IV SA 2001/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) - Czesława Socha, Sędziowie NSA (del.) - Bogusław Moraczewski, - Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant - Dorota Jackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie prostowania oczywistej pomyłki I . Uchyla zaskarżone postanowienie II. Zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz M. K. kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W skardze z 13.05.2002 r. M. K. zwraca się do Naczelnego Sądu Administracyjnego: "zaskarżam postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...].04.2002 r. w sprawie utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia o wstrzymaniu i zawieszeniu postępowania". Postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].04.2002 r. [...] utrzymano w mocy postanowienie Wojewody [...] z [...].02.2002 r. [...] prostujące z urzędu oczywistą pomyłkę zawartą w postanowieniu z [...].01.2002 r. [...], wydanym po rozpatrzeniu zażalenia M. K. na postanowienie Starosty [...] z [...].09.2001 r. znak [...] o wstrzymaniu i zawieszeniu postępowania egzekucyjnego. Wydanie postanowienia ww. z [...].04.2002 r. Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nastąpiło na podstawie pisma z [...].03.2002 r. skierowanego do tego urzędu. W piśmie tym M. K. dochodzi jak to nazywa "rozpatrzenia mojej sprawy" w związku z otrzymanym postanowieniem Wojewody [...] z "[...].02.2002 r." o wstrzymaniu i zawieszeniu postępowania w sprawie rozbiórki budynku gospodarczego u W. B. i jej córki D. M. Postanowieniem z [...].01.2002 r. [...], po rozpatrzeniu zażalenia M. K. na postanowienie Starosty [...] znak [...] z [...].09.2001 r. o wstrzymaniu i zawieszeniu postępowania egzekucyjnego — Wojewoda [...] utrzymał w mocy to postanowienie, po czym postanowieniem z [...].02.2002 r. sprostował w trybie art. 113 § 2, 3 kpa pomyłkę w uzasadnieniu ww. postanowienia własnego. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację jak w uzasadnieniu postanowienia z [...].04.2002 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przedmiotowa skarga świadczy o tym, że M. K. skarży do Sądu postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].04.2002 r. To postanowienie zdaniem Sądu podlega uchyleniu wobec tego, że zapadło na skutek skargi M. K. kierowanej do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego najprawdopodobniej nie na postanowienie Wojewody [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej pomyłki w jego postanowieniu o wstrzymaniu i zawieszeniu postępowania, a tego właśnie merytorycznego postanowienia z [...].01.2002 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie dochodził sprecyzowania przez M. K. jej odwołania, w którym powołuje się na postanowienie Wojewody [...] z [...].02.2002 r. o wstrzymanie zawieszonego postępowania w sprawie rozbiórki budynku, mimo że w tej dacie nie zapadło takie postępowanie (zapadło [...].01.2002 r.). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przyjął, że skarżącej chodzi o postanowienie Wojewody prostujące pomyłkę w postanowieniu z [...].01.2002 r., gdy tymczasem postanowienie prostujące zapadło [...].02.2002 r., a więc też nie w dacie wskazanej w odwołaniu z 5.03.2002 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...].04.2002 r. w trybie art. 145 § 1 pkt l.c ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając, że doszło do naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu, rozpoznając sprawę organ II instancji naruszył art. 128 kpa. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem i poglądem komentatorów, treść odwołania nie ma być obciążana wymogami formalnymi, poza wyrażeniem niezadowolenia z decyzji; powinno odpowiadać ogólnym wymaganiom stawianym podaniom. W razie wątpliwości co do treści odwołania, a tu bezsprzecznie taka wątpliwość miała miejsce, organ administracji publicznej powinien wezwać stronę do dokładnego określenia żądania, tj. sprecyzowania opisu postanowienia, którego dotyczy. Ustalenie treści żądania ma bowiem istotne znaczenie dla organu i sprawy. Organ administracji zobowiązany był do wyjaśnienia powyższej kwestii, zważywszy na ciążący na nim obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego celem załatwienia sprawy (art. 7 kpa) i w zależności od ustaleń rozpoznać sprawę lub pismo stosownie przekazać. Kierując się powyższą argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa. O kosztach postępowania Sąd orzekł w trybie art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.