IV SA 1082/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzat a Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędziowie NSA Joanna Kabat-Rembelska, Asesor WSA Jakub Linkowski, Protokolant Agnieszka Wójcik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2004 r. sprawy ze skargi M. O.- Firma "K." na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję utrzymaną nią w mocy oraz decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dn. [...] grudnia 2002r nr [...] IV SA 1082/03 UZASADNIENIE Zaskarżoną do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzją z dn. [...].03.2003 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w wyniku rozpatrzenia odwołania "K." O. M. od decyzji Prezydenta miasta S. z dn. [...].01.2003 r., nr [...] -odmawiającej zmiany w zakresie przedłużenia terminu ważności własnej decyzji nr [...] z dn. [...].12.1999 r., ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na wniosek M. O. właściciela PWPPHU "K." dla inwestycji polegającej na budowie hali handlowej konstrukcji stalowej, parkingu dla samochodów osobowych i dostawczych, zjazdów i wjazdów na teren działek objętych opracowaniem, dróg wewnętrznych i przyłączy na działkach przy ul. [...] w S. - utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że po raz kolejny wypowiada się w tej sprawie w ramach toku instancji. Poprzednio organ I instancji umorzył postępowanie w tym przedmiocie decyzją nr [...] z dn. [...].11.2002 r., uznając że upłynął termin ważności decyzji nr [...], przez co postępowanie stało się bezprzedmiotowe, natomiast SKO rozstrzygnięcie to uchyliło. Samorządowe Kolegium wskazało wówczas, że nie zachodziła bezprzedmiotowość tego postępowania w sytuacji, gdy skarżący złożył wniosek o przedłużenie terminu ważności decyzji w terminie jej obowiązywania ([...].12.2001 r.), podczas gdy decyzja wygasała po [...].12.2001 r. W tej sytuacji Prezydent miasta S. orzekający w sprawie powinien orzec merytorycznie w formie decyzji przedłużającej termin ważności decyzji lub odmawiającej takiego przedłużenia. Zgodnie z poczynionymi w zaskarżonej decyzji ustaleniami teren planowanej inwestycji był oznaczony we wówczas obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego miasta S., przyjętym uchwałą Rady Miejskiej w S. nr [...] z dn. [...].06.1992 r., symbolem [...] oznaczającym obszar strefy produkcyjno-składowej, na którym dopuszcza się lokalizację składów, magazynów i zakładów produkcyjnych oraz innych inwestycji związanych z przetwórstwem spożywczym. Obszar ten wchodzi w skład strefy funkcjonalnej "produkcyjno-składowej" (PS), tj. lokalizacji przemysłu, składów, magazynów, baz technicznych obsługi miasta i innych zakładów produkcyjnych, których strefy ochronne nie mogą wykraczać poza granice tej strefy. Z tego względu Samorządowe Kolegium uznało za słuszne stanowisko zaprezentowane w kontrolowanej decyzji Prezydenta miasta S., iż zamierzona inwestycja z uwagi na jej rodzaj i charakter (budowa hali handlowej z częścią magazynową i biurową) nie odpowiada ustaleniom wynikającym z planu miejscowego, co winno skutkować odmową przedłużenia terminu ważności decyzji ustalającej warunki zabudowy dla tej inwestycji nr [...]. Zgodnie bowiem z art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy z dn. 7.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu sprzeczna z ustaleniami planu miejscowego jest nieważna. O tym, iż zamierzone przedsięwzięcie inwestycyjne o charakterze handlowym jest sprzeczne z owym zapisem planu dla przedmiotowego obszaru, rozstrzygnął uprzednio NSA w wyroku z dn. 15.03.2002 r., sygn. IV SA2325/00, rozpatrując sprawę innego inwestora ubiegającego się o warunki zabudowy dla przedsięwzięcia handlowego na tym obszarze. Prezydent miasta S. podkreślił, iż wydając decyzję odmawiającą zmiany terminu ważności swej decyzji nr [...] miał na względzie jej wygaśnięcie oraz interes społeczny przejawiający się w sprzeczności przedsięwzięcia z wówczas obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego . Stanowisko to podzieliło Samorządowe Kolegium, zaznaczając jedynie, że w kontrolowanej decyzji błędnie uznano za konieczne zwracanie się do innych stron postępowania o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o ustosunkowanie się do kwestii przedłużenia terminu ważności tej decyzji. Stroną w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 155 Kpa jest podmiot, który nabył prawo na mocy decyzji ostatecznej, a zatem czynnikiem warunkującym posiadanie praw strony jest uzyskanie przez podmiot nabytych. Tu prawo takie uzyskał jedynie inwestor i polegało ono na możliwości zwrócenia się do organu nadzoru budowlanego o pozwolenie na budowę. Pozostałe podmioty nie mają przymiotu strony w postępowaniu o przedłużenie terminu ważności tej decyzji, bowiem w wyniku żadnego z możliwych rozstrzygnięć tej sprawy nie zmieni się ich pozycja prawna. