IV SA 1614/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki, Sędziowie (WSA, Mirosława Kowalska (spr.), Ewa Machlejd, Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2004 r. sprawy ze skargi W.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania S. M. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. znak [...] nakazującej rozbiórkę nadbudowy poddasza nieużytkowego na budynku mieszkalnym położonym przy ul. [...] w N., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W toku postępowania administracyjnego ustalono, że decyzją nr [...] wydaną przez Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] września 1997 r. zatwierdzono projekt budowlany nadbudowy poddasza nieużytkowego i termorenowacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego S. M. przy ul. [...] w N. Budynek zlokalizowany był w odległości 1m od granicy z działką sąsiednią oznaczoną nr ewid. [...] z tym, że inwestor zgodnie z ówczesnym zapisem w księdze wieczystej był właścicielem tejże działki. Postanowieniem z dnia [...] maja 1998 r. Sądu Rejonowego w [...] w sprawie [...] zmieniono postanowienie tego sądu z dnia [...] czerwca 1994 r., stanowiące podstawę w/w wpisu do księgi wieczystej i oddalono wniosek S.M. o stwierdzenie zasiedzenia własności nieruchomości, stanowiącej działkę o nr ewid. [...]. W tych okolicznościach Burmistrz Miasta [...] wznowił postępowanie zakończone decyzją nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę (wyżej opisaną) i wydał decyzję nr [...] z dnia [...] czerwca 1998 r., którą uchylił w/w decyzję nr [...] Organ I instancji, wydając decyzję poprzedzającą decyzję zaskarżoną w niniejszej sprawie uznał, że przedmiotowa nadbudowa była realizowana w warunkach samowoli budowlanej i stąd podlega wymogom z art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji podniósł, że decyzja organu I instancji jest wadliwa, bowiem zapadła bez wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, nie ustalono zakresu robót budowlanych oraz terminu ich wykonania, tymczasem pozwolenie na budowę zostało uchylone po ośmiu miesiącach od jego wydania. Organ II instancji zarzucił ponadto organowi I instancji, że ten przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie zapoznał stron z zebranym materiałem dowodowym. Organ podkreślił, że przestrzeganie gwarancji procesowych zawartych w przepisach art. 7, art. 10 § 1, art. 75 i 77 kpa, jest tym bardziej konieczne, skoro zapadło rozstrzygnięcie niekorzystne dla strony. W skardze z dnia 29 kwietnia 2003 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego W. K. nie zgodziła się z rozstrzygnięciem organu II instancji, zawartym w zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę z dnia 4 lipca 2003 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując wcześniej prezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzut naruszenia prawa, a w takim właśnie zakresie możliwa jest jej sądowa kontrola (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz. U. nr 153, poz. 1269). W istniejącym w niniejszej sprawie stanie rzeczy Sąd podziela argumentację zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd z urzędu zwraca uwagę, że w niniejszej sprawie zachodzą obawy, iż wznowienie postępowania i wydanie decyzji uchylającej decyzję w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i nadbudowy poddasza, obarczone jest wadą nieważności. Sąd z urzędu zauważa, że pismo W. K., odnoszące się do decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] września 1997 r. nr [...], wpłynęło w dniu 12 września 1997 r., tj. w terminie przewidzianym dla złożenia odwołania. Jak wynika z akt sprawy pisma nie rozpoznano jako odwołania. Z urzędu wznowiono postępowanie w sprawie nie zakończonej, jednak decyzją ostateczną, zatem z obrazą art. 145 kpa. W tych warunkach Sąd wskazuje, że zachodzi konieczność kontrolowania decyzji Burmistrza Miasta [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. w trybie nieważnościowym, co może nastąpić z urzędu lub na wniosek inwestora. Mając na uwadze powyższą argumentację, Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 135 i 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).