IV SA 1477/03

WyrokWSA w Warszawie2004-12-14

Skład orzekający: Bożena Więch – Baranowska, Anna Żak, Izabela Ostrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o pozwoleniu na budowę może zostać wydana, jeśli projekt zagospodarowania działki nie spełnia wymogów dotyczących liczby miejsc parkingowych określonych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz jeśli obsługa komunikacyjna inwestycji nie została prawidłowo zaprojektowana zgodnie z uzgodnieniami?
Ratio decidendi
Decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana z naruszeniem art. 35 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego, ponieważ projekt zagospodarowania działki nie przewidywał wymaganej liczby miejsc parkingowych zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto, projekt nie zawierał prawidłowych rozwiązań komunikacyjnych zgodnych z uzgodnieniami Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Niewłaściwe zaprojektowanie tych elementów stanowiło podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Stan faktyczny
Skarżący K. i D. T. zaskarżyli decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku magazynowo-biurowego. Zarzucili oni m.in. niewystarczającą liczbę miejsc parkingowych, nieprawidłową obsługę komunikacyjną oraz utratę mocy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję z powodu naruszenia przepisów Prawa budowlanego dotyczących zgodności projektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz obsługi komunikacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Wojewody oraz orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch – Baranowska, Sędziowie (NSA, WSA Anna Żak (spr.), Izabela Ostrowska, Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi K. i D. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2003r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. 7/IV SA 1477/03 Uzasadnienie Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2003r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania K. i D. T. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2003r. zatwierdzającej projekt budowlany i zezwalającej na budowę budynku magazynowo-biurowego oraz podstawowej infrastruktury technicznej na działce nr [...], położonej we wsi [...], działając na podstawie art.138 par.1 ptk.1 kpa – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podano, iż decyzją z dnia [...] stycznia 2003r. Burmistrz Miasta i Gminy [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku firmie "[...]" Sp. z o.o. Decyzja podjęta przez organ I instancji zdaniem organu odwoławczego jest prawidłowa, ponieważ inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w terminie ważności decyzji z dnia [...] maja 2002r.ustalajacej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu i wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przedstawiona dokumentacja spełnia wymogi określone w art.35 ust.1Prawa budowlanego. Projekt zagospodarowania działki nie wpływa na zmianę granic i treści decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymogami ochrony środowiska. Projekt budowlany jest kompletny i został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane. Inwestor uzyskał niezbędne opinie i uzgodnienia od których zależało wydanie pozwolenia na budowę. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu organ wskazał, że : -obsługa komunikacyjna obiektu została pozytywnie zaopiniowana postanowieniem z dnia [...].05.2002r. przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad pod warunkami, które zostaną spełnione na etapie realizacji przedmiotowej inwestycji; - podobnie pozytywnie Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] uzgodnił przebudowę istniejącej instalacji drenowania na działce nr [...]; - maksymalna pojemność zbiornika przeznaczonego na wody deszczowe wynosi 870m3 natomiast pojemność 160m3 wskazywana przez skarżących jest tzw. pojemnością czynną zbiornika czyli minimalną zdolnością do pomieszczenia wód deszczowych; - projekt budowlany zakłada odprowadzenie wód deszczowych do zbiornika retencyjnego poprzez wewnętrzny układ kanalizacji deszczowej, nie dojdzie zatem do podtapiania działek sąsiednich; - projektowany budynek ma służyć za magazyn wyrobów gospodarstwa domowego nie ma więc mowy o możliwości emisji szkodliwych substancji ze składowanych wyrobów jak i urządzeń grzewczych; - teren inwestycji zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przeznaczony jest pod zabudowę przemysłową. W celu zminimalizowania ew. uciążliwości z tytułu ruchu pojazdów przewidziano w projekcie pas zieleni izolacyjnej o szerokości 5m od strony działek z zabudową mieszkaniową; - projektowany budynek w najwyższej części będzie miał 10,70m, co nie narusza ustaleń decyzji warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; - inwestycja