IV SA 2108/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący s. NSA Z. Flasińska Sędziowie WSA M. Małaszewska - Litwiniec NSA Z. Niewiadomski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2004 r. na rozprawie ze skargi A. F. na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej K. z dnia [...] kwietnia 2003 r. w przedmiocie protestu do projektu Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego S. postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 3 września 2002 r. A. i A. F. powołując się na to iż są mieszkańcami i przyszłymi właścicielami posesji przy ulicy [...] w K. wnieśli protest do projektu Miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego S., sprzeciwiając się przebiegowi trasy drogowej" M." z estakadą w ich najbliższym sąsiedztwie. Jak wynika z materiałów sprawy małżeństwo A. i A. F. w dniu składania uwag do w/w projektu planu zagospodarowania przestrzennego nie byli właścicielami nieruchomości położonej na obszarze objętym projektowanym planem ( zob. treść protestu ), A. F. stała się właścicielką nieruchomości ( gospodarstwa rolnego przy ul. [...] w K.) w dniu 17 października 2002 r. Uchwałą Nr. [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. Rada Miejska w K. odrzuciła protest A. i A. F. z uzasadnieniem iż kwestionowany przebieg trasy drogowej "M." jest fragmentem szerszego układu komunikacyjnego na tym terenie. Co do zaś estakady to Rada podniosła, iż rezygnuje z niej w kwestionowanym projekcie planu. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą uchwałę Rady Gminy K. o odrzuceniu protestu A. i A. F. wniosła A. F. z zarzutem naruszenia procedury pianistycznej oraz procedury administracyjnej ( art. 7, 8, 9, 11 i 107 § 3 kpa ) wobec nieuwzględnienia wpływu zamierzonej inwestycji na warunki życia skarżącej. W odpowiedzi na skargę Rada Miejska K. wniosła o odrzucenie skargi ze względu na niedotrzymanie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, właściwy w sprawie w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, zważył co następuje : Skarga podlega odrzuceniu, choć z innych przyczyn niż te które wskazuje Rada Gminy K. Co prawda skarżącą wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Burmistrza Gminy K., nie dotrzymując wymaganego art. 35 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr. 74, poz.368 ze zm.) 30 dniowego terminu, ale jednocześnie skarżąca, po doręczeniu jej zaskarżonej uchwały w dniu 9 maja 2003 r. wniosła skargę bezpośrednio do NSA w dniu 6 czerwca 2003 r. a więc z zachowaniem prawem wymaganego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Natomiast nie ulega wątpliwości - w świetle materiałów sprawy,- że w terminie wyznaczonym przez Radę Miejską K. na składanie protestów i zarzutów do kwestionowanego projektu planu skarżąca wraz z mężem wnieśli protest jako, że wówczas nie będąc właścicielami nieruchomości położonej na obszarze objętym projektem planu nie wykazali naruszenia ich interesu prawem chronionego, a powołując się wówczas na przyszłe prawo do nieruchomości na której zamieszkują, wskazali na potrzebę ochrony ich interesu faktycznego. Zasadnie zresztą zakwalifikowali swoje uwagi do projektu przedmiotowego planu jako protest. Charakteru tego ich uwagi nie zmieniły - w ocenie Sądu - po 12 października 2002 r. ( przejecie gospodarstwa rolnego od ojca przez A. F.) jako, że wówczas upłynął już termin do składania protestów i zarzutów, a ówczesny Zarząd Gminy przystąpił do ich rozstrzygania, przekazując Radzie protesty i zarzuty nieuwzględnione. Jeżeli zatem zaskarżona uchwała jest uchwałą o odrzuceniu protestu, na którą stosownie do przepisów ówcześnie obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( tekst jedn. Dz. U, Nr. 15, poz. 139 ze zm. ) skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, to podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z dnia30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr. 153, poz. 1270).