IV SA 1933/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska, Sędziowie NSA Halina Kuśmirek, WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Protokolant Dorota Zamiela, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu I. uchyla zaskarżone postanowienie II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego M. K. 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2002 r. [...], wydanym na podstawie art. 134, w związku z art. 144 kpa, w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.10.2001 r., sygn. akt IV SA 1169/99, stwierdził, że odwołanie M. K. od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...].04.1999 r. – [...], odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...].10.1997 r. – [...], nakazującej M. K. rozbiórkę budynku gospodarczego na działce nr ewid. [...] w W.– zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż będąc związany oceną prawną wyrażoną przez Naczelny Sąd Administracyjny we wskazanym, wyroku podjął działania mające na celu bezsporne ustalenie czy prawidłowo, zgodnie z wymogami art. 43 i art. 46 § 1 kpa zostało dokonane doręczenie zastępcze kwestionowanej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. W wyniku podjętych czynności wpłynęło pismo z Obwodowego Urzędu Pocztowego w P., z dnia [...].03.2002 r., z którego wynika, że przesyłkę poleconą adresowaną do M. K., którą nadana została sporna decyzja z dnia [...].04.1999 r. – odebrał w dniu 19.04.1999 r., ojciec adresata H. K. Zgodnie z art. 43 kpa w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu, pisma doręcza się za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy, gdy osoby te podjęty się oddania pisma adresatowi. Wobec powyższego organ uznał, iż doręczenie zastępcze odbyło się w sposób prawidłowy, bowiem decyzję odebrała osoba do tego uprawniona. Skoro zatem decyzja Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. została doręczona skarżącemu w dniu 19.04.1999 r., a odwołanie od niej złożył w dniu 7.05.1999 r. to uchybił terminowi do jego wniesienia określonemu w art. 129 § 2 kpa. Postanowienie to zaskarżył M. K. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi ponownie podniósł, że decyzje z dnia [...].04.1999 r. nie została mu doręczona w dniu 19.04.1999 r. ponieważ nie było go w domu. Nie została też w tym dniu doręczona jego ojcu H. K., a podpis poświadczający odbiór przesyłki nie jest podpisem jego ojca. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Jednocześnie wskazał, że postanowieniem z dnia [...].03.2002 r. znak [...], wydanym w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.10.2001 r. sygn. akt 1900/99 odmówił M. K. przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...].04.1999 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 270), ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu administracyjnego jest wiążąca dla Sądu i organów administracyjnych zarówno wówczas gdy dotyczy zastosowania przepisów prawa materialnego, jak również przepisów postępowania administracyjnego. Z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.10.2001 r. sygn. akt IV SA 1169/99, wynika, że Sąd nie uznał skuteczności doręczenia skarżącemu decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...].04.1999 r. Oceną tą był związany organ administracyjny orzekający w niniejszej sprawie. Skoro zaś doręczenie decyzji nie było prawidłowe to wywołuje to skutek, iż 14-dniowy termin do wniesienia odwołania biegnie od daty zapoznania się z treścią decyzji przez jej adresatów. Za taki dzień należy uznać 30.04.1999 r., wskazany przez skarżącego. W takiej zaś sytuacji organ administracyjny winien zbadać czy ten nowy termin doręczenia decyzji i wniesienie następnie odwołania spełnia przesłanki z art. 129 kpa. W przypadku spełnienia tych przesłanek odwołanie, jako wniesione w wymagalnym ustawowo terminie, winno być merytorycznie rozpatrzone przez organ odwoławczy. Instytucja przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie miałaby w tej sprawie zastosowania. W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 kpa, bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy w zw. z art. 97 § 2 ustawy - przepisy wprowadzające powołaną ustawę.