nie należy do przedsięwzięć szczególnie szkodliwych dla środowiska. W skardze do Sądu na powyższą decyzję K. i D. T. zarzucili, iż : - uzgodnienie obsługi komunikacyjnej spornej inwestycji dotyczy drogi krajowej a nie drogi polnej, która ma być dojazdem do terenu inwestycji a ma szerokość tylko 4 m. Stworzy to uciążliwości w poruszaniu się pojazdów i pieszych z uwagi na trudności z wymijaniem się pojazdów i brakiem możliwości wybudowania chodnika; - decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ustaliła ilość miejsc parkingowych na min. 15 do 20 na każde 1000 mkw. powierzchni użytkowej przedmiotowego obiektu , co równa się min.66 a maksymalnie 98 miejsc parkingowych, natomiast z projektu zagospodarowania działki wynika, że zaplanowano tylko 29 miejsc postojowych; - ponadto miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony w dniu [...] listopada 1994r. uchwałą nr [...], utracił moc po upływie 8 lat od dnia wejścia w życie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, czyli z końcem 2002r. ponieważ rada gminy nie uchwaliła studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Wobec tego decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej inwestycji winna być ważna do końca 2002r. a nie jak mylnie to wskazano w decyzji do dnia [...] grudnia 2003r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa budowlanego, w szczególności art. 35 ust. 1 pkt.1b Prawa budowlanego. W myśl art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany sprawdza: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a) miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b) wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, c) przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3) wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnia budowlane. Tak więc przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ budowlany zobowiązany był sprawdzić, czy spełnione zostały wymogi zawarte w cyt. wyżej przepisie, a także warunki zawarte w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Dopiero w sytuacji spełnienia ww. wymagań organ zobowiązany jest do udzielenia pozwolenia na budowę. Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd uznał, iż w nin. sprawie przedstawiony przez inwestora projekt zagospodarowania terenu stanowiący część projektu budowlanego nie jest zgodny z wymogami zamieszczonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji z dnia [...] maja 2002r. Z ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że dla projektowanej zabudowy magazynowo-biurowej należy przewidzieć odpowiednią ilość miejsc parkingowych w granicach lokalizacji min.15-20 na 1000m2 powierzchni użytkowej. Z zatwierdzonego zaskarżoną decyzją projektu budowlanego wynika, że powierzchnia zabudowy inwestycji, bez dróg i parkingu, wynosi 4873,3m2. W projekcie budowlanym nie podano jaka jest powierzchnia użytkowa dwukondygnacyjnego budynku biurowego i magazynowego. Gdyby przyjąć, iż łączna powierzchnia użytkowa tych obiektów będzie wynosiła, co najmniej 4873,3m2., to parking dla przedmiotowej inwestycji powinien przewidywać najmniej 73 miejsca postojowe zgodnie z wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Tymczasem z treści projektu budowlanego wynika, że zaplanowano parking na 28 samochodów osobowych. Rozbieżności między wymogami decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie ilości miejsc parkingowych a zaplanowanymi w zatwierdzonym projekcie budowlanym nie zostały przez organ odwoławczy zauważone i kwestia ta przez organ odwoławczy w ogóle nie została wyjaśniona. W szczególności nie wyjaśniono jaka jest wielkość powierzchni użytkowej tych obiektów, a w konsekwencji czy zaprojektowana ilość miejsc parkingowych jest zgodna z warunkami decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Już tylko z tego powodu wobec naruszenia art.35 ust.1 pkt.1 b ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 77 par.1 kpa zaskarżona decyzja musiała zostać uchylona. Jak wynika z postanowienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad /GDDK i A/ z dnia [...] maja 2002r.pozytywnie odniósł się on do realizacji przedmiotowej inwestycji pod warunkiem opracowania projektu budowlanego przewidującego obsługę komunikacyjną działki inwestora poprzez istniejąca drogę krajową nr [...] urządzając na niej pas wyłączenia pojazdów z ruchu oraz utwardzeniu powierzchni drogi lokalnej na długości, co najmniej 50 m, która powinna mieć szerokość 5m. Zgodnie z treścią tego postanowienia projekt budowlany połączenia drogi lokalnej z drogą krajową podlega uzgodnieniu z GDDK i A. Z opisu technicznego inwestycji zawartego w projekcie budowlanym wynika, że dojazd do planowanej inwestycji odbywać się będzie poprzez drogę krajową nr 79 i drogę dojazdową nr 