III SAB/Wa 57/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Zaorska, Sędziowie sędzia WSA Radosław Teresiak (sprawozdawca), sędzia WSA Aneta Trochim - Tuchorska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 marca 2025 r. sprawy ze skargi A.S. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. w przedmiocie zwrotu podatku od towarów i usług oddala skargę. A.S. (dalej: "Skarżąca", "Strona", "Podatnik") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego W. (dalej: "NUS") w przedmiocie zwrotu podatku od towarów i usług. Jak wynikało z akt sprawy 25 listopada 2020 roku do Urzędu Skarbowego W. wpłynęła deklaracja Skarżącej dla podatku od towarów i usług za październik 2020 roku z wykazaną kwotą do zwrotu w wysokości 14.979,00 zł, w terminie 60 dni od dnia rozliczenia podatnika na rachunek bankowy.  1 grudnia 2020 roku do Urzędu Skarbowego W. wpłynęła korekta deklaracji podatku od towarów i usług za październik 2020 roku z wykazaną kwotą do zwrotu w wysokości 14.979,00 zł w terminie 180 dni od dnia rozliczenia podatnika. 29 kwietnia 2021 roku do Urzędu Skarbowego W. wpłynęła korekta deklaracji podatku od towarów i usług za październik 2020 roku z wykazaną kwotą do zwrotu w wysokości 14.979,00 zł w terminie 25 dni od dnia rozliczenia podatnika. W deklaracji wskazano, aby kwota 14.979,00 zł została zaliczona na poczet zobowiązania podatkowego PIT-36L za 2020 r. 30 kwietnia 2021 roku do Urzędu Skarbowego W. wpłynęło zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2020 roku, w którym została wykazana kwota do zapłaty w wysokości 88.061,00 zł. 19 marca 2021 roku do Urzędu Skarbowego W. wpłynęła deklaracja dla podatku od towarów i usług za luty 2021 roku z wykazaną kwotą do zwrotu w wysokości 4.253,00 zł, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia zeznania. 24 marca 2021 roku zwrot podatku za luty 2021r. w kwocie 4.253,00 zł został przekazany na poczet zajęcia zabezpieczającego z [...] września 2020 roku, nr [...]. 28 kwietnia 2021 roku do Urzędu Skarbowego W. wpłynęła korekta deklaracji dla podatku od towarów i usług za luty 2021 roku, w której wykazano wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 4.347,00 zł w całości do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. Postanowieniem z [...] maja 2021 roku NUS dokonał zaliczenia kwoty 4.253,00 zł ze zwrotu w kwocie 14.979,00 zł w podatku od towarów i usług za październik 2020 roku na zaległość w podatku od towarów i usług za luty 2021 roku w kwocie 4.253,00 zł (w całości na należność główną). Ponadto Organ dokonał zaliczenia pozostałej części ww. zwrotu na poczet zaległości w podatku dochodowym z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2020 r. [...] lutego 2022 roku, w związku z umorzeniem postępowania zabezpieczającego postanowieniem z [...] marca 2021 roku nr. [...] , zabezpieczona kwota należności z tytułu zwrotu w podatku od towarów i usług za luty 2021 roku w kwocie 4.253,00 zł została zwrócona przez Organ egzekucyjny na mikro rachunek Podatnika. Postanowieniem z [...] marca 2022 roku, NUS rozliczył w całości ww. kwotę 4.253,00 zł na poczet zaległości (na należność główną) w podatku dochodowym z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2020 roku. 25 czerwca 2024 roku do Urzędu Skarbowego W. wpłynęła korekta deklaracji podatku od towarów i usług za październik 2020 roku z wykazaną kwotą do zwrotu w wysokości 14.979,00 zł w terminie 60 dni od dnia rozliczenia podatnika. 