III SAB/Wa 35/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. w przedmiocie bezczynności organu w zakresie rozpoznania wniosku o wszczęcie postępowania postanawia: odrzucić skargę W. K. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. w przedmiocie bezczynności organu w zakresie rozpoznania wniosku o wszczęcie postępowania. Wskazał, że organ pozostaje bezczynny wobec wniosku z 30 czerwca 2014 r. o "wszczęcie i przeprowadzenie postępowania celem spowodowania wydania przez P. S.A. (dalej: "P. S.A.") prawidłowych faktur VAT korygujących". W odpowiedzi na skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. wniósł o jej odrzucenie. Podniósł, że w sprawie nie wystąpiła bezczynność organu, która podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego, bo organy podatkowe nie mają podstaw do spowodowania wystawienia faktury VAT lub korekty faktury przez jakikolwiek podmiot. Wskazał, że w udzielonej Skarżącemu odpowiedzi, poinformowano go, że kwestie sporne wynikające z zawartej umowy podlegają rozpoznaniu przez sąd powszechny w postępowaniu cywilnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") sąd administracyjny jest właściwy w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a tego przepisu. W związku z powyższym skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko jeżeli organ administracji publicznej, będąc do tego prawnie zobowiązanym nie podejmuje decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie w sprawie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 4), pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnej sprawie (pkt 4a). Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest zatem przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec przedstawionego żądania strony. W ramach tak rozumianej kognicji sądów administracyjnych, skarga podlega odrzuceniu, albowiem sprawa, której dotyczy, nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 P.p.s.a. Z analizy akt sprawy wynika, iż przedmiotem skargi jest bezczynność organu w przedmiocie wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w wyniku, którego podmiot trzeci tj. P. S.A. zostałby zobligowany do wystawienia na rzecz Skarżącego korekty faktury VAT o określonej treści. Z treści wniosku, z 30 czerwca 2014 r., skierowanego do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. wynika, że Skarżący nie zgadza się z terminami płatności, wynikającymi z doręczonych mu faktur VAT i domaga się ich zmiany oraz, że P. S.A odmówiło wystawienia stosownej korekty. Zakres kompetencji naczelników urzędów skarbowych, określony w art. 5 ust. 6 ustawy z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (t.j.: Dz. U. z 2004 r. nr 121 poz.1267 z późn. zm.) nie obejmuje kwestii rozstrzygania sporów wynikających z treści umów cywilnoprawnych. Organ, do którego Skarżący skierował żądanie nie jest uprawniony do ingerowania w treść stosunku cywilnoprawnego, bo tak w istocie należałoby zakwalifikować nakazanie P. S.A. wystawienia korekty faktur VAT. Skarżący może, zatem skutecznie domagać się ochrony prawnej w ramach postępowania cywilnego przed właściwym miejscowo sądem powszechnym. Sprawa, której dotyczy niniejsze postępowanie nie mieści się w kategorii spraw, w których organ byłby zobowiązany do podjęcia sformalizowanego aktu administracyjnego. Na marginesie Sąd zauważa, że Naczelnik [..] Urzędu Skarbowego w W. , pismem z dnia 29 sierpnia 2014 r. poinformował Skarżącego o czynnościach podjętych w związku z jego wnioskiem a także wskazał, że nie jest właściwy do rozstrzygania sporów cywilnoprawnych. Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w W. , w odpowiedzi z dnia 23 kwietnia 2015 r., na złożone przez Skarżącego pismo z dnia 18 marca 2015 r., wskazał że organy podatkowe nie posiadają kompetencji do kształtowania stosunków cywilnoprawnych. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż organ zarówno I jak i II instancji udzielił odpowiedzi na wniosek Skarżącego. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż przedmiot skargi nie dotyczy materii, w której organ byłby zobligowany na podstawie prawa materialnego do wydania jakiejkolwiek decyzji, czy postanowienia czy tez innego aktu lub podjęcia czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., skargę odrzucił.