IV SA 2071/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - B. Goczycka-Muszyńska Sędziowie WSA - Z. Niewiadomski O. Wierzbicka (spr.) Protokolant - K. Sikora po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w P. na postanowienie Generalnego Konserwatora Zabytków z dnia [...] marca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu * uchyla zaskarżone postanowienie * wstrzymuje wykonanie zaskarżonego postanowienia do czasu uprawomocnienia się wyroku * zasądza od Ministra Kultury na rzecz Stowarzyszenia [...] w P. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Miejski Konserwator Zabytków w P., postanowieniem z dnia [...].12.2001 r. wydanym na podstawie art. 27 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury (Dz.U. Nr 98, poz. 1150 z 1999 r.) w związku z art. 40 ust. 4 pkt 4 ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 15, poz. 1392 z 1999 r.) oraz art. 106 kpa, uzgodnił pod względem konserwatorskim projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalno-biurowego, przewidzianego do realizacji na działkach [...] i [...], położonych w P. przy ul. [...] pod warunkiem, że zabudowa będzie ściśle odpowiadała zapisowi w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego m. P., zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...].12.1994r. dla obrzeży Parku [...] tj. "zabudowa jednorodzinna na istniejących podziałach", a projekt architektoniczny zostanie przedstawiony do al& itacji konserwatorskiej. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że działki przewidziane pod zabudowę położone są na obrzeżu dawnego fortu [...] - obecnie Park [...], wpisanego do rejestru zabytków m. P. i znajdują się w strefie ochrony konserwatorskiej ujętej zapisem w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego m. P. Planowana zabudowa - w ocenie organu - jest dopuszczalna ze stanowiska konserwatorskiego i jest zgodna z ustaleniami planu. Na powyższe postanowienie pełnomocnik Stowarzyszenia [...] w P., wniósł zażalenie. Zarzuca w nim, że sentencja postanowienia jest wadliwa, wewnętrznie sprzeczna, bowiem organ uzgodnił warunki zabudowy dla budynku mieszkalno-biurowego pod warunkiem, że będzie zachowana zabudowa jednorodzinna na istniejących podziałach. Oznacza to, ze organ utożsamił zabudowę jednorodzinną z budynkiem mieszkalno-biurowym i uzgodnił warunki zabudowy dla inwestycji sprzecznej z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nadto zarzuca, że uzasadnienie postanowienia nie spełnia wymogów kpa i że organ nie wykonał zaleceń zawartych w uzasadnieniu postanowienia organu odwoławczego uchylającego uprzednio wydane rozstrzygnięcie. Główny Konserwator Zabytków postanowieniem z dnia [...] marca 2002 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ podniósł, że zabudowa działek nr [...] i [...] przy ul. [...] w P., nie jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru w aspekcie ochrony konserwatorskiej a nadto, że plan dopuszcza możliwość realizacji na tym terenie nie tylko obiektów usługowych wymienionych w zapisie planu tj. gastronomii i sportowo-rekreacyjnych ale i innych, gdyż katalog możliwości realizacji inwestycji nie jest zamknięty, na co wskazuje sformułowanie "między innymi". Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł pełnomocnik Stowarzyszenia [...] w P. W skardze zarzuca, że organ błędnie zinterpretował zapisy planu uznając, że plan dopuszcza możliwość realizacji na tym terenie inwestycji o funkcji biurowej, podczas gdy w istocie nie przewiduje na obrzeżu Parku [...] zabudowy biurowej czy szerzej rozumianej usługowej wśród zabudowy jednorodzinnej. Podnosi też, że organ nie rozważył, że projektowana inwestycja jest sprzeczna z ustaleniami planu ogólnego, zabraniającymi wprowadzenia na teren mieszkaniowy funkcji kolidujących, a taką jest projektowana budowa pomieszczeń biurowych. W odpowiedzi na skargę Minister Kultury wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest zasadna ale z innych przyczyn niż w niej wskazane, które Sąd obowiązany był uwzględnić z urzędu. Stosownie do regulacji art. 40 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipa 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym w dacie orzekania przez organy obu instancji, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w odniesieniu do obszarów i obiektów objętych ochroną konserwatorską, wójt, burmistrz albo prezydent miasta, wydawał po uzgodnieniu z działającym w imieniu wojewody Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Projektowana inwestycja zlokalizowana jest na działkach znajdujących się na obszarze Parku [...] podlegającego ochronie konserwatorskiej na podstawie ustaleń przyjętych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego m. P. zatwierdzonego uchwałą Rady Miejskiej nr [...] z dnia [...].12.1994 r. Wojewódzki konserwator zabytków lub działający w jego imieniu organ, (art. 8 pkt 8 ustawy o ochronie dóbr kultury) winien zatem uzgodnić warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla zamierzonej inwestycji w granicach swoich kompetencji oceniając, czy jest zgodna z ustaleniami (wymaganiami) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie ochrony konserwatorskiej. Obszar, na którym położone są działki oznaczony jest na planie symbolem graficznym [...]. Dla tego obszaru plan przewiduje "możliwość realizacji obiektów usług między innymi gastronomii i sportowo-rekreacyjnych, wzbogacających program wypoczynkowy parku. Lokalizacja obiektów nie może naruszać podstaw kompozycji przestrzennej parku o osi widokowych oraz powinna umożliwiać uczytelnienie układu dawnego fortu [...]. Na obrzeżu parku konieczność zapewnienia miejsc; parkingowi, dla samochodów i rowerów. Adaptacja istniejącej zabudowy jednorodzinnej z możliwością uzupełnienia zabudowy na istniejących podziałach". Dokonując, oceny zamierzenia inwestycyjnego, organ konserwatorski ograniczył się do lakonicznego stwierdzenia, że nie jest sprzeczne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru w aspekcie ochrony konserwatorskiej. Oceny powyższej nie poparł żadną argumentacją co przy uwzględnieniu, że postanowienie organu pierwszej instancji zawiera także ogólnikowe uzasadnienie, czyni zasadnym stwierdzenie, że uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia nie czyni zadość wymogom kpa wynikającym z art. 107 § 3 kpa, nie wyjaśnia rozstrzygnięcia i nie odnosi się do wszystkich zarzutów zawartych w zażaleniu, w tym do faktu niewykonania przez organ pierwszej instancji zaleceń zawartych w postanowieniu organu odwoławczego z dnia [...].04.2000 r. Znacząca część uzasadnienia zawiera rozważania dotyczące zgodności projektowanej inwestycji z ustaleniami ogólnymi miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Stosownie do przepisu art. 20 kpa organ zobowiązany jest do zajmowania stanowiska wyłącznie w zakresie swoich kompetencji. Ocena zarzutów kwestionujących zgodność projektowanej inwestycji z całokształtem ustaleń obowiązującego w dacie orzekania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wykracza poza uprawnienia organu konserwatorskiego i pozostaje w zakresie kompetencji organu uprawnionego do wydania decyzji o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Tak więc zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa. Organ nie dokonał wnikliwej oceny projektowanej inwestycji w aspekcie ochrony konserwatorskiej i nie wykazał, że projektowany obiekt na obszarze Parku [...] nie narusza wymagań planu w zakresie tej ochrony. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny wobec naruszenia art. 107 § 3 kpa - co mogło mieć wpływ na wynik sprawy - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) -uchylił zaskarżone postanowienie.