IV SA 1880/03
WyrokWSA w Warszawie2004-11-24
Skład orzekający: Maria Czapska - Górnikiewicz, Ewa Machlejd, Izabela Ostrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ egzekucyjny jest uprawniony do merytorycznego badania decyzji ostatecznej stanowiącej tytuł egzekucyjny w postępowaniu egzekucyjnym?Ratio decidendi
Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do merytorycznego badania decyzji ostatecznej, która stanowi tytuł egzekucyjny. Istotą postępowania egzekucyjnego jest realizacja rozstrzygnięć ostatecznych kończących postępowanie administracyjne. Kontrola sądu w sprawie dotyczącej postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia ogranicza się do oceny zgodności z prawem tego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji nakładającego grzywnę.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki budynku. Skarżący podnosił błędy formalne dotyczące podstawy prawnej oraz kwestionował swoją legitymację jako właściciela nieruchomości. Sąd rozpoznał skargę, oceniając zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia.Rozstrzygnięcie
Skargę oddalono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz, Sędziowie (WSA, Ewa Machlejd, Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2004 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia skargę oddala
7/IV SA 1880/03
UZASADNIENIE
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...].06.2002r., działając w oparciu o art. 48 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane nakazał S. K. dokonanie rozbiórki budynku wybudowanego w 2001r. na istniejącej piwnicy zlokalizowanej w miejscowości [...] nr [...].
Wobec nie wykonania obowiązku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem z dnia [...].02.2003r., nałożył na S. K. grzywnę w wysokości 11845,70 zł. jednocześnie wzywając do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem Nr [...]z dnia [...].04.2003r., po rozpatrzeniu zażalenia S. K. - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo przeprowadził postępowanie stosując środek egzekucyjny w postaci grzywny w celu przymuszenia, doręczając jednocześnie zobowiązanemu zgodnie z art. 32 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. poz. 161 z 1966r.) odpis tytułu wykonawczego.
Skargę na powyższe postanowienie wniósł S. K.podnosząc, iż ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie znajduje się w Dz. U. nr 36, poz.161 z 1966r., a więc organ powołał błędną podstawę prawną. Ponadto skarga podnosi, iż zobowiązany nie jest właścicielem działki na której został budowany budynek, bowiem stanowi ona własność żony z którą pozostaje w separacji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a odnosząc się do jej zarzutów należy przede wszystkim stwierdzić, że jej przedmiotem jest jedynie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...]z dnia [...].04.2003r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku.
Na wstępie wyjaśnienia wymaga kwestia, iż wszelkie zarzuty zgłoszone w toku postępowania egzekucyjnego winny dotyczyć tego właśnie postępowania. W sytuacji w której w obiegu prawnym pozostaje decyzja ostateczna - w tym wypadku decyzja [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...]11.2002r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji nakazującą rozbiórkę – stanowiąca tytuł egzekucyjny, organ egzekucyjny nie jest uprawniony do merytorycznego badania tej decyzji. Istotą bowiem postępowania egzekucyjnego jest zrealizowanie, wykonanie rozstrzygnięć ostatecznych kończących postępowanie administracyjne.
Z tych względów wszelkie zarzuty skargi kierowane w stosunku do decyzji o nakazaniu rozbiórki trafiają w próżnię i nie mogą być przedmiotem analizy Sądu w sprawie niniejszej. Kontrola Sądu ogranicza się do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji nakładającego na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku.
Jak zostało to wykazane ostateczną decyzją z dnia [...].11.2002r. organ nakazał rozbiórkę budynku wybudowanego na istniejącej piwnicy o wymiarach 4,10 x 6,20 m.
Pismem z dnia [...].01.2003r. organ wystosował do skarżącego upomnienie, wzywając go do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego (art.15 ustawy z dnia 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji:, Dz. U. Nr 110, poz. 968 z 2002r.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wystawił tytuł wykonawczy i skierował go do egzekucji administracyjnej. Jednocześnie organ egzekucyjny w dniu [...].02.2003r. nałożył na zobowiązanego grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 11845,70 zł. za niedopełnienie obowiązku wymienionego w tytule wykonawczym.
Postanowienie z dnia [...].02.2003r. zawiera wszystkie elementy enumeratywnie wymienione w art. 122 § 2 ust. 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Wysokość grzywny została prawidłowo obliczona, zgodnie z § 5 art. 121 cytowanej ustawy i ustalona w oparciu o cenę - wskaźnik przeliczeniowy 1 m 2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego obowiązujący w IV kwartale 2002r. (2330 zł.), opublikowany w Dz. U. GUS w 2003r. Nr 2 poz. 15, na kwotę 11845,70 zł.
Postanowienie o nałożeniu grzywny w trybie art.. 122 ma charakter restrykcyjny, a jego celem jest zmuszenie zobowiązanego do wykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego. Względy społeczne takie jak trudna sytuacja majątkowa zobowiązanego, czy też pozostawanie w faktycznej separacji z żoną – właścicielką nieruchomości na której wybudowano obiekt podlegający rozbiórce, pozostaje bez wpływu na prawidłowość postępowania organu egzekucyjnego.
Wbrew zarzutowi skargi, skarżący jako inwestor w rozumieniu art. 152 ustawy z dnia 7.07.1994r. był stroną w postępowaniu o nakazanie rozbiórki i jest stroną postępowania egzekucyjnego.
Podstawę prawną działania organu egzekucyjnego stanowi ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, której tekst jednolity został opublikowany w Dz. U. z 1991r. Nr 36 poz. 161 z późn. zm., prawidłowo wskazaną przez organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu.
Reasumując, zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza przepisów prawa, a podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku.
Ustawodawca w art. 125 cytowanej ustawy przewidział możliwość umorzenia grzywny w celu przymuszenia jedynie w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym. Nie ma jednak możliwości uchylenia się od sankcji jaką jest grzywna w sytuacji ignorowania nałożonego przez organy administracji państwowej obowiązku.
Z tych względów skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1271, Nr 240 poz. 2052, z 2003r. Nr 124, poz. 1153).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło