IV SA 156/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska, Sędziowie WSA Mirosława Kowalska (spr.), As. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Protokolant Aldona Kieler-Kowalska, po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] w przedmiocie nakazania inwentaryzacji ogrodzenia I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz J. P. kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów wpisu sądowego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w zakresie wyznaczonego terminu i wyznaczył nowy termin zaś w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2001 r., [...], nakazującą wykonanie inwentaryzacji ogrodzenia działki od strony drogi publicznej. Organy obu instancji ustaliły, że bezsprzecznie J. P. w 2001 r. bez wymaganego prawem budowlanym zgłoszenia, wykonał ogrodzenie działki od strony publicznej. Organ I instancji oparł nakaz inwentaryzacji ogrodzenia na dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. nr 89, poz. 414 z późn. zm.). Organ II instancji w motywach powołanej wyżej decyzji podniósł, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zmierzał swoja decyzją do legalizacji przedmiotowego obiektu, zatem nakaz wydał w trybie art. 43 Prawa budowlanego. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. P. podniósł, że nie naruszył pasa drogowego, jest schorowanym emerytem i nie może wykonać nakazu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Rzeczą Sądu jest badanie, w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, decyzja ta w sposób rażący narusza prawo i w tych warunkach należało stwierdzić jej nieważność w trybie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Sąd uznał, że badana decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego narusza rażąco dyspozycję art. 48 Prawa budowlanego – ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. nr 89, poz. 414 z późniejszymi zmianami). W świetle niekwestionowanych ustaleń postępowania administracyjnego, inwestor J. P. w 2001 roku wykonał ogrodzenie działki od strony drogi publicznej. Inwestor nie dochował wymogu, opisanego w art. 30 wyżej powołanego Prawa budowlanego, zgodnie z którym budowa ogrodzeń od strony m.in. dróg, ulic wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Zgodnie z przepisem art. 3 w/w Prawa budowlanego pkt 1 obiektem budowlanym jest budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, zaś pkt 9 tego artykułu definiuje ogrodzenie jako urządzenie techniczne. Powyższe ustalenie każe kwalifikować ogrodzenie jako obiekt budowlany, a skoro tak to ma do niego zastosowanie przepis art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. Zgodnie z tym przepisem właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia. Mając na uwadze powyższą argumentację należy uznać, że zaskarżona decyzja, która utrzymuje w mocy decyzję wydaną w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 roku, rażąco narusza prawo. Dopuszcza bowiem, z pominięciem jednoznacznego nakazu zawartego w przepisie art. 48 w/w ustawy, tryb postępowania z art. 51 tj. zmierzający do legalizacji samowoli budowlanej a ta w tym przypadku jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd orzekł jak w sentencji w świetle powołanych wyżej przepisów. Sąd orzekł w trybie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) o tym, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach Sąd orzekł w trybie art. 200 w/w ustawy.