III SAB/Wa 7/18

WyrokWSA w Warszawie2018-07-05

Skład orzekający: Maciej Kurasz, Matylda Arnold-Rogiewicz, Barbara Kołodziejczak-Osetek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się bezczynności w załatwieniu odwołania od decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości, po uchyleniu poprzedniej decyzji przez sąd administracyjny?
Ratio decidendi
Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się bezczynności, ponieważ po otrzymaniu prawomocnego wyroku uchylającego poprzednią decyzję, przez okres pięciu miesięcy nie podjęło żadnych czynności zmierzających do wydania nowego rozstrzygnięcia. Bezczynność ta nie miała charakteru rażącego, gdyż organ podjął pewne działania po złożeniu skargi i wskazał na przyczyny opóźnienia (zwolnienie lekarskie sprawozdawcy).
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w W. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2010 r. Poprzednia decyzja SKO została uchylona wyrokiem WSA z dnia 14 lutego 2017 r. Po wpłynięciu akt sprawy do SKO w lipcu 2017 r., przez pięć miesięcy nie podjęto żadnych czynności. Dopiero po złożeniu skargi na bezczynność, SKO podjęło pewne działania, przydzielając sprawę nowemu sprawozdawcy i wzywając skarżących do wyjaśnień. Skarżący zarzucili SKO zaniechanie podjęcia jakichkolwiek czynności w sprawie wydania prawidłowej decyzji podatkowej.
Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. dopuściło się bezczynności w załatwieniu odwołania. 2. Stwierdzono, że bezczynność nie miała charakteru rażącego. 3. Przyznano od SKO solidarnie na rzecz skarżących kwotę 200 zł. 4. Zasądzono od SKO solidarnie na rzecz skarżących kwotę 597 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz, sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 lipca 2018 r. sprawy ze skargi B. K., A. K. i M. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2010 r. 1. stwierdza, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. dopuściło się bezczynności w załatwieniu odwołania od decyzji Prezydenta Miasta L. z [...] listopada 2013 r. ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2010 r., 2. stwierdza, że bezczynność nie ma charakteru rażącego, 3. przyznaje od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. solidarnie na rzecz B. K., A. K. oraz M. K. kwotę w wysokości 200 zł (słownie: dwieście złotych), 4. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. solidarnie na rzecz B. K., A. K. oraz M. K. kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3321/15 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia B. K., A. K. i M. K. (dalej "Skarżący") wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2010 r. 2. Prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2017 r. wraz aktami administracyjnymi wpłynął do SKO w dniu 12 lipca 2017 r. 3. W dniu 17 stycznia 2018 r. do SKO wpłynęła skarga Skarżących na bezczynność SKO polegająca na zaniechaniu podjęcia jakichkolwiek czynności w sprawie wydania prawidłowej decyzji podatkowej na 2010 r. Skarżący wyjaśnili, że od wydania ww. wyroku do dnia złożenia skargi, SKO nie podjęło żadnych czynności. W tym nawet poinformowania Skarżących o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy. 4. W dniu 24 stycznia 2018 r. SKO zawiadomiło Skarżących, że w aktach sprawy znajduje się operat szacunkowy, z którym mogą się zapoznać oraz wezwało Skarżących do złożenia wyjaśnień w sprawie. 5. SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i wyjaśniło, że sprawozdawca, któremu przydzielono sprawę przebywał na zwolnieniu lekarskim. Obecnie sprawę przydzielono nowemu sprawozdawcy. SKO nadmieniło, że w związku ze wskazaniami zawartymi w wyroku z dnia 14 lutego 2017 r. oraz złożonym stanem faktycznym, w niniejszej sprawie niezbędne jest przeprowadzenie dalszego postępowania podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: skarga jest uzasadniona. 6. Przedmiotem skargi B. K., A. K. i M. K. jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., polegająca na niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2010 r. po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3321/15 uchylającym decyzję Organu z dnia [...]października 2015 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2010 r. 7. Bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie - ale mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Okoliczności jakie spowodowały zwłokę organu oraz jego działania w toku rozpoznawania sprawy (jak też zaniechania) oraz stopień przekroczenia terminów będą miały natomiast znaczenie przy ocenie Sądu, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była ona rażąca, w rozumieniu art. 149 § 1 zd. drugie ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "P.p.s.a."), czy też nie. Zgodnie z ustanowioną w art. 125 Ordynacji podatkowej zasadą szybkości postępowania organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1). Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione bezzwłocznie (§ 2). W myśl art. 139 § 1 Ordynacji podatkowej organy obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w ciągu miesiąca. Załatwienie zaś sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy (art. 139 § 3 Ordynacji podatkowej). Artykuł 140 § 1 Ordynacji podatkowej nakłada natomiast na organy podatkowe obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie, z podaniem przyczyny niedotrzymania terminu oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że wystąpiły w niej niewątpliwie przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2010 r. 8. Poza sporem pozostaje okoliczność, że w dniu 12 lipca 2017 r. wpłynął do SKO prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2017 r. wraz aktami administracyjnymi. Od tego dnia tj. w przeciągu pięciu miesięcy, w sprawie nie podjęto żadnej czynności, która miałaby prowadzić do ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2010 r. Sprawę przydzielono bowiem sprawozdawcy, który przebywał na zwolnieniu lekarskim i z uwagi na to nie podjął żadnej czynności wskazującej na zamiar wydania decyzji. Dopiero po wpłynięciu do SKO skargi Skarżących na bezczynność organu zostały podjęte w sprawie czynności. Został przydzielony do sprawy nowy sprawozdawca i zostało przesłane do Skarżących zawiadomienie z dnia 24 stycznia 2018 r. wraz z wezwaniem do złożenia wyjaśnień. SKO nie zastosowało się również do obowiązku wynikającego z przepisu art. 140 § 1 Ordynacji podatkowej, bowiem do dnia wniesienia skargi na bezczynność nawet nie poinformowało stron o przyczynach niezałatwienia sprawy oraz o przewidywanym terminie jej załatwienia. W ocenie Sądu organ nie kontrolując statusu sprawy, terminowości załatwiania spraw, procedur przejmowania obowiązków za chorych, czy też nieobecnych pracowników wykazał się ewidentnym zaniedbaniem doprowadzając do bezczynności w sprawie. 9. Z tych powodów sąd w trybie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w punkcie pierwszym wyroku Sąd stwierdził, że SKO dopuściło się bezczynności w załatwieniu odwołania do decyzji Prezydenta Miasta L. z [...] listopada 2013 r. Jednocześnie w punkcie drugim wyroku Sąd na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zaś zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a. Sąd przyznał od SKO na rzecz Skarżących solidarnie kwotę 200 zł. O kosztach postępowania należnych Skarżącym od organu orzeczono w punkcie czwartym wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2016 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). Na koszty te złożył się wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika (480 zł) oraz opłata od pełnomocnictwa (17 zł).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło