IV SA 1631/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki (spr.), Sędziowie WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Asesor Grzegorz Czerwiński, Protokolant Anna Kuklińska, po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu budowlanego oddala skargę Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2002 r. (L.dz. [...]) pozytywnie uzgodnił projekt budowlany - Plan zagospodarowania i architektura stacji paliw [...] w W. przy ul. [...]. Jak wynika z uzasadnienia postanowienia, wraz z wnioskiem o uzgodnienie został przedstawiony raport oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. Prezydent W. decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 1999 r. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, uzgodnione wcześniej z Powiatowym Inspektorem Sanitarnym - postanowieniem z dnia [...] czerwca 1999 r. Przedstawiony projekt obejmuje rozwiązania projektowe związane z pierwszym etapem inwestycji - budową stacji paliw płynnych wraz z myjnią samochodową. Zgodnie z przedstawionym raportem oddziaływania na środowisko, planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na żaden z elementów środowiska. Hałas generowany przez inwestycję, nie przekroczy tła akustycznego powodowanego przez hałas komunikacyjny związany z ruchem pojazdów na ul. [...], przy której stacja ma być zlokalizowana. Stowarzyszenie [...] złożyło zażalenie na powyższe postanowienie, gdyż uważa, ze lokalizacja stacji paliw w tym miejscu zaprzecza zasadom ekorozwoju. Zdaniem składających zażalenie, organ uzgadniający projekt, nie wziął pod uwagę problemu nakładania się szkodliwych oddziaływań istniejących źródeł w tym miejscu, wynikających z bardzo intensywnego ruchu samochodowego i funkcjonowania zakładów przemysłowych po zachodniej stronie ul. [...]. Ponadto Powiatowy Inspektor Sanitarny nie rozpatruje problemu nadzwyczajnych zagrożeń środowiska polegających na groźbie awarii, wybuchu, co naraża okolicznych mieszkańców na niebezpieczeństwo. [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem z dnia [...] marca 2002 r. ([...]) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, gdyż jak wynika z uzasadnienia postanowienia, nie podziela zastrzeżeń zawartych w zażaleniu. W raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uwzględniono dostatecznie wpływ na środowisko projektowanych obiektów, biorąc pod uwagę istniejące tło zanieczyszczeń. Organ podziela wnioski autorów raportu, iż oddziaływanie inwestycji polegające na emisji niewielkiej ilości substancji zanieczyszczających, mieścić się będzie w granicach norm określonych wymogami prawa. W celu zminimalizowania ujemnego wpływu inwestycji na środowisko, wprowadzono nowoczesne rozwiązania technologiczne na poziomie światowym, co potwierdzają istniejące już stacje paliw firmy [...]. W raporcie omówiono również (rozdział [...] str. [...]) nadzwyczajne zagrożenia środowiska i sposoby ich likwidowania, które należy uznać za wystarczające. Istniejąca w tym rejonie zabudowa mieszkaniowa, nie jest w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanej stacji paliw. Stowarzyszenie [...] w W. złożyło na powyższe postanowienie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając, że organ wojewódzki nie rozpatrzył zarzutu o braku uwzględnienia przez organ pierwszej instancji (podobnie jak w raporcie oddziaływania) problematyki nakładania się szkodliwych oddziaływań. Zdaniem skarżących, również problematyka nadzwyczajnych zagrożeń przez organy inspekcji sanitarnej, nie została właściwie rozstrzygnięta, gdyż brak jest w postanowieniach konkretnych zaleceń, to samo dotyczy braku konkretnych zaleceń w zakresie nowoczesnych zaleceń technologicznych. W postanowieniach uzgadniających podobnie, jak i w raporcie, brak jest analizy potencjalnych konfliktów społecznych. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. w odpowiedzi na skargę, podtrzymuje stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu i wnosi o oddalenie skargi. Ponadto z pisma z dnia 15.01.2004 r. przesłanego do Sądu wynika, iż przedmiotowa stacja paliw zgodnie z postanowieniem Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] grudnia 2002 r. oraz decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. Wojewody [...] o pozwoleniu na użytkowanie I etapu inwestycji, została przekazana do użytkowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez w/w Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Skarga nie jest uzasadniona. Sąd nie podziela zarzutów zawartych w skardze, gdyż nie znajdują odzwierciedlenia w aktach sprawy. Organ drugiej instancji w zaskarżonym postanowieniu odniósł się do wszystkich zarzutów merytorycznych zawartych w zażaleniu, w stopniu wystarczającym. A fakt, że ich nie uwzględnił, nie może rzutować na ocenę zaskarżonego aktu. Zresztą zarzuty faktycznie były skierowane w stosunku do raportu oddziaływania na środowisko. W ocenie Sądu, brak jest podstaw do kwestionowania w tym postępowaniu prawidłowości przygotowania i zawartości raportu, który został opracowany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia i zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, wszystkie zagadnienia podnoszone w zażaleniu a później w skardze, mają swoje odzwierciedlenie w raporcie oddziaływania, przygotowanym przez zespół biegłych w grudniu 2001 r. Trudno się również zgodzić z postulatami skarżących, aby postanowienia organów inspekcji sanitarnej, zawierały konkretne zalecenia do projektu budowlanego, czy też konkretne rozwiązania technologiczne. Po pierwsze, należy zwrócić uwagę, że zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie pierwszej instancji, mają charakter uzgadniający, a nie rozstrzygający i są wydawane w trybie art. 106 kpa. Po drugie, wszelkie uwagi, zalecenia, propozycje rozwiązań, warunki, itp. są niezbędne w akcie uzgadniającym o ile nie zostały przewidziane, są niewystarczające, bądź zostały pominięte w projekcie budowlanym lub raporcie oddziaływania. W tym przypadku organ uznał, że takich braków nie ma a zaproponowane rozwiązania są wystarczające i odpowiednie dla projektowanego przedsięwzięcia, co wynika z uzasadnień postanowień pierwszej i drugiej instancji. W ocenie Sadu, zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.