27 sierpnia 2024 roku do Urzędu Skarbowego wpłynęło ponaglenie od pełnomocnika Strony w sprawie szybkiej realizacji zwrotu w związku ze złożoną korektą deklaracji podatku od towarów i usług za październik 2020 roku. Pismem z 25 września 2024 roku pełnomocnik Strony został poinformowany że korekta deklaracji podatku od towarów i usług za październik 2020 roku złożona 25 czerwca 2024 roku nie zmieniła kwoty zwrotu, zrealizowanego [...] maja 2021 roku. Skarżąca złożyła skargę na bezczynność NUS w przedmiocie zwrotu podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazał, że zwrot podatku od towarów i usług za październik 2020 roku wynikający z korekty deklaracji złożonej 25 czerwca 2024 roku nie został zrealizowany w ustawowym terminie 60 dni, oraz że nie zostało wydane postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu. Wobec powyższego Skarżąca wniosła o: • zobowiązanie NUS do dokonania zwrotu nadpłaty podatku z odsetkami, • zobowiązanie NUS do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, oraz do ujawnienia skarżącemu informacji publicznej na ten temat, • zasądzenie od NUS na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. NUS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Organ stwierdził, że nie pozostaje w bezczynności. Zdaniem NUS złożenie korekty deklaracji 25 czerwca 2024 roku nie spowodowało żadnych zmian wymagających podjęcia czynności przez organ podatkowy. Korekty deklaracji VAT za październik 2020 roku złożone : 1 grudnia 2020 roku, 29 kwietnia 2021 roku i 25 czerwca 2024 roku, nie wpłynęły na zmianę kwoty zwrotu. W związku z powyższym NUS wskazał, że rozliczenie zwrotu o który wnosi pełnomocnik Strony nastąpiło po złożeniu korekty deklaracji 29 kwietnia 2021 roku. Pismem procesowym z dnia 12 stycznia 2025 r. pełnomocnik Strony w związku z otrzymaniem odpowiedzi na skargę NUS, poinformował, że w związku z wielokrotnym bezpodstawnym dysponowaniem, przelewaniem, przeksięgowywaniem, zabezpieczaniem nadpłat podatku VAT w latach 2018-2022, w trakcie trwania kontroli skarbowej, ostatecznie umorzonej, powodującej wyłącznie upadek firmy podatnika, żądanie zwrotu nadpłaty podatku VAT za 10/2020 jest zasadne a cała historia przedstawiona przez NUS w odpowiedzi z dnia 08.11.2024 r., w tak wybiórczy sposób, ma na celu ukrycie nieprawidłowości, które są przedmiotem wielu już wniosków, skarg i postępowań przed WSA w Warszawie. Pełnomocnik Strony podniósł, że w ustawowym terminie 60 dni od dnia złożenia deklaracji, NUS nie wystąpił do Podatnika zgodnie z art. 274 § 1 Ordynacji podatkowej ani nie postanowił o przedłużeniu terminu zwrotu na podstawie art. 274b, § 1 Ordynacji podatkowej, czy też weryfikacji na podstawie art. 87 ust. 2, zd. 2 Ustawy o VAT, nie zawiadomił o niezałatwieniu sprawy w terminie i nie podał przyczyn tego stanu rzeczy, na podstawie art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego, ani w żaden inny sposób nie zakwestionował złożonej deklaracji, co oznacza potwierdzenie istnienia nadpłaty podatku VAT do zwrotu. W ocenie pełnomocnika pismo z 25 września 2024 r., o lakonicznej i lekceważącej treści, przesłane miesiąc po ponagleniu z 27.08.2024 r. a trzy miesiące po przesłaniu korekty deklaracji VAT, nie ma żadnego znaczenia formalnego ani merytorycznego. Ponaglenie dotyczyło zwrotu podatku VAT, zgodnie ze złożoną deklaracją, a nie wnioskiem o opinię, na której wydanie, w formie postanowienia, NUS miał 60 dni. Pełnomocnik Strony podkreślił, że bezczynność NUS jest bezsporna. Zdaniem pełnomocnika, skoro NUS pobierał tę samą kwotę kilkukrotnie, ostatnia korekta deklaracji VAT za ten okres przekazywała nadpłatę do przeniesienia na kolejny okres i także nie była ona kwestionowana przez NUS to możliwe jest, że Pracownicy Urzędu Skarbowego zagubili się już w swoich błędach i nieprawidłowościach, Skoro nie wydawali postanowień w sprawie zajęć i przeksięgowań to mogą je nadal wstecznie bezprawnie korygować. Dodatkowo w ocenie pełnomocnika NUS zawarł nieprawdę w odpowiedzi na skargę, gdyż: 1. Podatnik nie miał zaległości w podatku dochodowym za 2020 rok. a) W dniu [...] .12.2021 r postanowieniem nr [...] (Zał. nr 1) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (DIAS) uchylił w całości postanowienie NUS z dnia [...] .08.2021 r., nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie zagrożenia ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych należności