84,obecnie gruntową o nieutwardzonej powierzchni i szerokości 4,0m. Droga gruntowa docelowo ma mieć nawierzchnię bitumiczną i szerokość 5,5 m w liniach rozgraniczających 13m. Prace przy tej drodze będą możliwe po uregulowaniu przez Gminę spraw własnościowych z właścicielami działek przyległych do drogi. Natomiast w pierwszym etapie budowy jak wynika dalej z części opisowej projektu budowlanego, zakłada się realizację pasa zjazdu z drogi krajowej nr 79 oraz odcinka drogi gminnej o długości 50 m od skrzyżowania o nawierzchni bitumicznej, ponadto jako rozwiązanie tymczasowe zaplanowano wykonanie na pozostałym odcinku drogi gminnej prowadzącej do terenu inwestycji o długości 100m ulepszoną nawierzchnię z tłucznia, kolejne 50 m projektuje się jako drogę tymczasową o szerokości 5 m o nawierzchni z kostki brukowej / w pasie terenu należącego do gminy/. Zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt budowlany nie zawiera jednak projektu przebudowy drogi lokalnej, która zgodnie z powoływanym wyżej postanowieniem GDDK i A, dla prawidłowej obsługi komunikacyjnej działki nr [...] winna mieć szerokość, co najmniej 5m. Projekt budowlany nie zawiera żadnego rozwiązania dotyczącego przebudowy tej drogi na uzgodnioną szerokość 5 m. Z materiału dowodowego sprawy nie wynika też aby inwestor uzyskał decyzję o pozwoleniu na budowę pasa wyłączenia z drogi krajowej nr [...], który miał zapewnić bezpieczny dojazd do terenu inwestycji. Być może zostały wydane odrębne decyzje o pozwoleniu na budowę dotyczące drogi lokalnej nr [...] i w/w pasa wyłączenia z drogi krajowej, ale w aktach sprawy brak jest powyższych decyzji. W tych okolicznościach nie można uznać, że projekt budowlany został opracowany zgodnie z postanowieniem uzgadniającym obsługę komunikacyjną działki inwestora wynikającym z postanowienia Głównej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...].05.2002 r. Organ budowlany wobec konieczności uzupełnienia projektu budowlanego w zakresie obsługi komunikacyjnej działki inwestora, powinien w trybie art.35 ust.3 Prawa budowlanego z 1994r.nałożyć obowiązek usunięcia nieprawidłowości projektu budowlanego. Pozostałe zarzuty skargi są niezasadne. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji z dnia 20 maja 2002r. została wydana w czasie obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Gminy [...] uchwalonego uchwałą rady Miejskiej w [...] uchwałą nr [...] w dniu [...] listopada 1994r. z terminem ważności do [...] grudnia 2003r. Została ona utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2002r. W tych okolicznościach inwestor legitymował się ważną, ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu uprawniającą go do wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę w terminie ważności tej decyzji tj. do dnia [...] grudnia 2003r. i późniejsza utrata mocy obowiązującej planu zagospodarowania przestrzennego nie ma żadnego wpływu na ważność tej decyzji. Nie ma też podstaw do podważania zaskarżonej decyzji z powodu niewłaściwego rozwiązania w zakresie ochrony przeciwpożarowej i melioracji działki inwestora, ponieważ projekt budowlany został w tym zakresie pozytywnie uzgodniony przez uprawnione organy. Zarzuty skarżących są w tym przedmiocie hipotetyczne i nie mogą odnieść zamierzonego skutku. Podobnie nie może zostać uwzględniony zarzut dotyczący nadmiernej uciążliwości spowodowany ruchem pojazdów wjeżdżających na teren działki inwestora. Projekt budowlany przewiduje bowiem 5 m pas zieleni izolacyjnej na działce inwestora. Oczywistym jest, że rozwiązanie takie nie eliminuje całkowicie hałasu poruszających się samochodów, ale skarżący muszą wziąć pod uwagę, iż przedmiotowa inwestycja jest realizowana na terenie przemysłowym i funkcjonowanie obiektów przemysłowych z natury rzeczy wiąże się z ruchem pojazdów mechanicznych, poza tym z projektu zagospodarowania działki wynika, że rozładunek towarów odbywać się będzie nie przy granicy z działką skarżących ale w części południowej działki inwestora. Rozpoznając ponownie sprawę należy zwrócić uwagę, że projekt zagospodarowania stanowiący integralną część zatwierdzonego projektu budowlanego nie zawiera odpowiedniej ilości miejsc parkingowych a także projektu rozwiązań komunikacyjnych o jakich mowa w uzgodnieniu Dyrekcji Dróg Publicznych. [...]. Te wadliwości projektu budowlanego powodują, że zaskarżona decyzja nie mogła się ostać. Z powyższych względów Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 par.1 ust.1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz.1153/. Na podstawie art.152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Powołane przepisy

art.138art.35 ust.1Part. 35 ust. 1art. 32 ust. 4art.35 ust.1art. 77art.35 ust.3art.145art. 97 ustawyart.152

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło