III SAB/Wa 65/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca: Sędzia WSA Marta Waksmundzka - Karasińska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2026 r. sygn. akt III SAB/Wa 65/25 w sprawie ze skargi A. S. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w zakresie rozpoznania pisma złożonego w toku postępowania p o s t a n a w i a: odmówić uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2026 r. sygn. akt III SAB/Wa 65/25. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., postanowieniem z dnia 25 lutego 2026 r., sygn. akt III SA/Wa 65/25 odrzucił skargę A. S. (dalej "Skarżąca") na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. w zakresie rozpoznania pisma złożonego w toku postępowania. Skarżąca pismem z dnia 5 marca 2026 r. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. o "uzupełnienie postanowienia z 25.02.2026 r. o przedmiot skargi, ponieważ nie została ona prawidłowo sklasyfikowana". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143) – dalej "P.p.s.a." - strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek, o którym mowa w przywołanym przepisie, można również skierować w stosunku do postanowienia, albowiem jak wynika z art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Uzupełnienie orzeczenia, dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie nie jest kompletne, tj. nie zawiera wszystkich aktów lub czynności objętych przedmiotem sprawy albo nie zawiera dodatkowego rozstrzygnięcia, które winno nastąpić z urzędu. Instytucja uzupełnienia może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które - co istotne - odnoszą się wyłącznie do sentencji postanowienia, nie zaś do ich uzasadnienia. Uzupełnienie orzeczenia, o jakim mowa w art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie to jest niekompletne. Nie można zatem żądać uzupełnienia sentencji orzeczenia lub jego uzasadnienia poprzez zamieszczenie w nim określonych, czy też ponowne odniesienie się do – żądanych przez stronę skarżącą – kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności. W kontrolowanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. w postanowieniu z dnia 25 lutego 2026 r. orzekł o całości skargi uznając, że skarga na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. dotycząca braku doręczenia zajętego stanowiska w zakresie ponaglenia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Wydane w sprawie postanowienie jest kompletne i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Podnoszone przez Skarżącą we wniosku okoliczności stanowią, natomiast polemikę z treścią rozstrzygnięcia, z którym Skarżąca się nie zgadza. Polemika z zapadłym rozstrzygnięciem nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166, orzekł jak w postanowieniu.