III SO/Wa 1/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący Sędzia NSA: Krystyna Chustecka, , po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. L. i I. L. z dnia 9 stycznia 2008 r. w przedmiocie wymierzenie grzywny Ministrowi Finansów w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi p o s t a n a w i a: - oddalić wniosek - W piśmie z 9 stycznia 2008 r. K. L. i I. L. (zwani dalej "wnioskodawcami") zawarli wniosek o wymierzenie - w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "ppsa") – grzywny Ministrowi Finansów w związku z nieprzekazaniem do tutejszego Sądu ich skargi na bezczynność z dnia 8 listopada 2007 r. Wnioskodawcy wyjaśnili, że skarga na bezczynność została doręczona Ministrowi Finansów w dniu 12 listopada 2007 r., co potwierdza odpowiedź na reklamację PPUP Poczty Polskiej z dnia 28 grudnia 2007 r. Skarżący powołując się na informacje uzyskane z Wydziału Informacji Sądowej tutejszego Sądu w dniu 8 stycznia 2008 r., wskazują że do tej daty ich skarga nie została przekazana do WSA w Warszawie. Odpowiadając na wniosek w sprawie grzywny pismem z 23 stycznia 2008 r. Minister Finansów wniósł o jego oddalenie, ewentualnie o umorzenie postępowania w sprawie. W piśmie wyjaśniono, że opóźnienie w przekazaniu skargi wynikało z jej charakteru. Dotyczy bowiem ona nierozpatrzenia wniosku z 1999 r., który to dokument miałby zostać wniesiony przed ok. 9 laty. Minister Finansów nadmienił także, że prowadził wiele postępowań z udziałem wnioskodawców swoim zakresem obejmujących kolejne lata, przy czym część z nich została zarchiwizowana. Wyjaśnienie sprawy wymagało zatem dotarcia do każdej sprawy i przeglądanie jej akt (co znacznie utrudnia prowadzony w gmachu resortu remont oraz fakt, że osoby prowadzące postępowania wnioskodawców z 1999 r. nie pracują obecnie w ministerstwie ), badania rejestrów oraz uzyskania informacji od organów podległych. Przedmiotowa sprawa nie należała zatem do spraw typowych, wymagających wyłącznie przedstawienia stanowiska. Minister Finansów musiał podjąć szereg czasochłonnych czynności mających na celu wyjaśnienie sprawy i przekazanie rzetelnej informacji Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ppsa). Stosownie do art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa. Postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że możliwość wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ppsa istnieje w sytuacji łącznego wystąpienia dwóch następujących przesłanek: 1) uchylania się przez organ od wypełnienia obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa oraz 2) złożenia stosownego wniosku przez stronę. Jednocześnie zaznaczyć należy, że przepis art. 55 § 1 ppsa nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiana jest uznaniu sądu orzekającego. Powoływany przepis wskazuje bowiem wprost, że sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażony został jednakże pogląd, że pozostawienie uznaniu sądu rozstrzygnięcia w sprawie wymierzenia grzywny, oznacza, iż przy rozstrzygnięciu wniosku należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (zob. orzeczenie WSA w Olsztynie z 13.12.2006 r., sygn. akt II SA/Ol 10/06). Zdaniem Sądu, chociaż nie wywiązanie się przez Ministra Finansów z obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ppsa w terminie należy uznać za naganne, to okoliczności przedstawione przez organ w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny świadczą o jego usprawiedliwionej zwłoce w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie istotne jest również, że wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego. Podkreślenia wymaga, że obowiązek ten został przez organ zrealizowany, bowiem w dniu 23 stycznia 2008 r. Minister Finansów przekazał skargę wnioskodawców na bezczynność z dnia 8 listopada 2007 r., która została wpisana do repertorium pod sygn. akt III SAB/Wa 2/08 i III SAB/Wa 3/08 i stanowić będzie przedmiot odrębnego orzekania przez sąd administracyjny. Uwzględniając powyższy stan prawny oraz stan faktyczny, w szczególności zaś wyjaśnienia dotyczące przyczyny niewypełnienia obowiązku z art. 54 § 2 ppsa; fakt, że czas jaki upłynął od wniesienia skargi nie był zbyt długi oraz okoliczność, że organ przed rozpatrzeniem przedmiotowego wniosku swój obowiązek wypełnił, Wojewódzki Sąd Administracyjny - na podstawie art. 55 § 1 ppsa - orzekł jak w sentencji.