IV SA 1339/03

WyrokWSA w Warszawie2004-11-18

Skład orzekający: Bogusław Moraczewski, Ewa Machlejd, Bogusław Cieśla

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy naruszenie przepisów rozporządzenia, które obowiązywało do 31 marca 1995 r., może stanowić podstawę do nakazania rozbiórki obiektu budowlanego na podstawie przepisów Prawa budowlanego z 1994 r., bez wskazania odpowiedniego przepisu przejściowego?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, stwierdzając, że organy administracji nie wykazały, dlaczego wybudowanie osadnika ścieków z naruszeniem § 23 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. uzasadnia jego rozbiórkę na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 Prawa budowlanego z 1994 r. Brak wskazania przepisu przejściowego umożliwiającego zastosowanie takiej konstrukcji prawnej oraz lakoniczne uzasadnienie organu odwoławczego stanowiły naruszenie przepisów postępowania, uniemożliwiające sądową kontrolę rozstrzygnięcia.
Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał rozbiórkę osadnika ścieków wybudowanego na działce skarżących. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy, uznając, że podnoszone w odwołaniu argumenty nie skutkują jej uchyleniem. Skarżący zarzucili organom wydanie decyzji z naruszeniem prawa, w oparciu o nieprawidłowo ustalony stan faktyczny i na podstawie nieobowiązującego rozporządzenia.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, zasądzono zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Moraczewski (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Asesor WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2004 r. sprawy ze skargi E. i W. Ś. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki osadnika ścieków. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących E. i W. Ś. kwotę 350 (trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją Nr [...] z dnia [...].01.2003r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 07.07.1994r. - Prawo budowlane nakazał E. i W. Ś. dokonanie całkowitej rozbiórki osadnika ścieków wybudowanego na działce nr ew. [...], przy ul. [...] w [...], gmina [...]. Od powyższej decyzji odwołali się E. i W. Ś. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją Nr [...] z dnia [...].02.2003r. utrzymał w mocy decyzję organu I — szej instancji nakazującą rozbiórkę. Organ odwoławczy stwierdził, że podnoszone w odwołaniu argumenty nie mogą skutkować uchyleniem przedmiotowej decyzji a zachodzą przesłanki do rozstrzygnięcia sprawy w trybie art. 51 ust.l pkt. 1 i ust. 4 ustawy - Prawo budowlane. Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli E. i W. Ś.. Zaskarżonej decyzji zarzucają, iż wydana została z naruszeniem prawa w oparciu o nieprawidłowo ustalony stan faktyczny i na podstawie rozporządzenia, które w dacie wydania decyzji nie obowiązywało. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga jest zasadna, bo oba organy nie wykazały dlaczego wybudowanie osadnika ścieków z oczywistym naruszeniem § 23 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Administracji Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. (Dz.U.1980, Nr 17, poz.62) uzasadnia jego rozbiórkę na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 Prawa budowlanego z 1994r. i dlaczego w tym przypadku nie mają zastosowania przepisy Prawa budowlanego z 1974r. Wymienione rozporządzenie obowiązywało do dnia 31 marca 1995r. (art. 107 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994r.). Należało więc wskazać przepis przejściowy, który umożliwia zastosowanie takiej konstrukcji prawnej. Nadto organ odwoławczy z naruszeniem art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego ograniczył się do powielenia poglądu organu I instancji i trzech lakonicznych stwierdzeń oraz do przywołania treści art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994r. Uniemożliwia to sądową kontrolę kwestionowanego rozstrzygnięcia. Wskazane uchybienia oraz przeprowadzenie postępowania z obrazą art. 7 i art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego powodują, że na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. C, art. 151 i art. 200 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło