III SAB/Wa 9/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, , , po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt III SAB/Wa 9/12 w sprawie ze skargi E. s.c., H. sp. z o.o., H. . z siedzibą w L na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na postanowienie w sprawie przedłużenia terminu dokonania zwrotu podatku od towarów i usług za maj 2011 r. postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2012 r. sygn. akt III SAB/Wa 9/12 w ten sposób, że w punkcie 4 rozstrzygnięcia, w miejsce "(słownie: 100 złotych)" wpisać "(słownie: sto złotych)". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku z dnia 19 października 2012 r. sygn. akt III SAB/Wa 9/12, w pkt 4 zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz E. s.c., H. sp. z o.o., H.z siedzibą w L kwotę 100 zł. Opisując słownie kwotę wpisano "100 złotych". . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. W punkcie 4 sentencji przedmiotowego wyroku błędnie bowiem określono słownie kwotę zasądzoną od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz E. s.c., H. sp. z o.o., H. z siedzibą w L tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prawidłowo opisana słownie kwota jaką Sąd zasądził na rzecz skarżącej spółki powinna brzmieć: "sto złotych", natomiast Sąd określił ją liczbowo. W związku z powyższym, wobec zaistniałej oczywistej omyłki pisarskiej, Sąd na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji