III SAB/Wa 67/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, , po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" na bezczynność Starosty Powiatu [...] postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] października 2004 r. Stowarzyszenie "[...]" wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciło Staroście Powiatu [...] bezczynność poprzez nierozpoznanie spraw oraz nieprzestrzeganie obowiązujących procedur zawartych w kodeksie postępowania administracyjnego przez Burmistrza i Radę Miejską K.. Strona skarżąca wniosła o zobligowanie Starosty Powiatu [...] do wyegzekwowania od Wojewody [...] procedury obowiązującej przy załatwianiu skarg określonej w k.p.a. W odpowiedzi na skargę Stowarzyszenia "[...]" Starosta Powiatu [...] poinformował, że wszystkie skargi kierowane do niego dotyczyły działalności Burmistrza i Rady Miasta i Gminy K. i zostały przekazane do rozpatrzenia zgodnie z właściwością na podstawie art. 231 w związku z art. 229 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) odpowiednio do Rady Miasta i Gminy K. oraz do Wojewody [...]. 2 zostały przekazane do rozpatrzenia zgodnie z właściwością na podstawie art. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. arszawie zważył, co następuje:U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej: u.p.p.s.a., Sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Bezczynność organów, o której mowa w art.3 § 2 pkt 8 u.p.p.s.a., Sąd może kontrolować jedynie w zakresie, w jakim dotyczy ona zaniechania wydania przez organ decyzji administracyjnej, postanowienia na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty lub wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Bezczynność ta dotyczyć może także zaniechania wydania aktów innych, niż powyżej wymienione, lub wykonania czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie postępowanie przed organami administracji publicznej, wszczęte przez skarżące Stowarzyszenie "[...]" toczy się na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego zawartych w Rozdziale 2 Działu VIII tej ustawy - "skargi i wnioski". Zgodnie z przepisem art. 237 § 3 k.p.a. organ, do którego została skierowana skarga, ma obowiązek zawiadomić skarżącego, a zatem wykonać jedynie czynność o charakterze materialnotechnicznym. Ustawodawca nie zobowiązał organu do wydania żadnego z aktów administracyjnych, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 -4 u.p.p.s.a. W tej sytuacji Sąd stwierdził, że stronie skarżącej skarga na bezczynność organu, kierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, nie przysługiwała. Takie stanowisko znajduje oparcie także w piśmiennictwie (por. M. Jaśkowska, Komentarz do art. 238 kodeksu postępowania administracyjnego [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2000.). Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.