III SAB/Wa 52/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Włodzimierz Gurba po rozpoznaniu w dniu 14 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi C. spółka z o.o. s.k.a. z siedzibą w K. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w zakresie rozpoznania wniosku o rozłożenie na raty zapłaty zaległości podatkowych postanawia odrzucić skargę Skarżąca – C. spółka z o.o. s.k.a. z siedzibą w K. -wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w zakresie rozpoznania wniosku o rozłożenie na raty zapłaty zaległości podatkowych. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, iż Skarżąca nie wniosła ponaglenia zgodnie z art. 141 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm., dalej "O.p."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przed wniesieniem skargi na bezczynność w zakresie w jakim skarga ta dotyczy bezczynności na niewydanie decyzji lub postanowienia w postępowaniu uregulowanym przepisami O.p. (art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a.) musi zostać wniesione ponaglenie do o którym mowa w art. 141 O.p. Ponaglenie to ma na celu spowodowanie by rozstrzygnięcie w postępowaniu zostało podjęte, przysługuje bowiem "na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 O.p.". Mając na uwadze przytoczone przepisy w doktrynie podkreśla się, że naruszenie przepisów o terminach załatwiania spraw jest podstawą wystąpienia do sądu administracyjnego ze skargą na bezczynność lub przewlekłość postępowania. Wskazuje się w związku z tym, że ponaglenie wynikające z art. 141 § 1 jest środkiem zaskarżenia, z którego skorzystanie warunkuje dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego (postanowienie WSA w Łodzi z dnia 16 maja 2006 r., I SAB/Łd 1/06, LEX nr 926485; podobnie zob. wyrok NSA w Łodzi z dnia 17 lutego 2000 r., I SA/Łd 660/98, LEX nr 687481). W przedmiotowym przypadku Skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność organu był zobowiązana stosownie do treści art. 141 § 1 pkt 1 wnieść za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego ponaglenie do organu wyższego stopnia, którym w przedmiotowym przypadku jest zgodnie z art. 13 § 1 pkt 2 lit. a w zw. z art. 13 § 3 O.p. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie Tymczasem z akt sprawy nie wynika, aby Skarżąca wniosła do organu ponaglenie. Brak ponaglenia oznacza więc, że nie zostały w sprawie wyczerpane środki zaskarżenia, co czyni skargę niedopuszczalną. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W tej sytuacji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. art. 58 § 3, orzekł jak w sentencji.