IV SA 2131/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz, Sędziowie (WSA, Ewa Machlejd (spr.), Izabela Ostrowska, Protokolant Piotr Zawadzki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2004 r. sprawy ze skargi A Os na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) kwietnia 2003 r. Nr (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Nr (...) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) z dnia (...).12.2001r, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2001 r. w myśl art. 103 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane i na podstawie art. 37 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane oraz Rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno - budowlanego, po rozpatrzeniu sprawy A. O. dotyczącej samowoli budowlanej budynku gospodarczego (o wymiarach 5m na 7 m) zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] we wsi [...]. gm. [...], nakazał rozbiórkę (demontaż) przedmiotowego budynku gospodarczego zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu organ wskazał, iż podczas wizji lokalnej w sprawie prawidłowości zabudowy działki nr ewid. [...] we wsi [...], będącej własnością A. O. stwierdzono, że na przedmiotowej działce wybudowano budynek gospodarczy o konstrukcji drewniano-murowanej parterowy, niepodpiwniczony o wymiarach 5m na 7 m bez wymaganego pozwolenia na budowę. Inwestor oświadczył, iż obiekt zrealizowano w [...] r., zgodnie z informacją Urzędu Miejskiego w [...], działka nr ewid. [...] oznaczona jest w Planach Zagospodarowania Przestrzennego Gminy [...] jako teren rolny. W ocenie organu działanie inwestora jest sprzeczne z obowiązującymi przepisami. Od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w (...) odwołanie wniósł A. O., wnosząc o uchylenie i o wydanie nowej decyzji o zalegalizowaniu budowli. Skarżący wskazał, że przedmiotowy budynek służy do przechowywania płodów rolnych i narzędzi, ma również doprowadzoną wodę z sieci wodociągowej. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003 r. na podstawie art. 138 par 1 pkt 1 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania A. O. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nakazującej rozbiórkę budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] we wsi [...] zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że argumenty podnoszone w odwołaniu A. O. nie mogą skutkować uchyleniem przedmiotowej decyzji. Organ odwoławczy ustalił, że organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego w przedmiotowej sprawie. Od decyzji organu II instancji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył A. O. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podnosząc jak w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] listopada 2003 r. skarżący powiadomił, że dokonał rozbiórki przedmiotowego obiektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Z mocy art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawy, w których skargi zostały wniesione przed dniem [...] stycznia 2003 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na mocy przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Skargę należy uznać za zasadną, aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione przez skarżącego. Zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem art. 7 i art. 77 kpa, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 80 kpa. Ponadto uzasadnienia decyzji organów obu instancji nie spełniają wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa. Zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 kpa nakłada na organy administracji publicznej obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Organ prowadzący postępowanie ma obowiązek zebrania i rozpatrzenia dostępnego materiału dowodowego tak, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością. Organ jest także zobowiązany dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnego przypadku na podstawie analizy całego materiału dowodowego, a stanowisko wyrażone w decyzji uzasadnić w sposób wymagany w przepisach kpa. Podkreślić także trzeba, ze istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega na ponownym rozstrzygnięciu sprawy administracyjnej, a organ ten orzeka w postępowaniu odwoławczym merytorycznie. Zgodnie z art. 140 kpa organ odwoławczy jest tak samo, jak organ I instancji związany przepisami art. 7 kpa, art. 77 kpa, art. 80 kpa i art. 107 § 3 kpa. Ma również możliwość na podstawie art. 136 kpa przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, jeśli w jego ocenie istnieją braki w materiale dowodowym, zgromadzonym w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy trzeba stwierdzić, że organy obu instancji naruszyły omówione wyżej przepisy oraz zasady prawa procesowego i materialnego i to w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Uzasadniając swoje rozstrzygniecie organy ograniczyły się jedynie do stwierdzenia, że wzniesiony w [...] r. przez inwestora budynek gospodarczy został zrealizowany bez wymaganego pozwolenia na budowę i że znajduje się on na działce, która zgodnie z informacją Urzędu Miejskiego w [...] (działka nr [...]) oznaczona jest w planach zagospodarowania przestrzennego gminy [...] jako teren rolny. W protokole kontroli sporządzonym na podstawie wizji w dniu [...].11.2001 r. znajduje się opis trzech budynków gospodarczych, w których jeden jest przedmiotem niniejszego postępowania. W piśmie skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] inwestor wyjaśnił, że przedmiotowy budynek gospodarczy o wym. 5m x 7m wybudowany został w [...] r., jako służący do składowania płodów rolnych, sprzętu i narzędzi. Skoro zakończenie realizacji obiektu bez pozwolenia na budowę, nastąpiło przed [...] stycznia 1995 r., a więc przed dniem wejścia w życie przepisów prawa budowlanego z [...] r., konsekwencje samowoli budowlanej inwestor ponosi według stosowanych odpowiednio przepisów prawa budowlanego z 1974 r. Trafnie wiec organy zastosowały przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane, a w szczególności art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24.10.1974 r. Prawo budowlane (Dz. U. nr 38, poz. 229 z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że obiekty budowlane wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce, gdy m.in. znajdują się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę. Organy obu instancji w zakresie przeznaczenia działki nr [...] we wsi [...] oparły się na informacji uzyskanej z Wydziału Geodezji, Rolnictwa i Gospodarki Przestrzennej uzyskanej w dniu [...].12.2001 r. Z informacji tej wynika, że zgodnie z obowiązującym ogólnym planem zagospodarowania przestrzennego gminy [...], zatwierdzonym uchwałą Rady Narodowej Miasta i Gminy [...] z dnia [...] czerwca 1988 r. nr [...], aktualizacja planu zatwierdzona uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] marca 1992 r. nr [...], działka o nr ewid. [...] we wsi [...] położona jest na terenie oznaczonym w w/w planie jako teren rolny. W odniesieniu do tego planu brak w aktach sprawy wypisu i opisu, który można byłoby zidentyfikować z przedmiotową działką. Wskazane wyżej uchybienie stanowi naruszenie przepisu prawa materialnego tj. art. 37 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy Prawo budowlane z 1974 r., mające wpływ na wynik sprawy. Brak stosownego wypisu uniemożliwia weryfikację informacji w przedmiocie planu uzyskaną z Urzędu Miejskiego w [...], a w szczególności wykluczenie, czy przedmiotowa działka nie znajduje się na terenie przewidującym zabudowę siedliskową we wsi [...]. Z zawiadomienia sąsiada z dnia [...].11.2001 r., które zainicjowało wszczęcie postępowania administracyjnego wynika, że działka jest zlokalizowana przy zabudowaniach. Tak więc materiał dowodowy będący podstawą rozpatrzenia sprawy przez organy nadzoru budowlanego należy uznać za niepełny i uniemożliwiający sądową kontrolę, co do prawidłowości podjętych decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji po dołączeniu wypisu i opisu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w dacie zakończenia budowy, mógłby dopiero rozważyć zastosowanie art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1974 r. Wobec zawiadomienia inwestora z dnia [...].11.2003 r., że budynek rozebrał i stwierdzenia, że decyzja została wykonana będą zachodziły nowe okoliczności, które organ weźmie pod uwagę z urzędu. Mając na względzie powyższą argumentację, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).