IV SA 1840/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie WSA Bożena Więch-Baranowska, As. WSA Bogusław Cieśla ( spr.), Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2004 r. na rozprawie sprawy ze skarg T.C., J.J. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki ogrodzenia I. uchyla zaskarżoną decyzję ze skargi T. C.; II. oddala skargę J. J.; III. stwierdza ,że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. 7/IV SA 1840-1841/03 U Z A S A D N I E N I E Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 oraz art. 52 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. z 2000 r. Nr 106 , poz. 1126 ze zm. ) " nałożył " na T.C. obowiązek dokonania całkowitej rozbiórki ogrodzenia o łącznej długości ok. 9 ,15 m wybudowanego od strony ulicy [...] na działce nr [...] w K. W toku przeprowadzonych w dniu 24 października 2002 r. oględzin ustalono , że działka nr ew. [...] jest ogrodzona od strony ulicy . Ogrodzenie ma długość 9,15 m składa się z furtki stalowej o wymiarach 105 x 160 cm , bramy stalowej przesuwanej o wymiarach 460 x 160 cm , słupków stalowych i dwóch przęseł . Zgodnie z oświadczeniem inwestora T. C. dokonał on zgłoszenia budowy ogrodzenia . Organ I instancji ustalił , że istotnie w dniu 11 października 2002 r. T.C. zgłosił w Starostwie Powiatowym w [...] zamiar budowy ogrodzenia działki nr [...] od strony ulicy [...] . Jednak w dniu oględzin przeprowadzonych 24 października 2002 r. ogrodzenie było już wybudowane . Organ uznał ,że roboty przeprowadzono w warunkach samowoli gdyż zgodnie z art. 30 ust 2 Prawa budowlanego do wykonania robót można było przystąpić jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia organ nie wniesie sprzeciwu . Stan faktyczny sprawy wypełnił dyspozycję art. 51 ust 1 Prawa budowlanego . T.C. wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji podnosząc ,że ogrodzenie w jego imieniu wykonał J.J., który dokonał zgłoszenia gdy dowiedział się o takiej konieczności, jednak było to już pod koniec budowy ogrodzenia. Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2003 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy . Organ odwoławczy uznał ,że prawidłowe były ustalenia co do faktu samowoli budowlanej gdyż zgłoszenia budowy ogrodzenia działki od strony ulicy dokonano faktycznie po wybudowaniu ogrodzenia . Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję utrzymującą w mocy nakaz rozbiórki ogrodzenia złożył T.C. W skardze podniósł , że decyzja jest dla niego bardzo krzywdząca . Twierdził , że zgłoszenia dokonał w dniu 4 września 2002 r. do Starosty [...] . Zgłoszenia jednak nie przyjęto z uwagi na brak opinii z Urzędu Gminy w [...] . Z tego wywodzi iż od daty " pierwszego" zgłoszenia upłynął okres 30 dni w dniu 4 października 2002 r. czyli przed oględzinami z dnia 24 października 2002 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skargę T.C. należało uwzględnić ale z innych przyczyn niż zostały wskazane w jej motywach . Organ nadzoru prowadził w istocie sprawę w aspekcie oceny czy wymagane było zgłoszenie na wybudowanie przedmiotowego ogrodzenia oraz czy inwestor dokonał go w sposób prawidłowy . Materiał dowodowy nie pozostawia wątpliwości co do tego , że T.C. wybudował ogrodzenie od strony drogi publicznej . Nadto , że nie dokonał przed rozpoczęciem prac zgłoszenia tych robót wymaganego stosownie do art. 30 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego . Za takie bowiem nie może być uznane zgłoszenie z dnia 11 października 2002 r. kiedy roboty były faktycznie zakończone co wynika nawet z treści odwołania inwestora od decyzji I instancji. Podstawą prawną decyzji organu I instancji nakazującej rozbiórkę był przepis art. 51 ust 1 pkt 1 Prawa budowlanego . Zastosowanie właśnie tego przepisu nie zostało bliżej przez organ uzasadnione poza stwierdzeniem ,że "stan faktyczny sprawy wypełnia dyspozycję art. 51 ust 1 Prawa budowlanego". Tymczasem orzeczenie rozbiórki ogrodzenia możliwe jest także na podstawie art. 48 Prawa budowlanego . Wprawdzie sankcje tych przepisów są takie same i jednakowo pozwalają nałożyć obowiązek rozbiórki ale orzeczone na ich podstawie rozbiórki nie są tożsame . Dotyczy to na zwłaszcza funkcjonowania tych decyzji w postępowaniu egzekucyjnym oraz niektórych rozwiązań prawnych które dotyczą tylko nakazów rozbiórki orzekanych na podstawie art. 48 Prawa budowlanego . W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2002 r. w sprawie SA /Bk 1416/01 który Sąd w niniejszym składzie w całości podziela stwierdzono , że "ogrodzenie działki już zabudowanej niewątpliwie jest urządzeniem technicznym związanym z istniejącymi na działce zabudowaniami zgodnie z definicja urządzenia zawartą w art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane ale jest też budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 - prawa budowlanego wchodzącą w zakres szerokiego pojęcia obiektu budowlanego. Aby urządzenie budowlane, o jakim mowa w art. 3 pkt 9 ustawy - Prawo budowlane, podlegało regulacjom tego prawa, musi ono stanowić bądź to część obiektu budowlanego, z którym jest związane, bądź stanowić samodzielny obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 1 -Prawa budowlanego." W przedmiotowej sprawie organ nie poczynił ustaleń które pozwoliłyby na skontrolowanie decyzji rozbiórkowej pod tym właśnie kontem . Nie można zatem stwierdzić czy zastosowany przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego jest prawidłowy czy też należało zastosować przepis art. 48 Prawa budowlanego . Jak już wyżej wskazano nie jest to obojętne dla sytuacji prawnej inwestora zwłaszcza w przyszłości. Skoro organy nie wyjaśniły podstawy prawnej wydanego nakazu rozbiórki oraz brak było ustaleń faktycznych które dla tej podstawy mają znaczenie to stanowi , że zostały naruszone przepisy art. 7 kpa , 77 kpa i 107 § 3 kpa w stopniu mającym znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję. Ponadto na podstawie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w pkt II wyroku. Skargę J.J. należała oddalić albowiem skarżący nie posiadał w tym postępowaniu indywidualnie określonego interesu prawnego. Był jedynie pełnomocnikiem T.C. dokonującym na jego podstawie czynności faktycznych związanych z przedmiotowym ogrodzeniem . Na własne uprawnienia lub obowiązki związane z zaskarżoną decyzją nigdy nie powoływał się . Pojęcie interesu prawnego ma charakter materialnoprawny, to znaczy, że musi wynikać z przepisów prawa materialnego, czyli normy prawnej stanowiącej podstawę ustalenia uprawnienia lub obowiązku. Nie wystarczy wykazać jakiegokolwiek interesu ( np. faktycznego ) ale musi mieć on charakter prawny, a więc musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwości wydania określonej decyzji lub podjęcia czynności. W niniejszej sprawie taka norma prawna w stosunku do J.J. nie istnieje dlatego jego skarga została oddalona.