IV SA 1543/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2004 r. sprawy ze skargi K. i I. L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej K. L. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2002 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 157 § 3 kpa w związku z art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., po rozpatrzeniu wniosku K. i I. L. w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] udzielającej zgody na budowę przez A. i K. G. ogrodzenia i bramy, odmówił wszczęcia postępowania. Organ I instancji ustalił, że A. G. dokonała w dniu [...] grudnia 2002 r. zgłoszenia, na podstawie art. 30 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. wykonania robót ogrodzenia i bramy działek [...] i [...] tj. pomiędzy działką [...] i [...], zgodnie z załączoną mapą. Powyższe zgłoszenie zostało przyjęte przez organ. W/w inwestorzy zostali powiadomieni zaś pismem z dnia [...] stycznia 2003 r., że organ nie wnosi sprzeciwu co do tego ogrodzenia. Zdaniem organu I instancji w sprawie nie zapadła żadna decyzja administracyjna, zgodnie zresztą z dyspozycją art. 30 ust. 1 pkt 2 i 1a i ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r. Rozpoznając odwołanie K. i I. L. od powyższej decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. znak [...] utrzymał w mocy decyzje organu I instancji. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wyżej wymieniona choć opisywała decyzję Wojewody [...] prawidłowo co do znaku i daty oraz numeru, inaczej wskazywała jej przedmiot niż wynika to z decyzji organu I instancji. podobnie w uzasadnieniu swojej decyzji organ II instancji nie odniósł się do ustaleń i rozważań, co do pisma z dnia [...] stycznia 2003 r. i braku w odniesieniu do niego przymiotu decyzji administracyjnej, a omówił decyzję organu I instancji przez pryzmat pisma Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. W skardze z dnia [...] kwietnia 2003 r. kierowanej przez K. i I. małżonków L. do Naczelnego Sądu Administracyjnego dochodzili uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Wywodzili pogląd, ze dochodzą stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 2003 r. (tj. umowy dzierżawy). Zdaniem skarżących bez związku ze sprawą w postępowaniu administracyjnym analizowano pismo Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2003r. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, odniósł się do decyzji pierwszej instancji, wskazał zasadność tej decyzji. Organ nie nawiązał do treści własnej decyzji, która odbiega merytorycznie od decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonej decyzji można postawić zarzut naruszenia prawa, a w takim właśnie zakresie możliwa jest jej sądowa kontrola (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. nr 153, poz. 1269). Zaskarżona decyzja organu II instancji zapadła z obrazą art. 107 kpa, decyzja nie zawiera opisu prawidłowego badanej decyzji organu I instancji, a w uzasadnieniu nie nawiązuje do orzeczenia organu I instancji, poddaje analizie inny materiał dowodowy. Decyzja narusza też art. 138 kpa, zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 1995 r. w sprawie sygn. akt IV SA 368/95 ze sformułowania zawartego w art. 138 § 1 kpa, "w tym zakresie" wynika oczywiste ograniczenie dla organu odwoławczego zasadzające się na tym, że organ odwoławczy nie może orzekać w zakresie innym niż to uczynił przed nim organ pierwszoinstancyjny. Zdaniem Sądu, rozstrzygnięcie organu zawarte w zaskarżonej decyzji doprowadziło do zmiany przedmiotowej tożsamości sprawy, co stanowi obrazę art. 138 § 1 kpa. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji w trybie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) art. 145 § 1 pkt c uznając, że naruszenie w/w przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, art. 152 uznając, że wobec uwzględnienia skargi zaskarżona decyzja nie podlega uwzględnieniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, art. 200 wobec wniosku skarżącej o zwrot kosztów postępowania.