IV SA 1415/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie NSA Anna Żak (spr.), WSA Tadeusz Nowak, Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 19 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. i K.S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenie nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2002r. nr [...] na podstawie art.156 par.1 pkt 2 kpa, po rozpatrzeniu wniosku A. i K. .S. stwierdził nieważność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2002r. oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2001r. W uzasadnieniu podał, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2001r. odmówił A. i K.S. wydania decyzji nakazującej rozbiórkę wybudowanego na działce nr [...] w miejscowości [...] słupa strunobetonowego z nadbudową stalową do mocowania zespołu anten dla telefonii bezprzewodowej. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2002r utrzymał w mocy w/w decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wskazując, że nie było podstaw do wydania nakazu rozbiórki w trybie art.48 ustawy Prawo budowlane z 1994r., gdyż inwestor realizując przedmiotową inwestycję legitymował się decyzją o pozwoleniu na budowę z [...] sierpnia 1998r. wydaną przez Kierownika Urzędu Rejonowego w [...]. Wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji złożyli małż. S. podnosząc m.in. iż słup strunobetonowy z nadbudową stalową do mocowania zespołu anten dla telefonii bezprzewodowej został wybudowany na działce nr [...], która jest ich własnością, zamiast zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę - na działce nr [...]. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest wadliwa. Decyzją z dnia [...] sierpnia 1998r. Kierownik Urzędu Rejonowego w [...] udzielił T. S.A. – [...] pozwolenia na budowę słupa strunobetonowego z nadbudową do mocowania anten/.../ na działce nr [...] w miejscowości [...]. Po dokonaniu odbioru w dniu 28 kwietnia 1999r.,inwestor zgłosił obiekt do użytkowania. Z akt sprawy wynika jednak, że przedmiotowy słup strunobetonowy został wybudowany na działce nr [...], której właścicielami od dnia [...] lipca 1998r.są małż. S. Zatem obiekt ten został zrealizowany w warunkach samowoli budowlanej, gdyż inwestor nie uzyskał decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji na działce nr [...] w [...], lecz na działce o numerze [...]. Zastosowanie w sprawie ma w tej sytuacji art.48 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r. nakazujący rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Żaden z organów nadzoru budowlanego nie zwrócił uwagi na fakt, że sporna inwestycja została zrealizowana bez pozwolenia na budowę na działce nr [...] W tym stanie rzeczy zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego należało stwierdzić, że zarówno decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2001r. jak i decyzja [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2002r. zapadły z rażącym naruszeniem art. 48 ustawy Prawo budowlane z 1994r. i dlatego na podstawie art.156 par.1 pkt.2 kpa należało stwierdzić nieważność obu tych decyzji. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniosła T. S.A. w W. [...]. W wyniku jego rozpoznania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2003r. nr [...], w oparciu o art.138 par.1 pkt.2 kpa w zw. z art.127 par.3 kpa uchylił własną decyzję z dnia [...] lipca 2002r. i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2002r. oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] grudnia 2001r. W uzasadnieniu stwierdził, iż wydając decyzję z dnia [...] lipca 2002r. pominął fakt, że inwestor przystępując do realizacji przedmiotowej inwestycji legitymował się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ponieważ w dniu [...] lutego 1998r. zawarł umowę dzierżawy z poprzednim właścicielem działki nr [...] J. N. Fakt nie powiadomienia nowych właścicieli - małż. S. o obciążeniu działki nr [...] umową dzierżawy nie może być podstawą do stwierdzenia nieważności w/w decyzji. Ponadto błędne podanie przez Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] w decyzji z dnia [...] sierpnia 1998r.o pozwoleniu na budowę przedmiotowego słupa strunobetonowego numeru działki, na której została zrealizowana ta inwestycja tj. zamiast działki nr [...] – podanie działki nr [...] nie stanowi okoliczności mogącej w oparciu o art.156 par.1 pkt.2 kpa spowodować wyłączenie z obrotu prawnego wskazanych decyzji odmawiających wydania nakazu rozbiórki jako wydanych z rażącym naruszeniem prawa. Powyższy błąd występuje zarówno w decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz w innych dokumentach, co wprowadza niejasność w ustaleniu sytuacji faktycznej. Poza tym inwestor ubiegając się o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu i decyzji o udzielenie pozwolenia na budowę w swoich wnioskach nie wskazał na jakiej działce ma być realizowana przedmiotowa inwestycja. Numeru działki nie wskazuje także umowa dzierżawy. Niejasne jest zatem na jakiej podstawie organy błędnie określiły w swoich decyzjach miejsce budowy w/w obiektu na działce nr [...] zamiast na działce nr [...]. Z tych względów Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w decyzji dnia [...] stycznia 2002r. zasadnie uznał, że nie zachodzą w sprawie przesłanki wskazane w przepisie art.48 ustawy Prawo budowlane z 1994r., gdyż inwestycja została wykonana na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] sierpnia 1998r. