IV SA 2161/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA O. Wierzbicka (spr.), Sędziowie NSA T. Cysek, A. Plucińska-Filipowicz, Protokolant K. Sikora, po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi K. T. na uchwałę Rady Gminy N. z dnia [...] stycznia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi S. w Gminie N. skargę oddala K. T. wniósł zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi S. w Gminie N., kwestionując zapisy tego planu w zakresie przeznaczenia w planie na cele rolne działek nr [...] i [...] i wnosił o zmianę przeznaczenia części działki nr [...] na południe od ulicy [...] pod zabudowę mieszkaniową-jednorodzinną z usługami (MU) oraz dopuszczenie na działce nr [...] działalności gospodarczej (produkcyjno - usługowej) a nadto o poszerzenie działki siedliskowej na zachód do ulicy [...] i na wschód do podnóża wału torfowego. Rozpoznając ten zarzut Rada Gminy N. uchwałą Nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. uwzględniła zarzut w części, powiększając powierzchnię siedliska. Dopuściła na działce [...] "wydzielenie terenu pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną - M". Odrzuciła zarzut w zakresie przeznaczenia części działki nr [...] pod działalność gospodarczą oraz przeznaczenia części działki nr [...] pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. W uzasadnieniu uchwały podniesiono, że działki których przeznaczenie w projekcie planu kwestionuje skarżący, są zlokalizowane na terenie dotychczas wykorzystywanym na cele rolne z adaptacją siedlisk rolniczych. Miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego gminy z 1994 r. dopuszczał zabudowę mieszkaniową jednorodzinną z usługami jedynie wzdłuż istniejącej ulicy [...] w pasie do 100 m. Obecnie sytuacja ekonomiczna rolnictwa nie sprzyja utrzymywaniu gruntów rolnych, jednak nie wszystkie grunty rolne, których uprawa nie znajduje uzasadnienia ekonomicznego muszą być zabudowane. W obszarze Gminy N. znajduje się kilka enklaw terenu, które zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju muszą pozostać terenami otwartymi bez intensywnego zainwestowania. Przyjęte w planie rozwiązanie ograniczenia lokowania nowej zabudowy wzdłuż ulicy [...] jest wypełnieniem tego nakazu, wynikającego z art. 8 ustawy z dnia 27.04.2001 r. Prawo ochrony środowiska. Skarga na uchwałę zarzuca nieuwzględnienie interesu skarżącego i jego sąsiadów. Projekt planu zagospodarowania przestrzennego wsi S., w ocenie skarżącego, w części dotyczącej jego gospodarstwa i okolicy nie tworzy "systemu odnowy i zasilania przyrody", ani też terenu "przyrodniczo aktywnego". Ogólnie ujęte w planie rolnicze przeznaczenie terenu nie gwarantuje "potencjału ekologicznego". Zachodnia część działki nr [...] ze względu na wysoki poziom wód gruntowych i rosnące tam drzewa i krzewy winna stanowić teren przyrodniczy a nie rolniczy, część zaś położona na południe od ulicy [...] z wyłączeniem terenów zalesionych może być przeznaczona pod zabudowę lub pod zalesienie. Aktywność przyrodnicza tego terenu jest znikoma a przydatność rolnicza żadna. Tereny części zachodniej działki nr [...] i części północnej działki [...] wraz z terenami sąsiednimi o podobnym charakterze mogłyby utworzyć, system odnowy i zasilania przyrody". Użytkowanie rolnicze tego nie gwarantuje. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że wprawdzie istniejące zapisy planu naruszają interes prawny skarżącego ale dzieje się to w zgodzie z obowiązującym prawem, w granicach przysługującego gminie władztwa planistycznego. Działki skarżącego znajdują się na obszarze, który zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju musi pozostać terenem otwartym, przyrodniczo aktywnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 103 poz. 4264) przedmiotem kontrołi w postępowaniu sądowo-administracyjnym jest zgodność zaskarżonego aktu z prawem, przy czym badając legalność zaskarżonej uchwały Sąd kontroluje, czy prawidłowo rozstrzygnięto o odrzuceniu zarzutu skarżącego. Stosownie do treści art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 15, poz. 134 ze zm.) gmina dysponuje tzw. władztwem planistycznym, w ramach którego może decydować o przeznaczeniu i zasadach zagospodarowania terenu. Ma obowiązek czynić to racjonalnie, wybierając optymalne w danej sytuacji rozwiązanie. Zasadność proponowanych zmian musi wykazać. W tym celu ustawodawca zobowiązał Radę do faktycznego i prawnego uzasadnienia uchwały odrzucającej zarzut (art. 24 ust. 3 cytowanej ustawy). W przedmiotowej sprawie uzasadnienie uchwały odpowiada wymogom ustawowym. Wyjaśnia zarówno aspekty prawne jak i faktyczne odrzucenia zarzutów skarżącego. Obowiązek uwzględnienia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powstaje wówczas, gdy naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego