IV SA 1908/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak (spr.), Sędziowie ( WSA, As. WSA Ewa Machlejd, Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 listopada 2004 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego. skargę oddala 7/ IV S.A. 1908/03 U Z A S A D N I E N I E [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania J. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] z dnia [...] marca 2002r. nakazującej J. G. i A. G. dokonanie rozbiórki budynku gospodarczego wybudowanego bez pozwolenia na budowę przy ul. [...] w [...] na terenie działek nr ew. [...] i [...]– na podstawie art.138 par.1 pkt.1 kpa – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż organ I instancji podczas oględzin przeprowadzonych w dniu [...]03.01 i [...].05.01 prawidłowo ustalił , iż J. G. i A. G. bez pozwolenia na budowę wznieśli w 2000r. murowany, parterowy budynek gospodarczy z dachem pokrytym dachówką o wym.3,35mx3,85m i wysokości od 1,80m do 3,00m. Dwie ściany tego budynki stanowią lico ogrodzenia wewnętrznego z działkami przy ul [...]i [...]. Wobec tego skoro inwestor prowadził roboty budowlane z naruszeniem art.28 ustawy Prawo budowlane z 1994r.tj. bez uzyskania pozwolenia na budowę, to w myśl art.48 właściwy organ zobowiązany był do nakazania rozbiórki przedmiotowego obiektu. Z tych względów decyzja organu I instancji była prawidłowa. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję J. G. wniósł o jej uchylenie zarzucając, iż zaskarżona decyzja narusza art.6-8 kpa, art.77 i 80 kpa, art.107 par.3 kpa i art.3 pkt.4, art.28 i i 29 ust.1 pkt.4 ustawy Prawo budowlane z 1994r. W szczególności skarżący podniósł, iż sporny obiekt jest obiektem małej architektury w rozumieniu art. 3 pkt.4 ustawy Prawo budowlane z 1994r.ze względu na swoje małe rozmiary i pełnioną rekreacyjno-porządkową funkcję. Poza tym jest częścią ogrodzenia i nie ma w nim instalacji i urządzeń domowych. Zarzucił, iż do powyższej argumentacji organy orzekające w sprawie w ogóle się nie odniosły. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Dodatkowo wskazał, iż gdyby przyjąć, że sporny obiekt jest obiektem małej architektury, to w świetle art.30 ust.1 pkt.1 Prawa budowlanego z 1994r. jego budowa wymagałaby zgłoszenia. Brak zgłoszenia powoduje wydanie nakazu rozbiórki na podstawie art.48 tej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z treścią art.48 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r. / Dz.U.z 2003r.nr207poz.2016/ - w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Z materiału dowodowego sprawy- protokołu oględzin z dnia [...] marca 2001r. a także zdjęć fotograficznych wykonanych w ich toku wynika, że przedmiotowy obiekt to budynek murowany, parterowy o wymiarach 3,35mx3,85 i wysokości od 1,80 do 3,00m pokryty dachówką. Usytuowany jest w pobliżu domu mieszkalnego. Bez wątpienia jest to więc budynek służący celom gospodarczym, na budowę którego w myśl art.28 cyt. ustawy Prawo budowlane z 1994r. niezbędne było uzyskanie pozwolenia na budowę. Gdyby nawet uznać, jak twierdzi skarżący, że jest to obiekt małej architektury służący utrzymaniu porządku, to na jego wzniesie stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 tej ustawy konieczne było zgłoszenie organowi administracji zamiaru budowy takiego obiektu. Wobec tego przy przyjęciu, że skarżący nie musiał uzyskać pozwolenia na budowę, to niezbędne było przed przystąpieniem do wykonywania robót budowlanych zgłoszenie zamiaru budowy. Niedopełnienie obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia zamiaru budowy i zrealizowanie obiektu bez dopełnienia tych warunków - co w sprawie jest okolicznością niekwestionowaną - skutkuje wydaniem decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu na podstawie art. 48 ww. ustawy - Prawo budowlane. Zaskarżona decyzja jest zatem zgodna z prawem, skoro skarżący dopuścił się samowoli budowlanej. Podnieść należy, że organ odwoławczy ma obowiązek rozpoznać wszystkie zarzuty i żądania strony i ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swej decyzji. Wbrew powyższym wymogom, jak słusznie podniósł to skarżący, organ odwoławczy nie odniósł się do zarzutów odwołania, w którym skarżący podnosił, iż sporny "budynek gospodarczy" stanowi obiekt małej architektury, ograniczając się do funkcji kontrolnej decyzji organu pierwszej instancji. Jednak w sytuacji, gdy zarzuty te nie mogły odnieść zamierzonego skutku, to uchybienie to nie miało wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz.1153/ - skargę oddalił.