IV SA 205/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt 7/IVSA 205/03 ze skarg Stowarzyszenia [...] w W., Spółdzielni [...], A. K., Ogólnopolskiego Towarzystwa [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2002r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia umorzyć postępowanie sądowe Zgodnie z art. 130 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwana dalej: p.p.s.a. sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Na podstawie w/w przepisu sąd umarza postępowanie sądowe, gdy zaistnieją łącznie dwie przesłanki. Pierwszą z nich jest brak wniosku strony o podjęcie postępowania, drugą – upływ czasu, tj. trzech lat od daty zawieszenia postępowania. Tak więc ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 130 § 1 określa przesłanki nakazujące sądowi definitywne zakończenie zawieszonego postępowania przez zastosowanie instytucji jego umorzenia. Są one związane z upływem czasu i biernym zachowaniem stron postępowania. W niniejszej sprawie Sąd zarządzeniem z dnia 24 sierpnia 2004r. wezwał skarżących do nadesłania aktu zgonu E. C. i A. R. z jednoczesnym wskazaniem następców prawnych i ich adresów oraz wskazania aktualnego adresu zamieszkania B. i J. K., w terminie 14 dni, pod rygorem zawieszenia postępowania. Wobec nie wykonania przez skarżących w/w zarządzenia w zakreślonym przez Sąd terminie – postanowieniem z dnia 18 października 2004r. zawieszono postępowanie sądowe. Następnie, w związku z wnioskiem o podjecie postępowania sądowego, który został złożony w dniu 31 grudnia 2004r., postanowieniem z dnia 12 stycznia 2005r. Sąd odmówił podjęcia zawieszonego postępowania sądowego. Jak wynika z akt sprawy, od czasu wydania postanowienia o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania sądowego, do chwili obecnej żadna ze stron postępowania nie złożyła wniosku o podjęcie postępowania, jak również nie został ustalony aktualny adres B. i J. K. W przedmiotowej sprawie Sąd uznał, że skutek prawny określony w art. 130 § 1 p.p.s.a. związany z upływem okresu trzech lat - zwiąże się nie tylko z datą postanowienia o zawieszeniu postępowania sądowego, ale również z datą postanowienia o odmowie podjęcia postępowania sądowego, jeżeli tylko od właśnie tej drugiej daty upłynęło trzy lata i w tym czasie nie wpłynął wniosek o podjęcie postępowania sądowego. W innym wypadku każde złożenie wniosku o podjęcie postępowania sądowego w okresie trzech lat od daty wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania oznaczałoby, że sąd administracyjny nie mógłby umorzyć postępowania sądowego – nawet jeżeli upłynęłoby więcej niż trzy lata od daty postanowienia o odmowie postępowania sądowego, a w czasie tym żadna ze stron postępowania nie złożyłaby kolejnego wniosku o podjęcie postępowania sądowego, jak również - nie można byłoby nadać sprawie dalszego biegu, gdyż nie ustała przyczyna na podstawie której postępowanie zostało zawieszone. W związku z powyższym, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 130 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Przyczyną zawieszenia, zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., była niemożność nadania sprawie dalszego biegu wskutek nie wykonania zarządzenia Sądu; od daty postanowienia o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania upłynęły trzy lata i w tym czasie nie wpłynął żaden wniosek dotyczący podjęcia postępowania sądowego. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 130 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).