IV SA 127/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz Sędziowie NSA Halina Kuśmirek As. WSA Mariola Kowalska (spr.) Protokolant Anna Kuklińska po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] października 2000r. nr [...] umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wstrzymania budowy budynku mieszkalnego realizowanego na działce nr ewid. [...] w Obr. [...] położonej przy ulicy [...] w L., którego inwestorem są M. i T. małż. T. Organ ustalił, iż postępowanie wszczęte z wniosku H. L. w sprawie wstrzymania budowy budynku mieszkalnego, z uwagi na to, iż inwestorzy dysponują ostateczną decyzją pozwalającą na budowę budynku mieszkalnego, budynek został wytyczony przez uprawnionego geodetę, inwestor przedłożył wszelkie dokumenty wymagane przepisami prawa, zaś w trakcie kontroli nie stwierdzono odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Zgodnie z art. 50 Prawa budowlanego organ może wstrzymać prowadzone roboty budowlane wykonywane bez pozwolenia na budowę lub prowadzone niezgodnie z pozwoleniem budowlanym lub przepisami. W czasie przeprowadzonej kontroli nie stwierdzono przesłanek do zastosowania tego przepisu. W odwołaniu od decyzji H.L. podniosła, iż w stosunku do działki o nr ewid. [...] toczy się spór sądowy w sprawie z powództwa odwołującej się. Wizja lokalna stanowiąca podstawę wydania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego została przeprowadzona bez jej udziału. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2002r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy stwierdził, iż zasadnie organ I instancji uznał, iż nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 50 ustawy Prawo budowlane. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył H. .. Podniosła, iż nie zgadza się z wydana decyzją, ponieważ prowadzona przez inwestora T. T. budowa domu narusza jej prawo własności. W tej sprawie toczą się spory sądowe przed sądami powszechnymi. Bez zgody skarżącej na jej posesji wybudowano linię energetyczną doprowadzającą prąd do działki inwestora. Rażąco naruszono jej własność. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wskazał, iż podnoszone przez skarżącą sprawy nie leżą w kompetencji organów nadzoru budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Skarżąca, jak wynika z treści pism kierowanych do organów administracji domaga się wstrzymania budowy prowadzonej na sąsiedniej działce w celu zabezpieczenia własnych roszczeń cywilnoprawnych jakie kieruje do powyższej nieruchomości. Nie wykazała przy tym naruszenia swojego interesu prawnego, związanego z realizacją przedmiotowej budowy, który nadawałby się do rozpoznania w postępowaniu administracyjnym. Z tego tez powodu organy administracji zasadnie uznały, iż postępowanie z uwagi na zakres żądania strony stało się bezprzedmiotowe. Nie jest bowiem dopuszczalne na gruncie prawa budowlanego skuteczne żądanie zabezpieczenia swoich interesów cywilnoprawnych. Skarżąca, z uwagi na toczące się przed sądami powszechnymi spory o prawo własności gruntu na którym wznoszony jest budynek, powinna była żądać przed tymi sądami zabezpieczenia swoich roszczeń. Takiej możliwości nie przewidują bowiem przepisy prawa administracyjnego. Art. 50 Prawa budowlanego, jak trafnie wskazały organy administracji, przewiduje wstrzymanie robót budowlanych wykonywanych bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia lub w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia lub zagrożenie środowiska lub w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu lub przepisach. Żadna z tych okoliczności, jak wykazały organy administracji, w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Okoliczności takich nie wskazywała również skarżąca. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, iż bezprzedmiotowe będzie postępowanie prowadzone w sprawie o charakterze cywilnym, która nie została przekazana do właściwości organów administracji publicznej ( wyrok NSAz25.05.1983r.SA/Wr 185/83, ONSA 1983, Nr 1, poz. 37). Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając niniejszą sprawę nie dopatrzył się naruszenia art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę jako bezzasadną należało oddalić.