IV SA 1954/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie As. WSA Mariola Kowalska ( spr.), WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Protokolant Sylwia Mackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2004 r. sprawy ze skargi J. i J. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003r. Nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia działań dot. przyłącza energetycznego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących J. i J. S. kwotę 10 (dziesięciu złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. decyzją z dnia [...] lutego 2003r. nr [...] , po rozpatrzeniu wniosku J. i J. S. w przedmiocie samowoli budowlanej wykonanego przyłącza energetycznego do budynku mieszkalnego usytuowanego na posesji przy ulicy A. w P., stanowiącej własność M. i S. G., odmówił podjęcia działań dotyczących wykonanego przyłącza energetycznego do budynku mieszkalnego usytuowanego na posesji przy ulicy A. w P. W uzasadnieniu organ wskazał, iż przyłącze energetyczne zostało wykonane w oparciu o ostateczną decyzję Burmistrza Miasta P. z dnia [...] sierpnia 1998r, nie został zatem naruszony art. 28 Prawa budowlanego. Ponadto z powykonawczej dokumentacji przyłącza wynika, iż całość prac została wykonana zgodnie z normą kablową [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli J. i J. S. Zarzucili decyzji naruszenie przepisów procesowych art. 77 , 80, w związku z art. 107 § 1 i 3 kpa. wyrażający się w braku przeprowadzenia wszystkich wniosków dowodowych zgłoszonych przez wnioskodawców oraz braku oceny całokształtu materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wskazali, iż postępowanie toczyło się bez ich udziału, a nawet z celowym pominięciem udziału odwołujących się w sprawie. Ponadto, wbrew twierdzeniom Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R., w dacie budowy przyłącza nie istniało pozwolenie uprawniające do rozpoczęcia robót budowlanych, ponieważ nie ustalono warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz inwestor nie legitymował się prawem do dysponowania gruntem na cele budowlane. Przyłącze energetyczne przebiega przez działki stanowiące własność odwołujących się o nr [...] i [...], dla których Sąd Rejonowy w K. prowadzi księgi wieczyste pod nr Kw [...] i [...]. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów określonych w art. 107§3k.p.a. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania J. i J. S. 1 utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ uznał, iż postępowanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami k.p.a. oraz Prawa budowlanego. Decyzja - pozwolenie na budowę jest decyzją ostateczną, a zatem wobec prawidłowości wykonania przedmiotowego przyłącza pod względem technicznym, organy nie dopatrzyły się uchybień mogących skutkować koniecznością wydania jakichkolwiek nakazów w ramach nadzoru budowlanego. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli J. i J. S. . Zarzucili naruszenie przepisów k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia. Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wskazali, iż okoliczności sprawy wskazywały na samowolne wykonanie przedmiotowego przyłącza przez małżonków G. Stanowisko takie uzasadniało orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek w Lublinie sygn. akt II SA 1463/98 i sygn. akt IV SA 1446/00 W dacie budowy przyłącza nie ustalono warunków zabudowy oraz prawa do dysponowania gruntem na cele budowlane. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, z innych jednakże przyczyn niż wskazane przez skarżących. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Stosownie zaś do treści przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) , sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tej sytuacji dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd może uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które podnosiła w skardze strona. Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego mającym istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 7 kpa organy administracji zobowiązane są podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Obowiązkiem organu wynikającym z tego przepisu, w przypadku wszczęcia postępowania na wniosek, jest dokładne ustalenie treści oraz zakresu wniosku strony kierowanego do organu administracji. Treść tego żądania wyznacza bowiem rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania oraz stosowaną normę prawa materialnego lub normę prawa procesowego, która ma istotne znaczenie dla ustalenia zakresu postępowania dowodowego. Organ w tej mierze jest zobowiązany z urzędu podjąć czynności niezbędne do ustalenia treści rzeczywistego żądania strony. W przypadku wątpliwości organ powinien był zwrócić się do strony o zajęcie jednoznacznego stanowiska. Organy tego nie uczyniły, naruszając tym samym przepisy postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. [ Patrz: Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 kwietnia 2002r. , sygn. akt I SA 2188/00 LEX nr 81741]. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie organy administracji nie ustaliły treści żądania strony, a tym samym nie został określony przedmiot prowadzonego postępowania administracyjnego. Brak ustaleń w tym zakresie powoduje brak należytego wyjaśnienia stanu faktycznego co prowadzi do naruszenia art. 7 kpa i tym samym do naruszenia art. 77 kpa poprzez nierozpatrzenie w sposób wszechstronny i wyczerpujący całego materiału dowodowego. Uchybienia powyższe nie pozwalają Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu na ocenę prawidłowości wydanych w sprawie decyzji administracyjnych. Trafny jest zarzut skarżących naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Zarówno bowiem z uzasadnienia decyzji, jak również jej sentencji nie można ustalić o jakie działania chodzi organowi w wydanej decyzji. Organy administracji orzekające w sprawie nie wskazały bowiem podstawy materialnoprawnej wydanych decyzji. Mając na względzie wskazane wyżej rozważania i uchybienia Sąd uznał, że ze względu na swój charakter miały istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego zaskarżona decyzja, jak również poprzedzająca ją decyzja organu I instancji podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).