pieniężnej w kwocie 22.463.12 zł. (rzekoma zaległość PIT 2020). b) W dniu [...] .01.2022 r postanowieniem nr [...] (Zał. nr 2) DIAS uchylił postanowienie NUS z dnia [...] .09.2021 r., nr [...] w sprawie zarzutu na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] .06.2021 r., nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. c) W dniu [...] .05.2022 r. postanowieniem nr [...] (Zał. nr 3) NUS postanowił uznać zarzut nieistnienia obowiązku w ww. postępowaniu egzekucyjnym uznając, że - cyt.: ,,(...) zarówno upomnienie nr [...] z dnia [...] .05.2021 r. jak również Zawiadomienie o Zagrożeniu Ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych nr [...] z [...] .05.2021 zostały wystawione przedwcześnie, gdyż na dzień ich wystawienia tj. [...] .05.2021 r. brak było zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 r. (PIT36L)." 4. Przekazanie nadpłaty podatku VAT za 02/2021 w dniu 24.03.2021 r było bezprawne ponieważ nie istniało wtedy zajęcie zabezpieczające z [...] .09.2020 r., nr [...] . a) W dniu [...] .10.2020 r. Podatnik złożył zarzuty do zarządzeń zabezpieczenia z dnia [...] .09.2020 r., nr [...] , będących podstawą zajęcia zabezpieczającego z [...] .09.2020 r., nr [...] , co skutkowało zawieszeniem postępowania zabezpieczającego do czasu zawiadomienia organu o wydaniu ostatecznego postanowienia w sprawie tych zarzutów - art. 35, par. 1, w związku z art. 166b KPA. b) Decyzją z dnia [...] .12.2020 r., nr [...] DIAS uchylił w całości decyzję NUS z dnia [...] .09.2020 r, nr [...] stanowiącą podstawę wystawienie zarządzeń zabezpieczenia z dnia [...] .09.2020 r., nr [...] będących podstawą zajęcia zabezpieczającego z [...] .09.2020 r., nr [...] . c) Nawet sam NUS w dniu [...] .03.2021 r. postanowieniem nr [...] w ramach samokontroli uchylił własne postanowienie z [...] .02.2021 r., nr [...] , o oddaleniu zarzutów z [...] .10.2020 r. 5. Kwota zabezpieczona na kontach bankowych Podatnika w [...] , w toku postępowania egzekucyjnego, z karą i odsetkami, w wysokości łącznej 25.234,65 zł., na podstawie zajęcia z dnia [...] .06.2021 r., nr [...] (dostarczonego Podatnikowi dopiero 13.07.2021 r.) nie została zwrócona Podatnikowi lecz zabezpieczona na poczet innych zarządzeń zabezpieczenia z [...] .04.2021 r., nr [...]. WSA w Warszawie stwierdził już, że było to zajęcie bezprawne, w związku z tym było nadpłatą w rozumieniu ordynacji podatkowej - wyrok z 11.12.2024 r., sygn. akt III SA/Wa 1418/24. Pełnomocnik Strony wskazał, że NUS zabezpieczył już pełną kwotę 231.181 zł. wg zajęcia z dnia [...] .04.2021, nr [...] , na kontach bankowych Podatnika w [...] , od dnia 09.04.2021 ok 150.000 zł., a po wpływach na konto z 21 i 28.04.2021 r. pełna kwota. Według Pełnomocnika Skarżącej NUS twierdzi, że było inaczej. Na potwierdzenie stanowiska wskazał na załączoną korespondencję dotyczącą tego faktu ze szczegółami wniosku z 13.08.2024 r. oraz 14.10.2024 r. 6. Zdaniem pełnomocnika Strony, w odpowiedzi NUS wspomina o przestępstwach: a) Przekazanie z 24.03.2021 r. zwrotu podatku VAT za 02/2021 - bezczynność NUS - brak postanowienia wymaganego przez art. 76a § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu z tamtego okresu, b) Postanowienie z [...] .05.2021 r., nr [...] wystawiono wstecznie i dostarczono skarżącej 30.05.2023 r., po interwencji DIAS w piśmie z dnia 27.04.2023 r., znak sprawy [...]. NUS nie wydając odpowiednich postanowień, w odpowiednim czasie, dopuścił się naruszenia art. 76a, § 1, w związku z art. 76b, § 1, oraz art. 62, § 4 Ordynacji Podatkowej. c) Zaliczenie postanowieniem z 02.03.2022 r. - j.w. W związku z powyższym pełnomocnik Strony wniósł o pilny zwrot podatku VAT z odsetkami. Pismem z dnia 25 lutego 2025 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł dodatkowo o stwierdzenie bezczynności Organu z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie od Organu na rzecz Skarżącej sumy pieniężnej w wysokości połowy określonej w art. 154. §76 p.p.s.a., zgodnie z art. 149. § 2 p.p.s.a., w związku z tą bezczynnością oraz zobowiązanie Strony przeciwnej do realizacji obowiązku wynikającego z art. 38 kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 142 Ordynacji podatkowej dotyczących odpowiedzialności porządkowej lub dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej przepisami prawa Pracowników Organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem skargi, jak wskazała Skarżąca, jest bezczynność NUS w przedmiocie zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za październik 2020 r. W orzecznictwie zwraca się uwagę, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie wymieniony organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności (T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2010, s. 70). Przedmiotem sądowej kontroli w sprawie ze skargi na bezczynność nie jest zatem określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. (por. m.in. wyrok NSA z dnia 7 marca 2019 r. I OSK 891/18). W orzecznictwie przyjmuje się, że zwrot nadpłaty podatku jest czynnością materialno-techniczną, która w przypadku bezczynności organu podatkowego lub przewlekłego prowadzenia postępowania podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 19 września 2013 r., II FSK 2418/13; Zatem, brak czynności organu (zwrot podatku VAT za październik 2020 r.) mieści się również w pojęciu bezczynności pod warunkiem oczywiście, że organ był zobowiązany do dokonania ww. czynności. Ponadto należy zwrócić uwagę, że w orzecznictwie nie budzi również wątpliwości stanowisko, iż "W przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu, lecz brak ich podjęcia w określonej formie oraz w określonym terminie. (por. wyrok NSA z dnia 11 października 2018 r. I OSK 1120/18)". Zatem, Sąd w ramach niniejszego postępowania nie bada kwestii dotyczącej wysokości należnego Skarżącej zwrotu. W związku z powyższym Sąd nie może dokonać kontroli kwestii podniesionych przez pełnomocnika w piśmie z dnia 12 stycznia 2025 r. w szczególności istnienia zaległości w podatku dochodowym za 2020 rok. Skarżąca jeśli kwestionowała sposób dokonania zaliczenia kwot nadpłat w podatku VAT na poczet jej zobowiązań podatkowych miała możliwość zaskarżenia postanowień organu z [...] maja 2021 r. oraz z [...] marca 2022 r. wydanych w tym przedmiocie. Kwestie te nie mogą być kontrolowane w ramach postępowania zainicjowanego skargą na bezczynność Organu. Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Natomiast w myśl art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 5b, 6, 6a, 6d, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika. Zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 O.p. za nadpłatę uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Nadpłata powstaje wtedy, gdy podatnik spełnił nieistniejące zobowiązanie podatkowe lub istniejące zobowiązanie spełnia w wysokości przekraczającej określony prawem obowiązek. Wpłata dokonana na podstawie decyzji, wyeliminowanej później z obrotu prawnego przez organ odwoławczy albo sąd jest nadpłatą. Zgodnie z art. 76 § 1 O.p. nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek, kosztów upomnienia oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Z kolei, w myśl art. 73 § 1 pkt 1 O.p., co do zasady nadpłata powstaje z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej. Jej zwrot powinien zaś nastąpić w terminie 30 dni od dnia wydania nowej decyzji - jeżeli nadpłata powstała w związku z uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności decyzji (por. art. 77 § 1 pkt 1 O.p.). Stosownie do art. 76a § 1 O.p. w sprawach zaliczenia nadpłaty na poczet zaległości podatkowych wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. W myśl art. 76a § 2 pkt 1 O.p. zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych następuje z dniem powstania nadpłaty – w przypadkach, o których mowa w art. 73 § 1 pkt 1-3 i 5 oraz § 2. Według natomiast art. 76b O.p. przepisy m.in. art. 76a, stosuje się odpowiednio do zwrotu podatku. Przy czym zaliczenie, o którym mowa w art. 76a § 2 pkt 1 O.p., następuje z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku. Jak ustalono w sprawie Skarżąca po złożeniu 25 listopada 2020 r. deklaracji dla podatku od towarów i usług za październik 2020 roku z wykazaną kwotą do zwrotu w wysokości 14.979,00 zł, w terminie 60 dni od dnia rozliczenia podatnika na rachunek bankowy dokonała w dniach 1 grudnia 2020 r. 29 kwietnia 2021 r. oraz 25 czerwca 2024 roku jej korekty. W korekcie z dnia 29 kwietnia 2021 r. ww. deklaracji wskazano, aby kwota 14.979,00 zł została zaliczona na poczet zobowiązania podatkowego PIT-36L za 2020 r. Skarżąca w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2020 roku, wykazała kwotę do zapłaty w wysokości 88.061,00 zł. Jednocześnie istotne jest, że Skarżąca złożyła deklarację dla podatku od towarów i usług za luty 2021 roku z wykazaną kwotą do zwrotu w wysokości 4.253,00 zł, w terminie 25 dni, licząc od dnia złożenia zeznania. W dniu 24 marca 2021 roku zwrot podatku za luty 2021r. w kwocie 4.253,00 zł został przekazany na poczet zajęcia zabezpieczającego z [...] września 2020 roku. W dniu 28 kwietnia 2021 roku do Organu wpłynęła korekta deklaracji dla podatku od towarów i usług za luty 2021 roku, w której wykazano wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie 4.347,00 zł w całości do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. Postanowieniem z [...] maja 2021 roku NUS dokonał zaliczenia kwoty 4.253,00 zł ze zwrotu w kwocie 14.979,00 zł w podatku od towarów i usług za październik 2020 roku na zaległość w podatku od towarów i usług za luty 2021 roku w kwocie 4.253,00 zł (w całości na należność główną). Ponadto pozostałą kwotę ww. nadpłaty wynikającej z deklaracji VAT za październik 2020 r. w wysokości 10.726 zł zaliczył na poczet zaległości w podatku dochodowym z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2020r. Organ był zobowiązany, przed dokonaniem zwrotu na rachunek Strony, do weryfikacji, czy Skarżąca posiada jakiekolwiek zaległości podatkowe, a w sytuacji ich wystąpienia, do zaliczenia zwrotów, ewentualnie środków zwróconych z zajęcia zabezpieczającego na poczet tych zaległości. Zaliczenie wykazanego w deklaracji zwrotu podatku na poczet zobowiązania podatkowego lub zaległości podatkowej dokonuje się z mocy samego prawa i następuje z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku lub korekty takiej deklaracji. Sąd zauważa, że zaliczenie zwrotu podatku od towarów i usług za październik 2020 roku nastąpiło zgodnie z wnioskiem Skarżącej o zaliczenie na poczet przyszłego zobowiązania w podatku dochodowym w wysokości 19% pobieranego od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2020 roku, stosownie do art. 76b O.p., z dniem złożenia deklaracji wykazującej zwrot podatku. Jednocześnie w związku z ujawnieniem zaległości w podatku od towarów i usług za luty 2021 roku, kwota zwrotu za październik 2020 roku w wysokości 4.253,00 zł została zaliczona na jej poczet. Rozliczenie zwrotu, o który wnosiła Strona nastąpiło po złożeniu korekty deklaracji 29 kwietnia 2021 roku. Ponadto należy dostrzec, że jak wskazał Organ w odpowiedzi na skargę złożona w dniu 25 czerwca 2024 r. korekta deklaracji w podatku od towarów i usług za październik 2020 roku nie zwiększyła kwoty zwrotu podatku VAT. Sąd za niezasadny uznał zarzut Skarżącej dotyczący braku wydania postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu. W okolicznościach niniejszej sprawy brak było podstaw do wydania takiego postanowienia z uwagi na realizację zwrotu w dniu [...] maja 2021 r. W tym stanie sprawy, Sąd stwierdził, że nie doszło do bezczynności NUS w zakresie dokonania zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za październik 2020 roku. W związku z powyższym Sąd oddalił skargę na bezczynność na podstawie art. 151 p.p.s.a.