III SO/Wa 14/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-05-22

Skład orzekający: Anna Zaorska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika w związku z zamiarem wniesienia skargi o wznowienie postępowania może zostać uwzględniony, jeśli strona już posiadała ustanowionego pełnomocnika w postępowaniu głównym, który jest umocowany do wniesienia skargi o wznowienie?
Ratio decidendi
Wniosek o ustanowienie pełnomocnika w postępowaniu o wznowienie postępowania podlega oddaleniu, jeśli strona posiadała już ustanowionego pełnomocnika w postępowaniu głównym, który jest umocowany do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych może zostać przyznane, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stan faktyczny
Wnioskodawca W. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w związku z zamiarem wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA. Wnioskodawca przedstawił swoją trudną sytuację finansową, wskazując na niskie dochody i wysokie wydatki. Wcześniej w postępowaniu głównym przyznano mu prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, który był umocowany do wniesienia skargi o wznowienie.
Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono skarżącego od kosztów sądowych. 2. Oddalono wniosek o ustanowienie pełnomocnika.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w związku z zamiarem wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 października 2009 r., sygn.. akt III SA/Wa 890/08. postanawia 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. oddalić wniosek o ustanowienie pełnomocnika. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF, W. P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. W uzasadnieniu wskazał, że zamierza wnieść skargę o wznowienie postępowania w sprawie III SA/Wa 890/09. Wnioskodawca zwrócił się o ustanowienie pełnomocnika w osobie radcy prawnego P. G.. Wnioskodawca oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Do swojego majątku zaliczył własnościowy lokal w spółdzielni mieszkaniowej o pow. 36,62 m² oraz grunty rolne 0,6904 ha (w tym las). Oświadczył, że jego dochód z tytuł renty wynosi 1.271,39 zł. Żona wnioskodawcy uzyskuje jedynie dodatek mieszkaniowy w wysokości 192,86 zł. Miesięczne wydatki rodziny skarżącego wynoszą: czynsz 370,09 zł, energia elektryczna 170,91 zł (co dwa miesiące), gaz 50 zł (co dwa miesiące), abonament RTV 19,30 zł, odsetki bankowe 60 zł, polisa mieszkaniowa 306 zł (rocznie), podatek od nieruchomości 35 zł (rocznie), wieczysta dzierżawa gruntu 21 zł (rocznie), podatek leśny 7 zł (rocznie), środki czystości i higieny osobistej 50 zł, leki 250 zł, żywność ok. 700 zł. Wykonując wezwanie referendarza sądowego w celu przedstawienia dokumentów oraz złożenia dodatkowych oświadczeń dotyczących sytuacji finansowej wnioskodawcy, nadesłał on na płycie CD szereg dokumentów m.in.: wyciągi bankowe, skany zeznań podatkowych za lata 2012-2013, zaświadczenia z urzędu pracy dotyczące starań jego małżonki w podjęciu zatrudnienia, akta sprawy o przywrócenie żony wnioskodawcy do pracy, dokumenty z Ośrodka Pomocy Społecznej. Wnioskodawca wskazał również, że 100 zł wpisu to jest dla niego bardzo duża kwota, za którą może on skromnie przeżyć nawet tydzień. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawca wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. W pierwszej kolejności wyjaśnić w związku z tym należy, że zgodnie z uchwałą NSA z 2 grudnia 2010 r., II GPS 2/10 "Prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub ustanowienia adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) przyznane stronie w sprawie ze skargi, na podstawie art. 244 i art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), obejmuje postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie." Z kolei postanowieniem z 7 kwietnia 2010 r. III SA/Wa 890/09 przyznano W. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika, odmówiono z kolei zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z tym, ustanowiony w sprawie III SA/Wa 890/09 pełnomocnik, umocowany jest do wniesienia w imieniu wnioskodawcy skargi o wznowienie postępowania i reprezentowania wnioskodawcy w tej sprawie przed Sądem. Tym samym, na obecnym etapie postępowania, wniosek w tym zakresie, nie może zostać pozytywnie rozpoznany i podlega oddaleniu. W konsekwencji uznać należy, że wniosek W. P. może być oceniony jedynie pod kątem zasadności zwolnienia go z kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Owo wykazanie polegać będzie w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że poniesienie kosztów postępowania nie jest możliwe. Oceniając wniosek z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Z oświadczeń skarżącego i nadesłanych dokumentów wynika, że żona wnioskodawcy od 25 kwietnia 2013 r. jest osobą bezrobotną, od 25 października 2013 r. nie posiada prawa do zasiłku. Za 2013 r. skarżący uzyskał przychód z tytułu renty w wysokości 14.920,18 zł, a jego żona ze stosunku pracy - 17.440,31 zł. Aktualnie, źródłem utrzymania wnioskodawcy i jego żony jest jedynie renta w wysokości ok. 1.300 zł brutto oraz dodatek mieszkaniowy w wysokości ok. 200 zł. Dochód ten w całości przeznaczany jest na utrzymanie wnioskodawcy i jego żony. Z powyższego wynika, że środki, którymi wnioskodawca dysponuje są ograniczone i pozwalają na zaspokojenie tylko niezbędnych potrzeb życiowych. Tym samym uznać należało, że wnioskodawca wykazał, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło