III SAB/Wa 9/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz – Szyjko, , , po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić Stronie Skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNEINIE Pismem z dnia 12 lutego 2008r. Skarżący P. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej. W uzasadnieniu podniósł, iż w dniu 20 sierpnia 2007r. złożył odwołanie od decyzji P. W. z dnia [...] sierpnia 2007r., a do dnia wniesienia skargi odwołanie nie zostało rozpatrzone. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, wskazując, że w dniu [...] marca 2008r. wydana została decyzja Nr[...], którą uchylono decyzję organu pierwszej instancji w całości oraz odmówiono Skarżącemu stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej w kwocie 17 zł. Przy piśmie z dnia 2 kwietnia 2008r. organ przekazał Sądowi przedmiotową decyzję wraz z aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Postępowanie należało umorzyć z uwagi na brak bezczynności. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając za zasadną skargę na bezczynność organu, sąd zobowiązuje organ do wydania aktu lub dokonania czynności. Sąd może orzec jedynie o obowiązku wydania rozstrzygnięcia w sprawie, nie może natomiast nakazać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. A contrario z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi, nawet wówczas gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2000r. I SAB 201/99). W takim przypadku sąd zobowiązany jest do umorzenia postępowania w sprawie ze skargi na bezczynność jako bezprzedmiotowego. Dodać do przedstawionej argumentacji także należy, iż również w przypadku wydania decyzji lub wykonania czynności przed złożeniem skargi na bezczynność postępowanie jest bezprzedmiotowe. W wyroku o sygnaturze akt IV SAB/Wr 12/04 Sąd przyjął, że wydanie orzeczenia o umorzeniu postępowania następuje także wówczas, gdy organ w dniu złożenia skargi nie pozostawał w bezczynności. Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że Skarżący złożył odwołanie od decyzji P. W. z dnia [...] sierpnia 2007r. w dniu 20 sierpnia 2007r. Przedmiotowe odwołanie, co prawda z opóźnieniem, ale zostało rozpatrzone i w dniu [...] marca 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wydało decyzję, w której uchylono decyzję organu pierwszej instancji i odmówiono stwierdzenia nadpłaty w opłacie skarbowej. Taki stan rzeczy spowodował, iż w dniu rozpatrywania skargi na bezczynność postępowanie było bezprzedmiotowe. Ustosunkowując się z kolei do argumentacji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. przedstawionej w odpowiedzi na skargę, że Skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, a zatem nie wykorzystał wszystkich środków, o których mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a., wskazać należy, iż przepis ten nie ma zastosowania w stosunku do skarg na bezczynność organu. Zgodnie z treścią tego przepisu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 pkt 4 i 4a) p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4) oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a). Hipoteza art. 52 § 3 p.p.s.a. nie obejmuje zatem skarg na bezczynność organu, których kontrola przewidziana została w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.