IV SA 1675/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka, Sędziowie NSA Tadeusz Cysek, Asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Agnieszka Foks-Skopińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2004 r. sprawy ze skargi Z.K. i T.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżoną decyzję Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania spółki S. Sp. z o.o. w W. od decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] stycznia 2003 r. w przedmiocie ustalenia na wniosek Z. i T. K. warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy budynku mieszkalnego w zabudowie jednorodzinnej z trzema lokalami mieszkalnymi i elementami zagospodarowania terenu oraz przyłączy na działkach ewidencyjnych o numerach [...], [...], [...] i [...] z obrębu [...] w Dzielnicy [...] przy ulicy [...], uchyliło decyzję organu I instancji w całości i w tym zakresie orzekło o odmowie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż w świetle wyrysu i wypisu z Planu Miejscowego Zagospodarowania Przestrzennego Rejonu W., zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Gminy W .z dnia [...] września 2002 r. nieruchomość objęta zamierzeniem inwestycyjnym znajduje się na obszarze zabudowy jednorodzinnej (symbol [...]). Tymczasem projektowany przez inwestora budynek 3-lokalowy, stosownie do treści §3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim winny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz.690 z późn.zm.) spełnia kryteria budynku wielorodzinnego. Planowana inwestycja jest zatem niezgodna z zapisami planu zagospodarowania przestrzennego, co obliguje do odmowy ustalenia dta niej warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W skardze na powyższe podniesiono, iż organ odwoławczy nie wziął pod uwagę, iż Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Rejonu W. zawiera w §5 pkt 7 własną definicję zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, obejmującą m.in. budynek mieszkalny zawierający nie więcej niż 4 mieszkania. Skarżący podniósł także, iż bezzasadnie organ odwoławczy przywołał przy interpretacji postanowień planu definicje zawarte w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Uzasadniając ten zarzut, skarżący powołał się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 2 lipca 2002 r., sygn.akt P11/01, OTK A 2002/4/47, odnoszący się do poprzedzającego wskazane wyżej rozporządzenie Ministra Infrastruktury rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r., w którym to orzeczeniu Trybunał stwierdził, iż definicje zawarte w przepisach rozporządzenia zostały ustalone tylko na potrzeby tego aktu, wdanego na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) i nie posiadają mocy wiążącej wcałym systemie prawnym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł ojej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Argumenty przytoczone przez skarżącego zasługują w całości na uwzględnienie. Chybiony jest wniosek organu, iż zamierzenie inwestycyjne skarżących (budynek mieszkalny w zabudowie jednorodzinnej z trzema lokalami mieszkalnymi wraz z infrastrukturą towarzyszącą) nie stanowi zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, przewidzianej w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego W. dla obszaru o funkcji [...] (tereny mieszkalnictwa zabudowy jednorodzinnej), na którym to obszarze znajduje się teren inwestycji. Organ odwoławczy nie dostrzegł bowiem, iż plan zawiera własną definicję zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (w §5 pkt 7), przez którą to zabudowę należy rozumieć "budynek mieszkalny jednorodzinny lub zespól takich budynków w układzie wolnostojącym, bliźniaczym, szeregowym, atrialnym a także budynek mieszkalny zawierający nie więcej niż 4 mieszkania lub zespół takich budynków". Oczywistym jest, iż w pojęciu tym mieści się inwestycja planowana przez skarżących. Aspekt ten został całkowicie pominięty w rozważaniach organu odwoławczego, który ponadto błędnie przyjął, iż przewidzianą w planie zabudowę mieszkaniową należy rozumieć stosownie do definicji zawartej w §3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim winny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz.690 z późn.zm.). Nie sposób tymczasem odmówić słuszności wywodom poczynionym przez Trybunał Konstytucyjny w cytowanym w skardze wyroku z dnia 2 lipca 2002 r. i aktualnym w niniejszej sprawie pomimo tego, iż wyrok Trybunału odnosi się nie do aktu, o którym mowa w decyzji SKO a do jego poprzednika - rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r., w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140 z późn.zm.). Odnosząc jednakże konkluzje Trybunału do stanu prawnego obowiązującego w dacie orzekania przez SKO należy stwierdzić, iż definicje zawarte rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. nie są wiążące dla całego systemu prawa (w tym dla interpretacji zapisów planów zagospodarowania przestrzennego) a zakres ich zastosowania nie wykracza poza zagadnienia z zakresu prawa budowlanego, regulowane tym rozporządzeniem. Nie ma zatem podstaw do przypisywania im znaczenia normatywnego na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 par.l pkt 1 lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) w związku z art.97 ust.l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawą - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271).