III SO/Wa 11/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie : Przewodniczący Sędzia WSA: Jerzy Płusa, , po rozpoznaniu w dniu 8 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. G. z dnia [...] sierpnia 2007 r. o wymierzenie grzywny Zarządowi Dróg Miejskich w W. w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nie przekazanie skargi do Sądu postanawia: -umorzyć postępowanie w sprawie wymierzenia organowi grzywny- We wniosku z dnia 29 sierpnia 2007 r. G. G. wniósł o ukaranie Zarządu Dróg Miejskich w W. grzywną w związku z niedopełnieniem obowiązków wynikających z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej powoływanej jako "p.p.s.a.". Wnioskodawca podał, że organ nie udzielił odpowiedzi na skargę, ani też nie przesłał akt administracyjnych w terminie oznaczonym przez Sąd. G. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę "na nie załatwienie sprawy w terminie". Na dokumencie tym widnieje data sporządzenia "03.08.2004 r.", natomiast do Sądu przedmiotowa skarga wpłynęła w dniu 5 października 2006 r. Skarga G. G. została doręczona organowi dnia 10 października 2006 r. Kolejnymi pismami z dnia 15 marca 2007 r. (odebranym przez organ w dniu 28 marca 2007 r.) oraz z dnia 10 lipca 2007 r. (odebranym przez organ w dniu 17 lipca 2007 r.) Sąd zwracał się do Zarządu Dróg Miejskich w W. o wyjaśnienie powodów nie przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w trybie art. 54 § 2 p.p.s.a. Organ nie udzielił odpowiedzi na żadne z wymienionych wezwań. Dnia 6 września 2007 r. złożono osobiście w Biurze Podawczym tutejszego Sądu skargę, akta sprawy oraz odpowiedź na skargę, w której wyjaśniono między innymi, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie miały przepisy, które były bardzo zawiłe i dynamicznie się zmieniały, co znalazło odzwierciedlenie w wyrokach Trybunału Konstytucyjnego i Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 cyt. ustawy. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że z treści wniosku skarżącego wprost wynika, że podstawą tego żądania jest art. 55 § 1 p.p.s.a. i wniosek ten dotyczy wymierzenia organowi grzywny. Sąd wskazuje, że na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. możliwość wymierzenia organowi grzywny istnieje w przypadku, kiedy organ uchyla się od wypełnienia obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., co ma na celu zdyscyplinowanie organu. G. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę "na nie załatwienie sprawy w terminie". Skarga ta została doręczona organowi dnia 10 października 2006 r. Jak wskazano wyżej, w dniu 6 września 2007 r. złożono osobiście w biurze podawczym Sądu skargę, wraz z aktami i odpowiedzią na skargę. Sprawa przedmiotowa została przekazana do merytorycznego rozstrzygnięcia zgodnie z właściwością do Wydziału V tutejszego Sądu. Wobec powyższego należało uznać, że przekazanie skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy nastąpiło wprawdzie z uchybieniem 30-dniowego terminu przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a., ale przedmiotowa skarga ostatecznie została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z uwagi na fakt, że wymierzenie grzywny jest środkiem dyscyplinującym, mającym na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, uznać trzeba, iż dopełnienie tego obowiązku – nawet z uchybieniem terminu - wyłącza możliwość uwzględnienia wniosku o ukaranie grzywną. W takim przypadku Sąd jest bowiem obowiązany umorzyć postępowanie w sprawie z wniosku o ukaranie organu grzywną jako bezprzedmiotowe (por. A. Kabat w: Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, s. 151, Zakamycze 2005, podobnie J.P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi..., s.108). Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.