IV SA 1517/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz, Sędziowie sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), asesor WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Anna Sokołowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2004 r. sprawy ze skargi M.M. na decyzję [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...] lutego 2002 r. na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, nakazał M.M. dokonanie rozbiórki wiaty o konstrukcji drewnianej wybudowanej na posesji przy ulicy [...] w P. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że po przeprowadzeniu kontroli na posesji przy ulicy [...] ustalono, iż w 2001 r. M. M. dobudował do istniejącego budynku mieszkalnego wiatę o konstrukcji drewnianej o wymiarach 5,00 x 3,55m, z dachem jednospadowym krytym blacha dachówkową - bez wymaganego pozwolenia na budowę. Od decyzji tej odwołał się M. M. podnosząc, że dobudowa jaką dokonał w celu zabezpieczenia wejścia do budynku nie jest wiatą a jedynie lekką konstrukcją poprawiającą estetykę zabudowań, nie objętą obowiązkami wynikającymi z przepisów art. 28 i 29 Prawa budowlanego. Po rozpatrzeniu odwołania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy uznał, że organ I-ej instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego, a zarzuty podnoszone w odwołaniu pozostają bez wpływu na treść rozstrzygnięcia, z uwagi na fakt, iż na wykonanie wiaty koniecznym było wcześniejsze uzyskanie pozwolenia na budowę. Organ podniósł, że brak ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę spornego obiektu spowodował – wobec zaistnienia przesłanek z art. 48 prawa budowlanego – bezwzględny obowiązek orzeczenia jego przymusowej rozbiórki. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył M.M., wnosząc o jej uchylenie. Skarżący podniósł, że wykonał zadaszenie, przylegające do budynku mieszkalnego, celem ochrony przed deszczem czy wiatrem, traktuje wykonany obiekt jako obiekt małej architektury, wykonanie którego nie wymaga pozwolenia na budowę. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Powołany w uzasadnieniu organu I instancji materiał dowodowy w postaci protokołu kontroli obiektu z dnia 18.12.2001 r. stwierdza, że przedmiotowy obiekt stanowi wiatę o wymiarach 5,00 x 3,55m dobudowaną do budynku mieszkalnego, pokrytą dachem jednospadowym z blachy dachówkowej. Stosownie do przepisu art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz. U. nr 89, poz. 414 ze zm.), roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i 30 ustawy. Poza sporem pozostaje fakt, że skarżący decyzji o pozwoleniu na budowę nie posiadał. W ocenie skarżącego wykonanie zadaszenia (wiata) stanowi obiekt małej architektury, na budowę którego nie jest wymagane pozwolenie. Z poglądem tym nie można się zgodzić. W świetle art. 29 ust. 1 pkt 4 i 5 prawa budowlanego z 1994 r. wiata o podanych wyżej wymiarach nie może być uznana za obiekt małej architektury. Gdyby nawet przyjąć- jak sugeruje to skarżący, że wykonany obiekt spełnia wymogi z art. 29 cytowanej wyżej ustawy, to przed rozpoczęciem robót budowlanych musi nastąpić zgłoszenie projektowanej budowy. Wymogu tego również skarżący nie dopełnił. Zarówno brak pozwolenia na budowę, jak i brak dokonania zgłoszenia realizacji określonego obiektu, skutkuje zaistnieniem przesłanek przewidzianych w art. 48 cyt. ustawy. Prawidłowo więc uznano, że do przedmiotowej budowy ma zastosowanie przepis art. 48 prawa budowlanego z 1994 r. nakazujący orzec rozbiórkę obiektu budowlanego wykonanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Z tych przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę, jako bezzasadną oddalono.