosowanie do art. 227 ustawy Ordynacja Podatkowa przekazał do Dyrektora Izby Celnej w W. ww. odwołanie wraz z aktami sprawy. Pismem z dnia 15 czerwca 2009 r. Skarżący wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W.. Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. w części dotyczącej zwrotu oprocentowania od nadpłaty podatku akcyzowego. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 52 § 3 ww. ustawy, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu- w terminie czternastu dni od dnia, w którym Skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że Skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa i nie wezwał na piśmie Dyrektora Izby Celnej w W. do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.