zarzut jest związane z jednoczesnym naruszeniem porządku prawnego. Obowiązku takiego Rada Gminy nie ma wówczas, gdy naruszony zostaje jego interes prawny lub uprawnienie, ale dzieje się to w zgodzie z obowiązującym prawem, w granicach przysługującego gminie - z mocy art. 4 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym - władztwa planistycznego, w ramach którego Rada Gminy ustala przeznaczenie i zasady zagospodarowania terenów położonych na terenie gminy. Stwierdzić należy, że przedstawiona w uzasadnieniu uchwały motywacja, która legła u podstaw nieuwzględnienia zarzutu skarżącego nie wskazuje, aby gmina nadużyła władztwa planistycznego. Skarżący kwestionując w zarzucie zapisy planu wnosił o poszerzenie obszaru działki siedliskowej nr [...], dopuszczenie na tej działce działalności produkcyjno - usługowej oraz przeznaczenie części działki nr [...] budownictwo mieszkaniowe. Rada Gminy uwzględniła w części zarzut skarżącego, powiększając powierzchnię siedliska na działce nr [...]. W pozostałej części zarzut odrzuciła, dokonując jednocześnie zmiany przeznaczenia części działki nr [...] z rolnej pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. Ustalenie to nie jest kwestionowane w skardze i nie było przedmiotem zgłoszonego zarzutu. Po podjęciu uchwały odrzucającej zarzut, Rada dokonała dalszej korekty ustaleń w projekcie planu. Zmieniła przeznaczenie części działki nr [...] z rolnej pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne, o co wnosił w zarzucie skarżący (patrz rysunek planu skorygowany po jego wyłożeniu do publicznego wglądu). Potwierdził to również przed sądem pełnomocnik gminy. Z powyższego wynika, że Rada w istocie nie uwzględniła jedynie zarzutu w części odnoszącej się do żądania dopuszczenia na działce siedliskowej nr [...] działalności produkcyjno - usługowej. Skarżący na rozprawie wyjaśnił, że obszar działki nr [...] przeznaczony w projekcie planu pod zabudowę mieszkaniową jest zbyt mały. Oczekiwał, że zmiana przeznaczenia działki obejmie teren do rowu przebiegającego w jej zachodniej części. Skarga na uchwałę nie przytacza argumentów, które wskazywałyby na nieracjonalność ustaleń przyjętych w projekcie planu. Nie zostało też wykazane, aby zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem prawa. Uzasadnienie skargi zmierza jedynie do wykazania, że rolnicze przeznaczenie części działek skarżącego i sąsiednich nie gwarantuje "potencjału ekologicznego". Nie można podzielić stanowiska skarżącego, że aktywność przyrodnicza działek rolnych jest znikoma. Rolniczy charakter działek nie wyklucza ich zalesienia, co postuluje skarżący. Zmiana przeznaczenia terenów na południe od ulicy [...] z rolnych pod zabudowę mieszkaniową oznaczałaby, że projekt planu wyłączył te tereny z obszaru stanowiącego "system zasilania i odnowy przyrody", a to kłóciłoby się - na co wskazuje organ - z zasadą zrównoważonego rozwoju. Przyjęte w projekcie planu ustalenia należy oceniać jako korzystne dla skarżącego. W dotychczas obowiązującym planie działki te miały charakter w całości rolniczy z adaptacją siedlisk rolniczych. Ustalenia planu jednakowo traktują działki skarżącego i sąsiednie pod względem ich przeznaczenia. Jednym z podstawowych warunków zagospodarowania przestrzennego jest uwzględnienie wymagań ochrony środowiska. Ustalenia planu mają zapewnić realizację tych wymagań. W uzasadnieniu uchwały Rada wskazała, że działki skarżącego leżą na terenie stanowiącym obszar systemu odnowy i zasilania przyrody, który winien zostać niezabudowany, przyrodniczo aktywny. Takie przeznaczenie tego obszaru utrzymało studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Przyjęte w projekcie planu rozwiązanie ograniczenia lokalizacji nowej zabudowy wzdłuż ulicy [...] odpowiada, jak wskazała Rada, wymogom ochrony środowiska i zrównoważonego rozwoju. Ustalenia obowiązującego planu budownictwo mieszkaniowo - usługowe lokalizują wzdłuż ulicy [...] w pasie do 100 m od ulicy. Dopuszczenie działalności produkcyjno - usługowej na działce siedliskowej nr [...] naruszałoby przyjęte w projekcie planu zasady. Działka ta położona jest w kompleksie rolniczym. Działalność gospodarcza na tym terenie mogłaby stanowić zagrożenie ekosystemu. Przeznaczenie zatem w projekcie planu tylko części działki nr [...] pod zabudowę mieszkaniową - jednorodzinną, co me uwzględnia w całości żądania wnoszącego zarzut, jak również niedopuszczenie działalności gospodarczej na działce siedliskowej nr [...], narusza jego interes prawny jako właściciela tych działek, ale gmina dokonując takich ustaleń działała zgodnie z prawem, w granicach przysługującego jej władztwa planistycznego. W tej sytuacji nie można skutecznie zarzucić, że zgłoszony zarzut Rada Gminy odrzuciła z naruszeniem prawa. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji.