III SAB/Wa 59/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w S. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. w postępowaniu kontrolnym dotyczącym podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 2014 r. postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz T. sp. z o.o. z siedzibą w S. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego W dniu 1 grudnia 2014 r. Skarżąca - T. sp. z o.o. z siedzibą w S. wniosła skargę na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. w postępowaniu kontrolnym dotyczącym podatku od towarów i usług za kwiecień i maj 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Z akt sprawy wynika, iż Skarżąca pismem z dnia 7 listopada 2014 r. (data wpływu do organu 13.11.2014 r.) na podstawie art. 141 § 1 i art. 292 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej: "O.p.") wniosła do Dyrektora Izby Skarbowej w W. ponaglenie na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. , prowadzącego weryfikację rozliczenia Skarżącej w zakresie zasadność zwrotu kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiące kwiecień i maj 2014 r. Następnie w dniu 1 grudnia 2014 r. Skarżąca skierowała skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność i przewlekłe działanie organu kontroli podatkowej - Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. w zakresie badania zasadności zwrotu różnicy podatku VAT za ww. okres. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. uznał powyższe ponaglenie za bezzasadne. W pouczeniu zamieszonym w postanowieniu wskazano, iż przysługuje od niego prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. W opinii Sądu wniesienie skargi, przed rozpatrzeniem ponaglenia przez organ wyższego stopnia bądź Ministra Finansów w przypadkach, o których mowa w art. 141 § 1 O.p., narusza przepisy regulujące tryb wnoszenia skargi na bezczynność organów administracji publicznej. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Art. 52 § 2 p.p.s.a. stanowi zaś, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Użyty w tym przepisie zwrot "taki jak" wskazuje, że zawarte w nim wyliczenie ma charakter przykładowy. W wypadku skargi na bezczynność środkami zaskarżenia będą zatem: zażalenie przewidziane w art. 37 § 1 k.p.a. oraz ponaglenie z art. 141 § 1 O.p. (por. W. Chróścielewski, "Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego", PiP 2004, z. 3, s. 65). W rozpoznawanej sprawie Skarżąca przed wniesieniem skargi do Sądu, pismem z dnia 7 listopada 2014 r., wystąpiła do Dyrektora Izby Skarbowej w W. z ponagleniem, a następnie przed uzyskaniem stanowiska tego organu, to jest w dniu 1 grudnia 2014 r., wniosła skargę na bezczynność. Zarówno w doktrynie (vide B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", LEX, 2009, wyd. III, s. 172, a także C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, M. Popławski "Ordynacja podatkowa. Komentarz", LEX, 2009, wyd. III – komentarz do art. 141 teza 6), jak i w orzecznictwie (por. postanowienie NSA z dnia z dnia 14 lutego 2006 r., I FSK 588/05, LEX nr 193106) akcentuje się, że samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej. Powyższe oznacza, że warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu podatkowego jest nie tylko złożenie ponaglenia w trybie art. 141 § 1 O.p., ale także jego rozpatrzenia przez właściwy organ. Zatem złożenie przez Skarżącą skargi przed uzyskaniem stanowiska Dyrektora Izby Skarbowej w W. naruszało art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. i czyniło to pismo przedwczesnym. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę, zaś stosownie do art. 232 § 1 okt 1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie wpisu sądowego.