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. i K. S. wnieśli o uchylenie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003r. Przedstawili w niej przebieg postępowania administracyjnego wskazując, że przed wydaniem pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji, w dniu [...] lipca 1998r., kupili nieruchomość, w skład której wchodziła działka nr [...] od małż. N., którzy przed notariuszem oświadczyli, ze zbywana nieruchomość jest wolna od obciążeń. Podnieśli, że nie brali udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę, co było podstawą jego wznowienia i wydania w dniu [...] lipca 2001r. decyzji uchylającej pozwolenie na budowę spornego słupa i umorzenia postępowania przed organem I instancji / w skardze błędnie podają, że stwierdzono nieważność decyzji o pozwoleniu na budowę/. Wskazali, że zarówno decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji jak i decyzja o pozwoleniu na budowę nie dotyczy działki nr [...], na której zrealizowano sporny słup, zatem wybudowanie tego obiektu na działce nr [...] jest samowolą budowlaną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodzić się należy, z twierdzeniem skargi, iż sporny słup strunobetonowy do mocowania zespołu anten dla telefonii bezprzewodowej został wybudowany w warunkach samowoli budowlanej. Z akt sprawy wynika, że inwestor legitymując się ostateczną decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] , uzyskał w dniu [...] sierpnia 1998r. decyzję o pozwoleniu na budowę tego obiektu w miejscowości [...] na nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] Faktycznie jednak obiekt ten wzniósł na działce nr [...] stanowiącej własność skarżących. Inwestor nie uzyskał decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji na działce nr [...], wobec tego sporny słup do mocowania zespołu anten dla telefonii bezprzewodowej został zrealizowany w warunkach samowoli budowlanej. W tych warunkach w sprawie zastosowanie miał art.48 ustawy Prawo budowlane z 1994r. stanowiący, iż właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Słusznie zatem we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2002r. i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji odmawiającej wydania nakazu rozbiórki tego obiektu małż. S. podnieśli, że zostały one wydane z rażącym naruszeniem prawa, bo słup strunobetonowy z nadbudową stalową do mocowania zespołu anten dla telefonii bezprzewodowej został wybudowany na działce nr [...], która jest ich własnością, zamiast zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę - na działce nr [...]. I nie ma znaczenia w sprawie, czy organy wydające decyzje o pozwoleniu na budowę, /która następnie zostało uchylona w dniu [...].07.01r po wznowieniu postępowania, a postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę umorzone/ faktycznie omyłkowo zamiast działki nr [...] jako teren inwestycji wskazały w decyzji działkę nr [...]. Istotne jest to, że inwestor nie legitymował się ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę spornego słupa na działce nr [...] Trafnie zatem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego / GINB/ w swej decyzji z dnia [...] lipca 2002r. uznał, że organy nadzoru budowlanego odmawiając wydania nakazu rozbiórki rażąco naruszyły art.48 ustawy Prawo budowlane z 1994r. i z mocy art.156 par.1 pkt.2 kpa stwierdził nieważność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2002r. i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W świetle powyższych uwag stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja GINB uchylająca własną decyzję z dnia [...] lipca 2003r. i odmawiająca stwierdzenia nieważności w/w decyzji została wydana z naruszeniem art.48 ustawy Prawo budowlane i art. 156 par.1 pkt.2 kpa i z tego względu nie może pozostać w obrocie prawnym. Nie można się zgodzić z poglądem w niej reprezentowanym, iż błędne podanie w decyzji o pozwoleniu na budowę numeru działki, na której ma być realizowana inwestycja nie stanowi okoliczności mogącej w oparciu o art.156 par.1 pkt.2 kpa. spowodować stwierdzenie nieważności decyzji odmawiających wydanie nakazu rozbiórki przedmiotowego słupa. Konsekwencją tego jest bowiem wybudowanie spornego obiektu na nieruchomości nie objętej treścią decyzji o pozwoleniu na budowę, czyli zrealizowanie obiektu w warunkach samowoli budowlanej. W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji obowiązkiem organu jest zajęcie się kwestiami ściśle prawnymi i nie ma w nim proceduralnej możliwości poszerzenia materiału dowodowego sprawy. Tym samym nie wchodzi tu w grę poczynienie uzupełniających ustaleń faktycznych. W tym postępowaniu organ orzekający ogranicza się jedynie do poszukiwania uchybień i wadliwości, tak proceduralnych, jak i dotyczących prawa materialnego. Nie może rozpatrywać sprawy co do jej istoty, w jej całokształcie w zakresie różnych wątków z nią związanych. Dlatego nie mogą mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy rozważania i ustalenia organu, iż z niewiadomych przyczyn doszło do błędu przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę w zakresie określenia terenu inwestycji. Ponadto skoro niejasnym było, jak podano w zaskarżonej decyzji, ustalenie stanu faktycznego oraz tego na jakiej podstawie organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę spornego słupa strunobetonowego do mocowania zespołu anten dla telefonii bezprzewodowej określił miejsce budowy jako działkę nr [...], to brak jest uzasadnienia dlaczego w zaskarżonej decyzji przyjęto , iż decyzja o pozwoleniu na budowę wbrew jej treści dotyczy budowy inwestycji na działce nr [...] i dlatego nie było podstaw do orzekania nakazu rozbiórki spornego obiektu. W związku z tym należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja z dnia [...] marca 2003r. zawiera wewnętrznie sprzeczne i pozaprawne rozważania organu, którego jedynym zadaniem w postępowaniu nieważnościowym, jest dokonanie oceny, czy w świetle zaistniałego stanu faktycznego w sposób prawidłowy znalazło zastosowanie obowiązujących norm prawnych, czy też wydanie decyzji nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa. Organ nie może wyprowadzać własnych wniosków ocennych na podstawie domniemania, jeśli nie wynika to z faktów, taka bowiem ocena nosi cechy dowolności. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art.145 par.1 ust.1lit.a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz.1153/ uchylił zaskarżoną decyzję. Na podstawie art.152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.