IV SA 1411/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, sędzia WSA Krystyna Tomaszewska,, Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2004 r. sprawy ze skargi W.D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r., działając w oparciu o art. 105 § 1 kpa – umorzył postępowanie administracyjne w sprawie zabudowy nieruchomości w [...] przy ul. [...] – działki nr ewid. [...] orz sposobu użytkowania obiektów usytuowanych na w/w działce przez Z.L. W uzasadnieniu organ wskazał, iż przeprowadzona w dniu 05.04.2001 r. kontrola na przedmiotowej nieruchomości wykazała, iż: – wiata stalowa częściowo obudowana i dwa budynki drewniane osłonięte blachą, których rozbiórkę orzeczono decyzją nr [...] z dnia [...] października 1996 r. zostały rozebrane; – inwestor rozpoczął demontaż wcześniej zestawionych kontenerów w formie pawilonów, zobowiązując się do ich usunięcia z działki w terminie do dnia 10.04.2001 r.; – inwestor przedstawił decyzję nr [...] z dnia [...].11.1999 r. Wójta Gminy [...] zezwalającą na zmianę sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego tj. parteru na cele handlowo-biurowe oraz decyzję nr [...] z dnia [...].11.1999 r. zezwalającą na użytkowanie budynku mieszkalnego tj. piętra o powierzchni użytkowej 60,2m² wybudowanego z odstępstwem od pozwolenia na budowę; – inwestor przedstawił zgłoszenie z dnia 15.05.1998 r. kierowane do Urzędu Gminy [...] dotyczące zmiany wjazdu od ul. [...] i usytuowanie nowej bramy bliżej ul. [...] i oświadczył, iż Urząd Gminy w powyższej sprawie nie udzielił pisemnej odpowiedzi. Zdaniem organu, użytkowanie obiektów budowlanych odbywa się w oparciu o decyzję zezwalające na użytkowanie, a pozostałe kwestie podnoszone przez stronę skarżącą nie należą do właściwości powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. Odwołania od powyższej decyzji wniosły W. D. oraz W. A. podnosząc, iż decyzje nr [...] i [...] są sprzeczne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi [...], zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy nr [...] z dnia [...].11.1991 r. oraz ustaleniami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Gminy [...], bowiem teren na którym znajduje się inwestycja przeznaczony jest pod budownictwo jednorodzinne z dopuszczeniem realizacji wolnostojących obiektów usług i rzemiosła nieuciążliwego. Istnienie na tym terenie składu materiałów budowlanych wymaga stosownych uzgodnień z inspektorem sanitarnym, tymczasem organ wydający decyzję nr [...] i [...] orzekł bez tych uzgodnień, nie powiadamiając o tym osób zainteresowanych. Po rozpatrzeniu powyższych odwołań [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2003 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy przyjął ustalenia faktyczne organu I instancji oraz ocenę prawną podkreślając, iż skoro obiekty objęte nakazem rozbiórki zostały rozebrane, a sposób użytkowania pozostałych obiektów odbywa się w oparciu o pozwolenie na użytkowanie, to postępowanie wobec braku przedmiotu postępowania stało się bezprzedmiotowe i winno było ulec umorzeniu. Skargę na powyższą decyzję złożyła W. D. podnosząc, iż Urząd Gminy [...] nie poinformował sąsiadów o zmianach dotyczących zagospodarowania działki, czym naruszył przepisy procedury i udzielił zezwolenia na prowadzenie działalności na przedmiotowej działce bez uzyskania stosownych uzgodnień. W uzupełnieniu skargi skarżąca podniosła zarzuty odnoszące się do decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...].03.2000 r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, decyzji Wójta Gminy [...] nr [...] i [...] oraz decyzji nr [...] z dnia [...].12.2003 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja wydana w postępownaiu prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego, poza kontrolą których, a co za tym idzie Sądu, w niniejszym postępowaniu pozostają decyzje wydane przez organy architektoniczno-budowlane Wójta Gminy [...] z dnia [...].11.1999 r. nr [...] i [...] jak również nr [...] z dnia [...].03.2000 r. oraz nr [...] z dnia [...].12.2003 r. Podnoszone w odwołaniu, skardze oraz jej uzupełnieniu zarzuty, dotyczące sprzeczności tych decyzji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz niezapełnienie udziału w postępowaniu o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania osobom zainteresowanym, mogą być rozpatrzone jedynie w postępowaniach nadzwyczajnych mających na celu wzruszenie tych decyzji. Zadania organu nadzoru budowlanego określa art. 83 i 84 ustawy Prawo budowane z dnia 7 lipca 1994 r. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji (Dz. U. nr 106/2000, poz. 1126 tekst jednolity). W związku ze skargami W. D. oraz J. W. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomił o wszczęciu w dniu [...].05.2000 r. postępowania określając jego przedmiot, jako dotyczący zabudowy nieruchomości oraz sposobu użytkowania obiektów na niej usytuowanych. Przeprowadzone w dniu 05.04.2001 r. oględziny oraz informacje inwestora z dnia 18.04.2001 r. pozwoliły organowi odwoławczemu na ustalenie, iż obiekty co do których został orzeczony nakaz rozbiórki zostały rozebrane, zaś istniejący na nieruchomości budynek wolnostojący użytkowany jest w oparciu o dwie ostateczne decyzje nr [...] zezwalającą na zmianę sposobu użytkowania parteru oraz nr 789/99 pozwalającą na użytkowane piętra wybudowanego z odstępstwami od pozwolenia na budowę. Zamiar przesunięcia wjazdu na posesję od ul. [...] w linii istniejącego ogrodzenia bliżej ul. [...], inwestor zgłosił w dniu 15.05.1998 r. zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, a właściwy organ nie wniósł sprzeciwu w terminie określonym w art. 30 ust. 5 cytowanej ustawy. Dokonanie zgłoszenia i brak sprzeciwu organu stanowił wystarczającą podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych związanych ze zmianą umiejscowienia wjazdu na działkę zwłaszcza, iż Wydział Komunikacji Urzędu Wojewódzkiego w opinii technicznej nr [...] z dnia [...].01.1998 r. nie wyraził zgody na wykonanie wjazdu na działkę nr ew. [...] od ul. [...] z uwagi na istniejący dojazd do działki od ul. [...]. Należy więc przyjąć, iż organy obu instancji prawidłowo uznały, że brak jestprzedmiotu określonego w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania uzasadniającego ingerencję organów nadzoru budowlanego. Zarzuty dotyczące uciążliwości związanych z prowadzoną na nieruchomości działalnością gospodarczą – hałas i zanieczyszczenie środowiska oraz zagrożenie wynikające ze wzmożonego ruchu pojazdów ciężarowych winny być rozpatrzone w toku postępowania przed Powiatowym Inspektorem Sanitarnym zgodnie z ustawą z dnia 14.03.1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. nr 98 z 19990 r., poz. 575). W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku należało skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).