IV SA 101/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, Sędziowie SWSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, As. WSA Grzegorz Czerwiński /spr./, Protokolant Anna Kuklińska, po rozpoznaniu w dniu 09 lipca 2004 roku sprawy ze skargi W. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 roku Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie samowolnej rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Decyzją z dnia [...] lutego 2001 roku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. umorzył postępowanie w sprawie samowolnie wykonanych robót rozbiórkowych na nieruchomości położonej przy ul. [...] w W.. W uzasadnieniu swojej decyzji Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. stwierdził, że na nieruchomości przy ul. [...] w W. stanowiącej własność M. i A. L w południowo - zachodnim jej narożniku znajduje się posadzka betonowa o wymiarach 3.00 m na 5,80 m. W miejscu tym znajdował się blaszany garaż 0 wysokości 2.50 m przeznaczony na cele gospodarcze. Garaż ten wybudowany został bez pozwolenia na budowę w 1984 roku. Ponieważ był on w bardzo złym stanie technicznym został przez nich zdemontowany. W aktach sprawy znajdują się też dokumenty złożone przez W. K. na potwierdzenie, że to on był właścicielem tego garażu jednakże brak jest urzędowego potwierdzenia, że jest to ten sam garaż, który został rozebrany przez M. i A. L.. Nadto Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. stwierdził, że organ nadzoru budowlanego nie jest organem właściwym do rozstrzygania sporów o naruszenie prawa własności. Ponieważ brak jest podstaw do nałożenia na inwestora jakichkolwiek obowiązków postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Od powyższej decyzji odwołanie złożył W. K. podnosząc zarzut, że zaskarżona decyzja nie pokrywa się z faktami. Zdaniem W. K. M. i A. L. rozebrali przedmiotowy garaż, a następnie sprzedali go. Tymczasem garaż ten zgłoszony został przez niego właściwemu organowi w Urzędzie Dzielnicowym i po upływie wyznaczonego terminu otrzymał on zgodę na jego postawienie według typowego projektu bez konieczności uzyskiwania pozwolenia na budowę, W związku z powyższym wnosi on o zmianę uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] grudnia 2002 roku, Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W Powiecie W. z dnia [...] lutego 2001 roku. W uzasadnieniu swojej decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że jeśli organ administracji nie znalazł podstaw do zastosowania środków represyjnych, ani nałożenia na inwestora obowiązków w ramach nadzoru to postąpił prawidłowo umarzając postępowanie. Nadto [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego skarżący był właścicielem rozebranego garażu. Garaż ten znajdował się na działce o nr ew. [...]. chociaż brak jest jednak jednoznacznego określenia stanu prawnego tej działki. M. i A. L. stali się natomiast użytkownikami wieczystymi działki o nr ew. [...] Kwestie związane z zagarnięciem mienia na szkodę skarżącego mogą być rozstrzygane jedynie przez sąd powszechny. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył W. K. podnosząc zarzut, że istnieje sprzeczność między decyzją organu I i II instancji, decyzje te naruszają prawo budowlane oraz naruszają art.7 i art.77§l kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Zaskarżonej decyzji nie można zarzucić, iż jej wydanie nastąpiło z naruszeniem prawa. Podzielić należy pogląd [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że brak jest podstaw do nałożenia na inwestora jak również na inne osoby jakichkolwiek obowiązków wynikających z prawa budowlanego. Sprawa rozbiórki garażu i zagarnięcia materiałów pozostałych po rozbiórce może być rozstrzygnięta tylko na drodze postępowania cywilnego i ewentualnie karnego. W tej sytuacji postępowanie administracyjne jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Materiał dowodowy w sprawie zebrany został w sposób pełny i wyczerpujący. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał prawidłowej oceny tego materiału co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu jego decyzji. Brak jest zdaniem Sądu podstaw do stwierdzenia, iż doszło przy wydawaniu rozstrzygnięcia do naruszenia art.7 kpa i art.77 kpa. Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że istnieje sprzeczność między decyzją organu I i II instancji. Nie istnieje różnica między rozstrzygnięciem zawartym w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i w decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Istnieją natomiast różnice miedzy uzasadnieniami tych decyzji. Nie można tu jednak mówić o sprzeczności tak jak to sugeruje w swej skardze skarżący. Zgodnie z treścią art.l38§2 kpa organ II instancji rozpoznając odwołanie może poczynić własne ustalenia jeśli nie wymaga to przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Zgodnie z tą dyspozycją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w oparciu o znajdujący się w aktach materiał dowodowy dokonał własnych ustaleń faktycznych. Skoro materiał dowodowy pozwalał na dokonanie takich ustaleń to nie można wymagać od organu II instancji jakim był [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, by uchylił decyzję Powiatowego inspektora Nadzoru Budowlanego do ponownego rozpoznania po to tylko by ten poczynił inne ustalenia faktyczne na podstawie tego samego materiału dowodowego. Fakt, iż zarówno organ I instancji jak i organ II instancji w oparciu o własne ustalenia faktyczne wydały rozstrzygnięcia o identycznej treści spowodowany był tym, że istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności tj. stwierdzenie rozebrania garażu, zanim organy nadzoru budowlanego podjęły jakiekolwiek działania zostały przez organ I i II instancji ustalone identycznie. Różnice w ustaleniach faktycznych poczynionych przez te organy występują w odniesieniu do kwestii drugorzędnych nie mających istotnego znaczenia dla rodzaju zapadłego rozstrzygnięcia. Z powyższych względów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97§1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.