III SAB/Wa 47/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 30 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K., D. K., P. Z., P. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - Decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. o nr [...] Burmistrz Miasta Z. wymierzył skarżącym podatek od nieruchomości za rok 2005. Pismem z dnia 21 marca 2005 r. skarżący – reprezentowani przez adwokata - wystąpili do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności w/w decyzji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Pismem z dnia 11 kwietnia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło się do pełnomocnika skarżących m.in. o złożenie wyjaśnień, czy wniosek o którym mowa powyżej należy traktować jako odwołanie od decyzji z dnia [...] lutego 2005 r., czy też jako wniosek o stwierdzenie nieważności przedmiotowej decyzji jako decyzji ostatecznej. W odpowiedzi na wezwanie organu - w piśmie z dnia 27 kwietnia 2005 r. -pełnomocnik skarżących wskazał, że "złożona skarga jest odwołaniem od decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2005 r." i tak też należy ją traktować. W dniu 1 lipca 2005 r. strona wniosła za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę (nazwaną "zażaleniem") na bezczynność organu w związku z niezałatwieniem sprawy w terminie. Wniosła o wyjaśnienie przyczyn niezałatwienia sprawy [...] oraz o wyznaczenie SKO terminu jej rozpoznania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że mimo upływu terminów przewidzianych w art. 35 Kpa skarżący w ciągu trzech miesięcy nie uzyskali żadnej informacji o "biegu sprawy". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga – jako niedopuszczalna - podlega odrzuceniu. Sąd zważył, iż zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako : u.p.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia ww. ustawa rozumie sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie jednak z art. 52 § 3 u.p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi była bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako organu podatkowego wyższego stopnia, a zatem stronie nie przysługiwało prawo do wniesienia ponaglenia na podstawie art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) w związku z art. 13 § 1 pkt 3 i § 3 ord. pod., nie przysługiwały także inne środki zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Z tego względu strona skarżąca - przed wniesieniem skargi do sądu - obowiązana była wezwać organ do usunięcia stanu niezgodnego z prawem (art. 52 § 3 u.p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy – ten warunek dopuszczalności skargi nie został w sprawie spełniony. Zważywszy powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.