IV SA 1441/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Andrzej Gliniecki, Sędziowie sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska,, asesor WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2004 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] listopada 2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nakazał J. i J. M. zamurowanie otworu okiennego luksferami w ścianie szczytowej budynku biurowo-mieszkalnego przy ul. [...] w O. zlokalizowanego po granicy z działką stanowiącą własność H. B. i H. B. w terminie do dnia 20 grudnia 2001 r. W uzasadnieniu organ podał, że w trakcie kontroli stwierdzono, że inwestor w ścianie szczytowej budynku biurowo-mieszkalnego przy ul. [...] w O. zlokalizowanego po granicy działki sąsiedniej w miejsce otworu o wym. 0,60 x 1,20m wypełnionego dotychczas luksferami wykonał ramę z PCV przeszkloną szkłem matowym. Jak wynika z przedłożonej inwentaryzacji projektu budynku zarówno na rzucie, przekroju i elewacji otwór wypełniony jest luksferami. Ponieważ inwestorzy zgłosili wątpliwości co do tego, kto jest właścicielem sąsiedniej nieruchomości zobowiązano H. B. do dostarczenia dokumentów określających właścicieli, współwłaścicieli lub spadkobierców nieruchomości przy ul. [...]. H.B. przedłożyła postanowienie Sądu Rejonowego dla [...] z dnia [...] września 1991 r. o stwierdzeniu nabycia spadku. Decyzją z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 ust. 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania J. S. i J.M. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i orzekł nowy termin do dnia 30 kwietnia 2003 r., w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ stwierdził, że rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. "w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie" określa warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i związane z nimi urządzenia, ich usytuowanie na działce budowlanej oraz zagospodarowanie działek przeznaczonych pod zabudowę. Warunki te są obligatoryjne i nie podlegają uznaniu administracyjnemu. Stosownie do § 12 ust. 6 rozporządzenia budynek może być usytuowany ścianą zewnętrzną w granicy działki pod warunkiem, że będzie bez otworów okiennych z zastrzeżeniem ust. 10 oraz § 271 ust. 12 pkt 1. Skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli J.S.i J.M. Skarżący podnieśli., że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 7, 10, 28, 29, 77,80, 105 § 1, i 107 kpa oraz art. 3 ust. 8 i art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1994 r., a także § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 marca 2001 r. W uzasadnieniu podali, że ich zdaniem wymiana wypełnienia otworu okiennego w ścianie ich budynku nie wymaga zgody sąsiada. Ponadto powołane w decyzji z dnia [...] marca 2003 r. jako podstawa prawna rozstrzygnięcia rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie może być stosowane do budynków wybudowanych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia. W konkluzji wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Skarga w części dotyczącej naruszenia art. 7 kpa jest uzasadniona. W postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie stosownie do art. 7 i 77 § 1 kpa. Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności, mających znaczenie w sprawie, narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez Sąd administracyjny zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy nie może ograniczać się tylko do kontroli decyzji organu I instancji, a obowiązany jest ponownie rozpatrzyć sprawę. Wynika to z art. 138 kpa, który przyznaje organowi kompetencje do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, czego następstwem jest utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji bądź uchylenie i zmiana zaskarżonej decyzji. Zaniechanie przez organ administracji podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, zwłaszcza gdy strona powołała się na określone i ważne dla niej okoliczności, jest uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego skutkującym wadliwością decyzji. Przede wszystkim organ administracji publicznej rozpoznający sprawę obowiązany jest z urzędu ustalić, kto ma w danej sprawie interes prawny lub obowiązek w rozumieniu art. 28 kpa. Nawet w przypadku wszczęcia postępowania na wniosek strony organ administracyjny nie może tylko jej gwarantować udziału, lecz obowiązany jest ustalić, czy w danej sprawie mają prawnie chronione interesy również inne podmioty. Organ wszczynając postępowanie w urzędu lub na wniosek strony obowiązany jest stosownie do art. 61 § 4 kpa zawiadomić o wszczęciu postępowania wszystkie osoby będące zgodnie z art. 28 kpa stronami w sprawie. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2001 r. kierowana była do inwestorów J. i J. M. oraz H. B. i H. B. jako współwłaścicieli sąsiadującej z działką inwestorów nieruchomości. Z akt sprawy nie wynika jednak kto jest właścicielem działki od strony której wykonano okno. Samo postanowienie Sądu Rejonowego dla [...] z dnia [...] września 1991 r. sygn. akt [...] stwierdzające, że spadek po A.B. nabyli żona J.G., córka H.B., syn H.B. i córka Z.K. po ¼ części każdy z nich nie oznacza, że osoby te mają prawo do nieruchomości. Już zupełnie niezrozumiałym jest, że z czterech spadkobierców jako stronę postępowania organ administracji wybrał H.B. na wniosek której wszczęto postępowanie administracyjne i H.B. Inwestorzy w odwołaniu od decyzji organu I instancji podnieśli, że H.B. nie żyje od [...] grudnia 1991 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając decyzję z dnia [...] marca 2003 r. ten fakt pominął milczeniem. Wskazane wyżej uchybienie stanowi naruszenie przepisów art. 61 § 4 i 10 § 1 kpa. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku. Na podstawie art. 152 powołanej wyżej ustawy orzeczono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.