IV SA 1095/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska ( spr.), Sędziowie (WSA, As. WSA Mirosława Kowalska, Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Marcin Gruszczyński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2004 r. sprawy ze skargi K. i K. G. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] luty 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. I. uchyla zaskarżoną decyzje oraz poprzedzające ją decyzje organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania K. i K. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] z dnia [...] listopada 2002 r. nakazującej inwestorom rozbiórkę budynku gospodarczego o wym. ok. 5,0 x 5,0m, położonego na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w L. – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu swego stanowiska podał, że wykonane przez inwestorów w ramach remontu istniejącego budynku roboty budowlane wymagały uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę, ponieważ dotyczyły elementów konstrukcyjnych obiektu. Takim pozwoleniem inwestor nie dysponuje. Uzyskał jedynie decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowanego remontu budynku. Na powyższą decyzję ze skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego wystąpili K. i K. G. Wnosząc o uchylenie decyzji podnieśli, że w ramach przeprowadzonego remontu dokonali wymiany stropu drewnianego na betonowy, wymiany więźby dachowej oraz remontu ścian zewnętrznych. Nie uległy zmianie fundamenty i większość ścian konstrukcyjnych. Nie było więc podstaw do orzeczenia rozbiórki całego budynku. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Naczelnymi zasadami postępowania administracyjnego są określone w art. 6 i 7 kpa – zasada praworządności oraz dochodzenia prawdy obiektywnej. Nakładają one na organy prowadzące postępowanie obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy, tak pod względem faktycznym, jak i prawnym w celu ustalenia rzeczywistego stanu. W niniejszej sprawie przedstawione wyżej wymogi nie zostały spełnione. Wskazany jako podstawa prawna rozstrzygnięcia art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. nakazuje orzeczenie rozbiórki obiektu budowlanego (...) wybudowanego bez pozwolenia na budowę albo zgłoszenia (...). Jest poza sporem, że inwestorzy przeprowadzili remont istniejącego budynku gospodarczego. Z dołączonego do akt protokołu oględzin z dnia [...].10.2002 r. wynika natomiast, że inwestorzy "przebudowali więźbę dachową w części budynku gospodarczego (...) wzmocnili fundamenty ściany od wewnątrz i wykonali strop betonowy. Przebudowa dotyczy części budynku o wymiarach 5,0 x 5,0m". Zgodzić należy się z zawartymi w skardze zarzutami, iż w tym stanie faktycznym brak było podstaw do orzekania rozbiórki budynku gospodarczego. Ewentualna rozbiórka mogła dotyczyć wyłącznie tych części budynku, które zostały zrealizowane w wyniku robót budowlanych wymagających uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Należało jednakże przedtem dokładnie wyjaśnić charakter i zakres robót budowlanych oraz poczynić ustalenia odnośnie powstałych w ich wyniku części budynku. Orzekając ewentualną rozbiórkę poszczególnych elementów obiektu organ nadzoru budowlanego winien precyzyjnie je określić. Przypomnieć w tym miejscu należy, że istota normy prawnej zawartej w art. 48 Prawa budowlanego sprowadza się do wyeliminowania stanu naruszenia prawa i przywrócenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami. Przepis ten, jak już wielokrotnie podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny, ma charakter restrykcyjny a nie represyjny. Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie art. 1`45 § 1 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.