IV SA 1039/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie WSA Izabela Ostrowska (spr.), As. WSA Mariola Kowalska, Protokolant Tomasz Szpojankowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2004 r. sprawy ze skargi D. W. i R. E.L. N. na decyzję Wojewoda [...] z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Burmistrz Gminy W. decyzją z nr [...] z dnia [...] maja 2002 r. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na nadbudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego dla D. W. i R. N. na terenie posesji przy ul. [...] w W.. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż planowana inwestycja jest zgodna z treścią i rysunkiem planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W. i ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...]. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r., po rozpatrzeniu odwołania A. i R. S., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zdaniem organu odwoławczego, przywołana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].09.1996 r., wyraźnie w pkt 1.2. wskazuje, że planowana inwestycja polegać będzie jedynie na nadbudowie istniejącego budynku mieszkalnego o jedną kondygnację. Jednocześnie na podstawie zaskarżonej decyzji nr [...] pozwolono inwestorowi na nadbudowę i rozbudowę przedmiotowego budynku. Zatwierdzony projekt budowlany zakłada dobudowę do istniejącego budynku piętra i poddasza. Dla komunikacji między piętrami w miejscu istniejącej kuchni zlokalizowana zostanie klatka schodowa. Dla poszerzenia dojazdu do garażu zbudowany zostanie przedsionek i zlikwidowane obecne wejście do budynku, zaś nowe wejście zaprojektowano od strony ogrodu. W tym też miejscu dobudowany zostanie nowy przedsionek, z którego przewiduje się wejście do pomieszczeń piwnicznych. W ocenie organu, przewidywany zakres prac daleko wykracza poza granice realizacji przedstawione w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, co stanowi naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo budowlane. Powyższe uchybienie stanowi także naruszenie art. 47 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym (dz. U. z 1999 r. nr 15, poz. 139 z późn. zm.), zgodnie z którym warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Nadto zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji nie odniósł się w zaskarżonej decyzji do zastrzeżeń skierowanych w toku postępowania przez skarżących, czym naruszył art. 107 § 3 kpa. Skargę na powyższą decyzję wnieśli D. W. i R. N. zarzucając jej sprzeczność z prawem poprzez niewłaściwą interpretację art. 33 ust. 1, 40 ust. 1 oraz 42 ust. 1, 43 i 47 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, a także art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Decyzją Prezydenta W. nr [...]z dnia [...].09.1996 r. inwestorzy uzyskali w oparciu o ustalenia miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego W zatwierdzonego uchwałą Rady W nr [...] z dnia [...].09.1992 r. – warunki zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycji budowlanej określonej jako – rozbudowa oraz modernizacja budynku mieszkalnego jednorodzinnego bliźniaczego, położonego przy ul. [...]. Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 07.07.1994 r. (Dz. U. nr 89, poz. 415) decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, powinna zawierać określenie między innymi rodzaju inwestycji, warunków wynikających z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i przepisów szczególnych, jak również ustalenia w zakresie infrastruktury technicznej i wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich. Decyzja ta wytycza ogólne, podstawowe kierunki projektowanej inwestycji budowlanej, podlegające kolejnym szczegółowym ustaleniom przewidzianym w prawie budowlanym i przepisach o warunkach technicznych na etapie uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Określone w treści decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu zamierzenie inwestycyjne polegające na rozbudowie oraz modernizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego, bliźniaczego, zawiera w sobie ogólną charakterystykę projektowanej inwestycji zmierzającej do nadbudowy istniejącego budynku o jedną kondygnację, której opis znalazł się w pkt 1.2. przywołanej decyzji. Z istoty swojej decyzja ta nie może w sposób wyczerpujący określać zakresu koniecznych dla zrealizowania budowy robót budowlanych, wobec braku oceny projektu budowlanego właściwej dopiero dla postępowania o pozwolenie na budowę. Podstawowym bowiem zadaniem pierwszego etapu inwestycyjnego jest w zasadzie udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dopiero przy spełnieniu wszystkich wymogów nałożonych w art. 35 ust. 1, wśród których znajduje się zbadanie przez organ budowlany zgodności projektu budowlanego między innymi z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę. Z części opisowej projektu zatwierdzonego decyzją Burmistrza Gminy W. nr [...] z dnia [...] maja 2002 r., wynika, iż projektowana przebudowa zakłada dobudowanie do istniejącego budynku piętra i poddasza. Dla komunikacji między piętrami w miejscu istniejącej kuchni zlokalizowana zostanie klatka schodowa. Nastąpi również zmiana obecnego wejścia do budynku wraz z dobudowaniem nowego przedsionka. Wbrew twierdzeniom organu odwoławczego, całość zakładanych w projekcie budowlanym robót mieści się w pojęciu rozbudowy i modernizacji budynku, o którym mowa w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Organ odwoławczy wydając decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. w trybie art. 138 § 2 kpa nie wyjaśnił w treści uzasadnienia, z naruszeniem art. 107 § 3 kpa, które prace zatwierdzone projektem wykraczają poza zamiary inwestycyjne inwestora przedstawione w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Arbitralne stwierdzenie organu II instancji o niezgodności decyzji o pozwoleniu na budowę z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, a więc o naruszeniu art. 35 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego, nie zasługuje w ocenie Sądu na aprobatę wobec braku przedstawienia argumentów uzasadniających powyższe stanowisko organu. Należy także podnieść, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego podjęte zostało na podstawie art. 138 § 2 kpa. Ten typ decyzji kasacyjnej może być zastosowany jedynie wówczas, gdy organ odwoławczy stwierdzi konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Decyzja powodująca przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji nie może być podjęta w sytuacjach innych niż te, które zostały określone w art. 138 § 2 kpa, bowiem sytuacja taka stanowi wyłom od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy przez organ odwoławczy. Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego w sprawie niniejszej nie wynika, aby istniały wątpliwości, które organ powziął, mimo zebranego w sprawie materiału dowodowego, a których organ ten nie mógłby wyjaśnić w uzupełniającym postępowaniu wyjaśniającym, także w zakresie zastrzeżeń A. i R. S. zwłaszcza, iż były one podniesione w treści odwołania, do których organ II instancji nie odniósł się w zaskarżonej decyzji. Ujawnione wady tj. naruszenia przepisów prawa materialnego – art. 35 ust. 1 pkt 1b ustawy Prawo budowlane oraz art. 138 § 2 kpa obligowały Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271, nr 240, poz. 2052, z 2003 r. nr 124, poz. 1153).