IV SA 2077/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Czesława Socha, Sędziowie NSA Krystyna Borkowska (spr.), WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Dorota Jackiewicz, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].04. 2002 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wejście na grunt I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzje organu I instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz R. K. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. Wojewoda [...], po rozpatrzeniu odwołania R. K. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...].09.1997 r., zezwalającej I. i J. P. na wejście na teren nieruchomości położonej przy ul. [...] w W., w celu wykonania robót budowlanych polegających na: 1. otynkowaniu elewacji wschodniej budynku przy ul. [...] (...), 2. wejścia na dach budynku przy ul. [...], celem dokończenia tynkowania elewacji budynku przy ul. [...], 3. korzystania z dojazdu przez bramę przy budynku przy ul. [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swego stanowiska stwierdził co następuje; Zgodnie z art. 47 – Prawa budowlanego dopuszcza się do korzystania z cudzej nieruchomości lub z jej części tylko w zakresie niezbędnym do wykonania przez inwestora określonych robót budowlanych, do których dostęp jest możliwy jedynie z sąsiedniej nieruchomości albo których wykonanie jest możliwe tylko przez skorzystanie z cudzej nieruchomości. Odnosząc się do zarzutów odwołującego wyjaśnił, że decyzją z dnia [...].08.1993 r. wstrzymano roboty budowlane i nakazano wykonanie praz zabezpieczających, których wykonanie miało być podstawą do kontynuacji tych robót. W dniu [...].09.1993 r. inwestor zawiadomił Urząd Gminy [...] o wykonaniu w/w prac. Pismo niniejsze pozostało bez rozpoznania przez organ I instancji. ponadto decyzją z dnia [...].12.1994 r. zezwolono J. P. na użytkowanie budynku mieszkalnego przy ul. [...], "co stanowi w praktyce zakończenie całego procesu inwestycyjnego. Odnośnie kolejnych zarzutów wyjaśnił, że uszkodzona ściana budynku była nie otynkowana a jej otynkowanie jest możliwe tylko od strony budynku sąsiedniego. Otynkowanie ściany nie ma żadnego wpływu na kontrolę poprawności budowy całego budynku jak również na kontrolę wykonania prac określonych w decyzji z dnia [...].08.1993 r. Na powyższą decyzję ze skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego wystąpił R. K. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podniósł, że wydając decyzję na podstawie art. 47 – Prawa budowlanego organ administracyjny nie uwzględnił faktu, iż decyzja nakazująca wykonanie robót zabezpieczających nie została wykonana. Nie jest prawdą również, że inwestor uzyskał pozwolenie na użytkowanie, bo Wojewoda [...] uchylił zgodę na użytkowanie budynku i umorzył postępowanie. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn zm.). Skarga jest uzasadniona. Stosownie do zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego zasad (art. 6, 7 i 8), organy administracyjne zobowiązane są działać na podstawie przepisów prawa i prowadzić postępowanie w taki sposób aby zostały wyjaśnione istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Nie wyjaśnienie sprawy w w/w zakresie stanowi także naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które obliguje sąd administracyjny do uchylenia zaskarżonej decyzji. Z tego rodzaju sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 47 ust. 2 – Prawa budowlanego. Stosownie do jego brzmienia, w razie braku zgody właściciela sąsiedniej działki na wejście na grunt na wniosek inwestora organ administracji rozstrzyga w drodze decyzji o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych. "W przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, właściwy organ określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania (...) z nieruchomości". Zgodzić należy się z zarzutami zawartymi w skardze, że rozpoznając wniosek złożony w trybie art. 47 ust. 2 – Prawa budowlanego organ administracyjny winien rozważyć czy jest on zasadny, przy uwzględnieniu okoliczności faktycznych i prawnych danej sprawy. Jest poza sporem, że w związku z wystąpieniem zarysowań na ścianie budynku nr [...] przy ul. [...], przylegającym do realizowanego obiektu, w niniejszej sprawie wydane zostało orzeczenie o wstrzymaniu robót budowlanych a także nakładające na inwestora obowiązek wykonania określonych robót zabezpieczających. Oceniając zatem zasadność złożonego przez inwestora wniosku organ administracji państwowej winien poczynić ustalenia czy zamierzone przez inwestora roboty budowlane wymagające wejścia na cudzy grunt wykonywane są legalnie. O zasadności złożonego w trybie art. 47 ust. 2 – Prawa budowlanego wniosku przesądzić winna nie tylko niezbędność wejścia na cudzą nieruchomość ale również to czy inwestor jest uprawniony do wykonywania wskazanych we wniosku robót budowlanych, Powyższa kwestia nie została w niniejszej sprawie w dostateczny sposób wyjaśniony. Organ nie poczynił żadnych ustaleń czy inwestor uzyskał pozwolenie na wznowienie wstrzymanych robót budowlanych. Brak w/w decyzji powoduje, że podejmowane przez inwestora roboty budowlane należałoby uznać za nielegalne. W takiej sytuacji organ administracji państwowej winien ocenić w/w wniosek jako niezasadny. Niedopuszczalnym jest bowiem wydanie przez organ administracji państwowej – na podstawie art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego – zezwolenia na wejście na grunt sąsiedni, w celu wykonania robót budowlanych, na które inwestor nie posiadał wymaganego prawem pozwolenia. Rozpoznając sprawę ponownie organ administracji państwowej winien wyjaśnić sprawę w w/w zakresie i dokonanym ustaleniom dać wyraz w pisemnych motywach decyzji. Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na zas. art. 145 § 1 pkt 1a i c - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 cyt. Ustawy Sąd uchylił wykonanie zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.