III SO/Wa 10/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. E. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia doradcy podatkowego postanawia zwolnić E. E. od kosztów sądowych oraz ustanowić na jej rzecz doradcę podatkowego E.E. (dalej: "wnioskodawczyni") zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w osobie J.P. , powołując się na takie m. in. okoliczności jak: zły stan zdrowia, brak oszczędności i majątku, stopień skomplikowania sprawy. Wskazała, iż udziela wsparcia finansowego córce, która choruje [...] i pracuje nieregularnie, na umowach cywilnoprawnych. Poza mieszkaniem wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku. Podała, że na rachunku bankowym posiada aktualnie 716 zł. Utrzymuje się z emerytury wynoszącej 1.360 zł. Do wydatków zaliczyła opłaty za mieszkanie (570 zł), energię elektryczną (260 zł/2m-ce), telefon (30 zł), zakup leków (150 zł). W wykonaniu wezwania referendarza sądowego wnioskodawczyni wyjaśniła, że jej córka nie udostępnia swojej dokumentacji medycznej. Dodała, że jeśli to niezbędne stosowny dowód Sąd może uzyskać drogą służbową. W taki też sposób Sąd może zażądać dokumentacji chorobowej wnioskodawczyni. Dokumentacja ta jest zdeponowana w Miejskim Zespole ds. Orzekania o Niepełnosprawności i była podstawą orzeczenia grupy inwalidzkiej w 2013 r. Wnioskodawczyni przedstawiła dokumenty o przychodach osiągniętych w 2014 r., pismo w sprawie opłaty miesięcznej za lokal, wyciągi bankowe, oświadczenie doradcy podatkowego o udzieleniu nieodpłatnie pomocy prawnej, kopię legitymacji osoby niepełnosprawnej, dokumentację medyczną. Postanowieniem z 16 września 2015 r. referendarz sądowy zwolnił wnioskodawczynię od kosztów sądowych, odmówił natomiast przyznania jej prawa pomocy w pozostałym zakresie. W sprzeciwie od tego postanowienia wnioskodawczyni wywiodła, iż pomoc udzielana jej nieodpłatnie przez doradcę podatkowego J. P. zakończyła się na etapie sporu z organami podatkowymi. Spór przed Sądem nie wchodził już w zakres tej pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wnioskodawczyni ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając złożony wniosek z punktu widzenia powyższej przesłanki Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z nadesłanych materiałów wynika bowiem, że wnioskodawczyni utrzymuje się z emerytury wynoszącej nieco ponad 1.360 zł. Kwota ta pozwala na zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb życiowych. Sam czynsz za mieszkanie wynosi 576,25 zł. Do tego dochodzą jeszcze opłaty za energię elektryczną (262,11 zł/2 m-ce), telefon, telewizję i Internet (149,99 zł). Nadto wnioskodawczyni leczona jest z powodu licznych schorzeń ([...] , [...] , [...] , dolegliwości [...] ). W efekcie zaliczono ją do grupy inwalidzkiej. Opisane wyżej schorzenia powodują, że znaczącą pozycję w domowym budżecie zajmują wydatki na lekarstwa. Sama wnioskodawczyni wydatki te określiła na kwotę 150 zł. Uwzględniając zatem wysokość uzyskiwanego przez wnioskodawczynię dochodu i ponoszonych wydatków Sąd doszedł do przekonania, że nie ma ona dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz pełnomocnika. Nie korzysta już ona bowiem z fachowej pomocy świadczonej jej nieodpłatnie na etapie sporu z organami podatkowymi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.