III SAB/Wa 56/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku rolnym postanawia -odrzucić skargę- W dniu [...] sierpnia 2004 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy R. w sprawie określenia wysokości zobowiązań podatkowych w podatku rolnym. W uzasadnieniu Skarżąca podniosła, iż w dniu [...] sierpnia 2004 r. złożyła odwołanie od decyzji Wójta Gminy R. z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...]. Skarżąca podniosła, iż do dnia [...] sierpnia 2004 r. wskazane dokumenty nie zostały przesłane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Odpowiadając na skargę Wójt Gminy R. stwierdził, iż odwołanie skarżącej wraz z aktami zostało przesłane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w dniu [...] sierpnia 2004 r., o czym Skarżąca powzięła wiadomość w dniu [...] września 2004 r. Opóźnienie w przekazaniu sprawy do organu odwoławczego spowodowane było prośbą Skarżącej, która chciała dołączyć dodatkowe argumenty, co zostało potwierdzone notatką służbową. Pismo Skarżącej uzupełniające odwołanie złożone zostało w Urzędzie Gminy R. w dniu [...] sierpnia 2004 r. W ocenie organu, skoro wykonano obowiązek przekazania sprawy do organu odwoławczego, to można przyjąć, iż sprawa objęta skargą jest w toku, zatem wypełniona jest dyspozycja art. 58 § 1 pkt. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej p.p.s.a. Wójt Gminy R. wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy, zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt. 8 p.p.s.a Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej m.in. rozpoznając skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1 – 4 w/w przepisu. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia p.p.s.a rozumie sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Wniesienie skargi bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których należy ponaglenie uregulowane w art. 141 ustawy z dnia 29 sierpnia Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). W rozpatrywanej sprawie Skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, a zatem warunek ten nie został spełniony. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 i art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270)orzekł jak w sentencji.