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. O. podniósł, podobnie jak w odwołaniu, że czuje się oszukany przez władze miasta, bowiem teren ten kupował od miasta na przetargu, po zapewnieniu go, że będzie mógł go zainwestować w zamierzony sposób. Nie rozumie dlaczego początkowo na planowaną inwestycję uzyskał decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, podczas gdy na jej przedłużenie zgody takiej nie uzyskał; nagle władze miasta uznały, że inwestycja ta jest sprzeczna z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru. Stwierdził, że nie przedłużenie terminu ważności przedmiotowej decyzji jest dla niego bardzo krzywdzące z uwagi na poważne koszty, jakie podniósł do chwili obecnej na zakup gruntu i przygotowanie inwestycji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało argumentację zaprezentowana w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwy do rozpoznania sprawy w związku z reformą Sądownictwa Administracyjnego zważył, co następuje. Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej podniesione. Wszak stosownie do zapisu art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając to na uwadze, przy rozpatrywaniu przedłożonej sprawy należy przede wszystkim stwierdzić, że w postępowaniu toczącym się w trybie art. 155 Kpa, a dotyczącym zmiany ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzonej inwestycji, organ orzekający nie jest uprawniony do dokonywania ponownej oceny w zakresie zgodności planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami obowiązującego na tym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Z tego względu decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].12.2002 r., nr [...], uchylająca decyzję umarzającą postępowanie w tej sprawie narusza prawo, sugeruje bowiem, że sprawa wymaga merytorycznego rozstrzygnięcia i przesądzenia o tym, czy zamierzone przedsięwzięcie jest zgodne z zapisami planu. W decyzji tej ponadto błędnie wskazano, że dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie ma moment złożenia przez inwestora wniosku o zmianę decyzji, polegającą na przedłużeniu jej terminu ważności. Samorządowe Kolegium uznało, że skoro inwestor uczynił to jeszcze przed upływem tego terminu, to Prezydent Miasta S. powinien orzec merytorycznie przedłużając termin jej ważności lub odmawiając takiego przedłużenia. Pogląd ten należy uznać za nieuprawniony mając na uwadze, że termin ważności przedmiotowej decyzji z dnia [...].12.1999 r., nr [...] upływał w dniu [...].12.2001 r., a wniosek inwestora o jego przedłużenie wpłynął dopiero w dniu 19.12.2001 r. W zaistniałej sytuacji nie ulega wątpliwości, że czas pozostawiony organowi administracji publicznej na zmianę tej decyzji nie był wystarczający. Wbrew bowiem stanowisku wyrażonemu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji z dnia [...].03.2003 r., za stronę owego postępowania toczącego się w trybie art. 155 Kpa nie należało uznać wyłącznie inwestora, upatrując tylko u niego nabycia prawa, polegającego na możliwości zwrócenia się do organu nadzoru budowlanego o pozwolenie na budowę. Wszak również pozostałe strony postępowania, mającego na celu ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji posiadają przymiot strony w postępowaniu o zmianę decyzji z dnia [...].12.1999 r., [...] w zakresie przedłużenia terminu jej ważności, mogą bowiem żądać, aby decyzja ustalająca owe warunki zabudowy była realizowana tak, jak pierwotnie uchwalono. Zatem organ rozważając przedłużenie terminu jej ważności zobowiązany zwrócić się do innych stron postępowania w sprawie ustalenia owych warunków zabudowy dla planowanej inwestycji, o ustosunkowanie się do tej kwestii. W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że Prezydent Miasta S. w 2002 r. prawidłowo umorzył postępowanie w przedmiocie przedłużenia terminu ważności decyzji nr [...], z dniem [...].01 2002 r., utraciła ona bowiem moc obowiązującą, a owa utrata mocy skutkowała niemożliwością jej zmiany lub uchylenia w trybie art. 155 Kpa. Brak bowiem któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego powoduje, że nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty i to oznacza bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dn. 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) - orzekł jak w sentencji. O niepodleganiu wykonaniu zaskarżonej decyzji rozstrzygnięto na podstawie art. 152 ustawy z dn. 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.